Η Χριστουγεννιάτικη εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 252Η

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ.                                   

Προς:
το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Παιδιά μου εὐλογημένα,
Χριστός γεννᾶται δοξάσατε.
Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε.
Μέ εὐφροσύνη ὁ ἱερός Ὑμνimageογράφος καλεῖ σήμερα τό ἀνθρώπινο γένος, νά ὑψωθῇ ἀπό τή γῆ, νά ἐλευθimageερωθῇ ἀπό τά φθαρτά, τά ψεύτικα, τά γήινα καί πρόσκαιρα καί νά πανηγυρίσῃ μαζί μέ τούς Ἀγγέλους γιά τήν σωτηρία καί τή λύτρωση.
Ὁ πόθος αἰώνων καί γενεῶν γιά τήν ἔξοδο τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἀπόγνωση καί τήν ὀδύνη τῆς ἁμαρτίας καί ἡ βαθειά καί ἐναγώνια, ἡ μαρτυρική ἀναζήτηση γιά τήν λύτρωση καί τήν σωτηρία, παρεβίασαν τοῦ Οὐρανοῦ τίς πύλες καί ἡ Ἀγάπη σαρκώθηκε. Ὁ Θεός «ἦλθεν ἐπί γῆς καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη».
​Μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, ἐγνώρισαν ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ «τό πάντων καινῶν, καινότατον θαῦμα, τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον, δι’ οὗ ἡ ἄπειρος τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζεται δύναμις», (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός). Εἶδαν τόν ἄσαρκο, τόν ἄναρχο καί αἰώνιο Θεό νά σαρκοῦται, νά εἰσέρχεται στόν χρόνο, νά κενοῦται, νά ἀδειάζῃ δηλαδή, γιά νά κερδίσῃ ὁ ἄνθρωπος τόν παράδεισο, τήν κοινωνία μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπό του.
Μετέχομε ὃμως, ἀδελφοί μας σ’αὐτή τήν κένωση τοῦ Θεοῦ κάθε φορά πού γιορτάζουμε Χριστούγεννα, ἀλλά καί κάθε ἡμέρα ἤ μένομε ἀνυποψίαστοι καί μέσα ἀπό στείρους ἑορτασμούς, χωρίς πνευματικό ἀντίκρυσμα, χωρίς οὐσιαστικό βάθος καί χωρίς τήν «καλήν ἀλλοίωσιν», προσπαθοῦμε νά διασκεδάσουμε τά ἀδιέξοδα τῆς ζωῆς μας, ἡ ὁποία πλέον μέσα στό σύγχρονο γίγνεσθαι ἔχει μετατραπεῖ σέ κόλαση;
Δυστυχῶς, εὔκολα διαπιστώνουμε μιά μονομέρεια στούς ἑορτασμούς. Ἡ ὑλικότητα καί ἡ πεζότητα τῆς ζωῆς ἀγκαλιάζουν τόν ὅλον ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος, κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης, ἐνδιαφέρεται, «Διά τάς τρυφάς καί τάς δόξας καί τάς ἐφημέρους τιμάς καί τάς ὠκυμόρους τῆς σαρκός πληροφορίας….» καί ἀγαπᾶ «τήν ἡδονήν καί γαστριμαργίαν καί ἀπληστίαν καί τά ὅμοια…».
Καί ὅμως τό Μυστήριο συνεχίζεται. Ἐκεῖνος ἐπιμένει. Κενοῦται συνεχῶς. Ἡ ἀγάπη δέν μπορεῖ νά πράξῃ διαφορετικά. Ἐνθυμεῖσθε ἀδελφοί μου, τί λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος; «Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί». Ὁ Κύριος μας, ἔρχεται συνεχῶς. Ἦλθε καί ἐφέτος. Κενοῦται καί σήμερα, μέσα σέ ἕνα κόσμο τυφλωμένο ἀπό τήν ἐγωπάθεια, τήν ὑπερηφάνεια, τή δαιμονική μοναξιά∙ Ἓνα κόσμο πού βιώνει τραγικά τήν ὑπαρξιακή του κρίση παγκοσμίως, ἀλλά καί στή χώρα μας. Σέ μιά ἐποχή οἰκονομικῶν ἀδιεξόδων, τά ὁποῖα ἐδημιούργησε ἡ λατρεία τῆς ὕλης. Σέ μιά ἐποχή ἀπανθρωπιᾶς, τήν ὁποία κατεσκεύασε ἡ θεοποίηση τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἄσπλαχνη καρδιά. Σέ μιά ἐποχή βίας, πολέμων καί ἀδικίας, τά ὁποῖα ἐτροφοδότησε ἡ ἔλλειψη ἀγάπης καί τό σαρκικό φρόνημα, ὁ βοσκηματώδης βίος, ὅπως λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
