H Θεοτόκος: το κόσμημα του ουρανού και της γης

 

 (Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών, Δρ. Θεολογίας)

Η Αγία μας Εκκλησία ετοιμάζεται να εορτάσει αυτές τις ημέρες την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όλος ο Ορθόδοξος λαός του Θεού πάντοτε τιμά και παρακαλεί την Θεοτόκο Μαρία να πρεσβεύει στον Υιό της, όπως φυλάττει την Ποίμνη του «ἁπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως» και σώζει αυτήν.

Αν ο Θεάνθρωπος Κύριός μας σώζει και λυτρώνει τον άνθρωπο, η Θεοτόκος Μαρία τον προστατεύει και τον εισάγει στην Χάρη. Αυτή είναι η μεγάλη χαρά του πιστού. 
Χαίρεται ο πιστός, γιατί η Παναγία μας είναι η μόνη που έχει την δύναμη και την δυνατότητα να εξευμενίζει τον Δεσπότη Χριστό. Αυτή κατέχει τα «δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος», κατά τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας. 

 Ο Εωσφόρος ήταν ο Αρχάγγελος που βρισκόταν πολύ πιο κοντά στον Τριαδικό Θεό από όλους τους Αρχαγγέλους και Αγγέλους. Ο Evdokimov μας λέει ότι ήταν το «alter ego» του Θεού. Έτσι, η πτώση του ήταν αβυσσαλέα, όταν επεθύμησε να υποκαταστήσει τον Θεό. 

Η Παρθένος Μαρία παίρνει την θέση του και γίνεται πλέον η επικεφαλής των Αγγελικών Ταγμάτων. 
Γίνεται το μεθόριο μεταξύ ουρανού και γης. 
Γίνεται η Μητέρα του πόνου. 
Γίνεται η πηγή η αναβλύζουσα την ζωή, αφού γέννησε την πηγή της ζωής, τον Ζωοδότη Χριστό. 
Γίνεται το «κεφάλαιο των δογμάτων», αφού προβάλλει το φως του Τριαδικού Μυστηρίου στον κόσμο, επειδή «ἔτεκε ἀπάτορα Υἱόν ἐν σαρκί τόν πρό αἰώνων ἐκ Πατρός γεννηθέντα ἀμήτορα».
Η Παρθένος Μαρία είναι αυτή που τραυματίζει στο κεφάλι τον δράκοντα με μόνη την παρουσία της. 

Και αυτό γιατί αυτή είναι που χαράζει τον δρόμο των μελών της Εκκλησίας προς τη λύτρωση. Σαν φωτεινή νεφέλη -όπως ακριβώς στην Παλαιά Διαθήκη- οδηγεί τους πιστούς στην νέα Ιερουσαλήμ.

Πρώτη αυτή νίκησε τον διάβολο και τον ανίσχυρο πια θάνατο και κατόπιν ακολουθούμε όσοι την αγαπούμε και την αποδεχόμαστε. 
Έτσι, η Παρθένος Μαρία είναι η πιο δυνατή και φωτεινή έκφραση της Θείας φιλανθρωπίας. Να γιατί και η παρουσία της μόνο κατατροπώνει κυριολεκτικώς τον διάβολο. 
Για τον λόγο αυτό ας τρέξουμε προς αυτήν. Προς την Παναγία μας, η οποία κατέχει τα κλειδιά του ελέους. Ας την ικετεύσουμε να μας ανοίξει την θύρα του ελέους της. 
Είμασταν βαρειά πληγωμένοι πριν έλθει η Παναγία μας. Η Εύα μας είχε κληροδοτήσει την κατάρα, την φθορά, τον θάνατο, την λύπη. Η Αειπάρθενος Κόρη της Ναζαρέτ μας έφερε την ευλογία, την αφθαρσία, την αθανασία, την χαρά. Έγινε η ίδια ο έμψυχος Ναός του Θεού, η Ζωοδόχος Πηγή. Έδωσε το Αίμα της στον Υιό της και ο Θεάνθρωπος το θέωσε και με αυτό ζωογόνησε την ανθρωπότητα.  Πώς να μην είναι το κόσμημα του ουρανού και της γής;