Τό Μυστήριο τῆς ἄκρας οἰκονομίας καί συγκαταβάσεως τοῦ Θεοῦ συνεχίζεται.
• Γιά νά ξεπεράσωμε τήν ὀδύνη καί τή θλίψη, τήν ἀπελπισία καί τή φθορά.
• Γιά νά ἀποκτήσῃ νόημα ἡ ζωή μας, ἡ ὁποία πνίγεται μέσα στόν ὠκεανό τοῦ ἀπείρου χάους.
• Γιά νά κατανοήσωμε, ὅτι δέν εἶναι ὁ ἂνθρωπος ἓνα λογικό καλάμι ριζωμένο στό βοῦρκο τῆς γῆς, ἀλλά τό πάγκαλο τοῦ Θεοῦ πλᾶσμα γιά χάρη τοῦ ὁποίου, «ὁ Δεσπότης πάντων, ἐφάνη ἐπί γῆς ταπεινός ἄνθρωπος καί τό Αἷμα Αὐτοῦ ὑπέρ τοῦ ἀνθρώπου ἐξέχεε».
• Γιά νά μπορέσωμε νά ἀγαπήσωμε τόν ἀδελφό μας, ὃποιος καί ἀν εἶναι, ἀδιακρίτως φυλῆς, γλώσσης καί κοινωνικῆς τάξεως, ὑπερνικώντας τά ἐγωιστικά καί ρατσιστικά σύνδρομα πού μᾶς ἔχουν ἐγκλωβίσει στά τείχη τοῦ θανάτου.
• Γιά νά ἀντιληφθοῦμε, ὅτι οἱ ὁποιεσδήποτε «κρίσεις» ἀντιμετωπίζονται μέ τήν ἀγάπη πού θυσιαστικά προσφέρεται, ὥστε μέσα ἀπό αὐτήν τήν προσφορά, νά ἀτενίσῃ ἡ ψυχή τόν οὐρανό.
• Γιά νά κοινωνήσωμε, συντελόντι εἰπεῖν, μέ τό Θεό, νά γίνωμε δηλαδή, ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ, «κατά χάριν Θεοί».
Ἀδελφοί μου, ἂς κάνωμε σήμερα, Χριστούγεννα καί κάτι ἀκόμα. Ἂς ἀφήσωμε τόν νοῦ μας νά βρεθῇ κοντά στούς ἀδελφούς μας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, πού ὑφίστανται πολλάς βασάνους καί ποικίλα μαρτύρια γιά τήν ἀγάπη τοῦ Σαρκωθέντος Κυρίου μας.
Ἂς σκεφθοῦμε, ἰδιαιτέρως σήμερα, ὃλους τούς ἀδελφούς μας, χριστιανούς ἢ μή, θύματα βίας, πολέμου καί τρομοκρατίας, τούς ξεριζωμένους, τούς πρόσφυγες, τούς κατατρεγμένους πού θαλασσοδέρνονται γιά νά δοῦν (ἄν δοῦν), καλύτερες ἡμέρες. Ὁ θρῆνος τους καί ὁ κλαυθμός τους εἶναι μάχαιρα κατά τῆς, δῆθεν πολιτισμένης ἀνθρωπότητος, ἡ ὁποία ἐξέλαβε τόν ἂνθρωπο, ὡς ἀριθμό καί ὃχι ὡς πρόσωπο, ὡς ἀναλώσιμο ὑλικό καί ὃχι ὡς εἰκόνα Θεοῦ.
Τά γεγονότα πού διαδραματίζονται στόν πλανήτη μας πλέον καί οἱ εἰκόνες πού καθημερινῶς κάνουν τόν γύρο τοῦ κόσμου δείχνουν περίτρανα τόν εὐτελισμό τῆς ζωῆς καί τό ἂστατο μιᾶς πορείας χωρίς Θεό.
Ὃλα αὐτά, ἐξαιρέτως σήμερα, ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, θέτουν ὃλους μας πρό τῶν πνευματικῶν καί ἂλλων εὐθυνῶν μας καί μᾶς ὑποχρεώνουν, τοὐλάχιστον, σέ θερμή προσευχή γιά μετάνοια καί σωτηρία τοῦ κόσμου.
Ἀδελφοί μου, ἂς ἑορτάσωμε τήν λαμπρά ἡμέρα καί ἑορτή τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπιφανείας πνευματικά καί ὄχι κοσμικά. Οὐράνια καί ὄχι γήινα. Ἂς πανηγυρίσωμε μαζί μέ τούς Ἀγγέλους καί τούς Ἁγίους, γιά τοῦ Θεοῦ «τήν φιλάνθρωπον κένωσιν» καί ἂς ἀκούσωμε ἐν εὐφροσύνῃ τήν χαρμόσυνη ὑμνωδία, ἡ ὁποία τήν Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας «ἐν ἄσμασι πρός σωτηρίαν προσφέρει» καί ἂς τήν κάνωμε ὑπόθεση ζωῆς.
«Χριστός γεννᾶται δοξάσατε.
Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε
Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ,
καί ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε λαοί,
ὅτι δεδόξασται».

Σᾶς ἀσπάζομαι μέ ἀγάπη πατρική.
Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2015
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΠΑΤΡΩΝ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

“Ο Λόγος σάρξ εγένετο”, Αγ.Συμεών του Νέου Θεολόγου

imagesymeon
(Κεφάλαιο γ´: Περὶ τῆς τοῦ Λόγου Σαρκώσεως καὶ κατὰ τίνα τρόπον δι᾿ ὑμᾶς ἐσαρκώθη).

Γιὰ νὰ προσεγγίσουμε τὴν σάρκωση τοῦ Λόγου καὶ τὴν ἀπόῤῥητη γέννησή του ἀπὸ τὴν ἀειπάρθενο Μαρία καὶ νὰ κατανοήσουμε καλὰ τὸ μυστήριο τῆς οἰκονομίας γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ γένους μας τὸ κρυμμένο πρὸ τῶν αἰώνων (Ἐφεσίους 3:9), θὰ μᾶς βοηθήσει ἡ ἑξῆς γνωστὴ εἰκόνα:

Κατὰ τὴν δημιουργία τῆς προμήτορος Εὔας ὁ Θεὸς πῆρε τὴν ἔμψυχη πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τὴν ὁλοκλήρωσε σὲ γυναῖκα, γι᾿ αὐτὸ δὲν ἐμφύσησε σ᾿ αὐτὴν πνοὴ ζωῆς καθὼς καὶ στὸν Ἀδάμ, ἀλλὰ τὸ μέρος ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὴν σάρκα του τὸ τελειοποίησε σὲ ὁλόκληρο σῶμα γυναικός, τὴν δὲ ἀπαρχὴ τοῦ πνεύματος ποὺ ἔλαβε μαζὶ μὲ τὴν ἔμψυχη σάρκα τὴν τελειοποίησε σὲ ψυχὴ ζωντανὴ δημιουργώντας μὲ τὰ δυὸ μαζὶ ἕναν ἄλλον ἄνθρωπο. Κατὰ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο ὁ πλαστουργὸς καὶ κτίστης Θεὸς πῆρε ἀπὸ τὴν Ἁγία Μαρία ἔμψυχη σάρκα σὰν ζύμη καὶ μικρὴ ἀπαρχὴ ἀπὸ τὸ φύραμα τῆς φύσεώς μας – δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μαζὶ – καὶ τὴν ἕνωσε μὲ τὴν δική του ἀκατάληπτη καὶ ἀπρόσιτη Θεότητα. Ἢ μᾶλλον ἕνωσε πραγματικὰ ὅλη τὴν ὑπόσταση τῆς Θεότητός του μὲ τὴν δική μας φύση, τὴν ἔσμιξε ἄμικτα μ᾿ αὐτὴ καὶ τὴν ἔκανε ἅγιο ναό του. Ἔτσι ὁ ποιητὴς τοῦ Ἀδὰμ ἔγινε ἀτρέπτως καὶ ἀναλλοιώτως τέλειος ἄνθρωπος.