Για τον λόγο αυτό σύσσωμος ο λαός του Θεού αναφωνεί: «Παναγία μας, είσαι από το γένος μας και μας νοιώθεις. Σώσε μας».
Συνέχεια ανάγνωσης

Η Κοίμησις και η Μετάστασις της Θεοτόκου

             (ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – καθηγητού)

    Η Κοίμηση της Θεοτόκου - Τι γιορτάζουμε σήμερα - Newsbomb - Ειδησεις - News… Σύμφωνα με την Πατερική Γραμματεία και την Ιερά Υμνολογία της Εκκλησίας μας, η Μητέρα του Κυρίου μας μετά την Ανάσταση του Κυρίου παρέμεινε ένα απλό, αλλά επίλεκτο μέλος της εκκλησίας της Ιερουσαλήμ. Οι απόστολοι, οι ποιμένες και οι πιστοί της Εκκλησίας έτρεφαν απεριόριστη αγάπη και σεβασμό προς Αυτήν. Στους δύσκολους καιρούς του διωγμού των χριστιανών στην Παλαιστίνη (Πράξ.8,1) η Παναγία μας έγινε προφανώς ο μεγάλος παρήγορος αυτών. Πόσα χρόνια έζησε δεν γνωρίζουμε. Πάντως δεν πρέπει να γεύθηκε το επώδυνο γήρας. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός την πήρε γρήγορα κοντά Του πιθανότατα γύρω στα πενήντα Της χρόνια.

     Όταν ήρθε η ώρα λοιπόν της εξόδου Της στάλθηκε και πάλι ο αρχάγγελος Γαβριήλ να της αναγγείλει την θέληση του Θεού και Υιού Της. Ενώ προσευχόταν στον οίκο Της στην Ιερουσαλήμ παρουσιάστηκε ο άγγελος και της προσέφερε ένα μικρό κλαδί φοίνικα και της είπε: «Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία. Σου φέρνω μήνυμα από τον Υιό Σου. Ήρθε η ευλογημένη ώρα να πας κοντά Του και να δοξαστείς όπως σου ταιριάζει. Ετοιμάσου λοιπόν και σε τρεις ημέρες θα έρθει Εκείνος να πάρει την τίμια και αμόλυντη ψυχή Σου». Μετά από αυτό και αφού συνήλθε από την οπτασία, χάρηκε πολύ και κίνησε βιαστικά να ανέβει στο αγαπημένο Της Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, εκεί που προσευχήθηκε για τελευταία φορά ο Υιός Της πριν από το πάθος Του. Συνήθιζε να ανεβαίνει συχνά και να προσεύχεται εκεί.

      Ανηφορίζοντας το μονοπάτι συνέβη το απροσδόκητο: Τα δένδρα και οι θάμνοι του δρόμου έγερναν και την προσκυνούσαν! Η άψυχη και άλογη κτίση, όπως είχε εναντιωθεί την ώρα του σταυρικού πάθους του Κυρίου και Υιού Της, τώρα αποκτά ξανά κρίση και συναίσθημα και προσκυνά την Βασίλισσα του κόσμου! Κατευθύνθηκε στο σημείο εκείνο του κήπου που είχε προσευχηθεί και ο Κύριος.

Γονάτισε ταπεινά, ύψωσε τα σεπτά της χέρια και ατένισε τον ουρανό και αφού ευχαρίστησε το Θεό τον παρακάλεσε για την σωτηρία του κόσμου.  Καθ’ όλη τη διάρκεια της προσευχής Της ένα ουράνιο φως Την έλουζε. Το τίμιο και άγιο πρόσωπό Της έλαμπε από θεία ενέργεια.

       Μετά γοργά γύρισε στον οίκο Της και άρχισε να ετοιμάζει τα απαραίτητα της κηδείας Της. Μάζεψε επίσης τους συγγενείς και πιστούς φίλους και φίλες Της και τους ανακοίνωσε την θέληση του Κυρίου να την καλέσει κοντά Του. Εκείνοι όταν το άκουσαν ξαφνιάστηκαν και άρχισαν να θρηνούν το χωρισμό της Μητέρας του Κυρίου. Εκείνη τους παρηγόρησε λέγοντάς τους πως αυτή είναι η θέληση του Θεού και πως από την θέση Της στον ουρανό θα πρεσβεύει πάντοτε για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Για παρηγοριά τους δώρισε δύο από τα φορέματά Της, την σκέπη (το μαντίλι της κεφαλής) και την εσθήτα Της, τα οποία αποτέλεσαν κατόπιν από τους πολυτιμότερους θησαυρούς της Εκκλησίας μας!   

Συνέχεια ανάγνωσης

Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου

Η Πρόοδος του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Οι Άγιοι Επτά Μακκαβαίοι, η μητέρα τους Σολομονή και ο διδάσκαλός τους Ελεάζαρος. Η Αγία Ελέσα η Οσιομάρτυς στα Κύθηρα. Ήχος πλ. Α΄ – Εωθινόν

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα Κυριακής: Κατά Ματθαίο Θ’, 1-8

Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. καὶ ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας· τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής: Ρωμ. ιβ΄ 6-14

Αδελφοί, ἔχοντες χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδοὺς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι. Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. Ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η πανήγυρις της Αγίας Παρασκευής στην Ενορία μας

Λαμπρός ήτα και εφέτος ο εορτασμός της Αγίας Παρασκευής στο ομώνυμο Εκκλησάκι της Ενορίας μας, την Κυριακή 25 Ιουλίου το απόγευμα και την Δευτέρα 26 Ιουλίου πρωί και απόγευμα. Συγκεκριμένα:

-Την Κυριακή 25 Ιουλίου το απόγευμα ετελέσθη ο πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας και θείου Κηρύγματος υπό του π. Αποστόλου Δημητροπούλου. Ο π. Απόστολος στο κήρυγμά του ανεφέρθη στην αγνότητα της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής,  τονίσας ιδιαιτέρως την ανάγκη να επανέλθει και ο σύγχρονος χριστιανός σε αυτήν την αγνότητα που ελκύει την Χάρη του Χριστού μας.

-Την Δευτέρα το πρωί ετελέσθη η Θεία Λειτουργία εις το τέλος της οποίας ο π. Απόστολος ομίλησε για την πίστη στον Τριαδικό Θεό που πρέπει μέσω της Κατηχήσεως να εισέλθει στις ψυχές των παιδιών και των νέων μας, βοηθώντας τους να ξεφύγουν από την πνευματική σύγχυση που  εντέχνως καλλιεργείται από τις αντίχριστες δυνάμεις της εποχής μας. 

-Την Δευτέρα το απόγευμα ετελέσθη η ακολουθία του Εσπερινού, Ιερά Παράκλησις προς την Αγία και Ιερά λιτάνευση της Εικόνος της εις τα πέριξ του Ιερού Ναού. Των Ιερών ακολουθιών προέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ, ο οποίος αφού μετέφερε τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ομίλησε επικαίρως, αναπτύξας τον βίον της Αγίας Παρασκευής και αναλύοντας σημεία αυτού, στοχεύοντας στην πνευματική ωφέλεια του πυκνού εκκλησιάσματος.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Πανήγυρις Αγίας Παρασκευής

Την Δευτέρα που η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Αγίας Παρασκευής της οσιοπαρθενομάρτυρος, πανηγυρίζει το Εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που ευρίσκεται στην παραλία της Πόλης μας.
Την Κυριακή το απόγευμα θα γίνει ο πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος (ώρα ενάρξεως 7.30 μ.μ.)
Την Δευτέρα το πρωί θα γίνει πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος (7 π.μ. – 10 π.μ.)
Την Δευτέρα το απόγευμα θα γίνει Εσπερινός και Ιερά Παράκληση προς την Αγία Παρασκευή, χοροστατούντος και κηρύττοντος του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ. (7.30 -8.30 μ.μ.)
============

Σύντομος Βίος Αγίας Παρασκευής

Θεῷ παρεσκεύασας ἁγνὸν ὡς δόμον,
Σαυτὴν ἄγουσα, Σεμνή, εἰς κατοικίαν.
Παρασκευὴν ἔκτανεν εἰκάδι χαλκὸς ἐν ἕκτῃ.

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 – 160 μ.Χ.). Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.

Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα – καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη – για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ’ άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.

Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.

Συνέχεια ανάγνωσης