Ὅπως ἀκριβῶς λοιπὸν ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ ἔπλασε τὴν γυναῖκα, ἔτσι, ἀφοῦ δανείστηκε τὴν σάρκα ἀπὸ τὴν θυγατέρα τοῦ Ἀδὰμ τὴν ἀειπάρθενο καὶ Θεοτόκο Μαρία καὶ τὴν ἔλαβε χωρὶς σπορά, γεννήθηκε κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο μὲ τὸν πρωτόπλαστο. Ὥστε ὅπως ἀκριβῶς ὁ Ἀδὰμ μὲ τὴν παράβαση ἔγινε ἡ ἀρχὴ τῆς γεννήσεώς μας στὴν φθορὰ καὶ στὸν θάνατο, ἔτσι καὶ ὁ Χριστὸς καὶ Θεός μας μὲ τὴν ἐκπλήρωση κάθε δικαιοσύνης ἔγινε ἡ ἀπαρχὴ τῆς ἀναγεννήσεώς μας στὴν ἀφθαρσία καὶ τὴν ἀθανασία. Αὐτὸ ἐννοεῖ ὁ θεῖος Παῦλος ὅταν λέει: «Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πλάστηκε ἀπὸ τὴ γῆ χοϊκός. Ὁ δεύτερος ἄνθρωπος, δηλαδὴ ὁ Κύριος, εἶναι ἐπουράνιος. Ὅ,τι λογῆς ἦταν ὁ χοϊκὸς τέτοιοι εἶναι καὶ ὅλοι οἱ χοϊκοὶ καὶ ὅ,τι λογῆς εἶναι ὁ ἐπουράνιος τέτοιοι εἶναι καὶ ὅλοι ὅσοι γίνονται ἐπουράνιοι δι᾿ αὐτοῦ.»

(Α´ Κορ. ιε´ 47-48). Καὶ πάλι: «Ἡ ἀπαρχὴ εἶναι ὁ Χριστός, ἔπειτα ὅσοι εἶναι τοῦ Χριστοῦ.» (Α´ Κορ. ιε´ 23).

Ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ Χριστὸς ἔγινε τέλειος ἄνθρωπος κατὰ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα, ὅμοιος μέ μᾶς σὲ ὅλα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, μᾶς μεταδίδει τὴν Θεότητά του λόγω τῆς πίστης μας σ᾿ αὐτὸν καὶ μᾶς καθιστὰ συγγενεῖς του κατὰ τὴν φύση καὶ τὴν οὐσία τῆς Θεότητάς του. Πρόσεξε τὸ νέο καὶ παράδοξο μυστήριο: Ὁ Θεὸς Λόγος ἔλαβε ἀπὸ μᾶς σάρκα, ποὺ δὲν εἶχε ἐκ φύσεως καὶ ἔγινε ἄνθρωπος, ποὺ δὲν ἦταν. Ἀπὸ τότε μεταδίδει στοὺς πιστοὺς τὴν Θεότητά του – τὴν ὁποία κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους ἢ τοὺς ἀνθρώπους δὲν εἶχε ἀποκτήσει – καὶ μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο γίνονται θεοὶ κατὰ χάρη καὶ θέση, ποὺ δὲν ἦταν. Ἔτσι χαρίζει σ᾿ αὐτοὺς τὴν ἐξουσία νὰ γίνονται τέκνα Θεοῦ (κατὰ Ἰωάννην 1:12) γι᾿ αὐτὸ καὶ ἔγιναν καὶ πάντοτε θὰ γίνονται καὶ ποτὲ δὲν θὰ πάψουν νὰ γίνονται. Ἄκουσε καὶ τὸν θεῖο Παῦλο ποὺ παρακινεῖ σ᾿ αὐτό: «Ὅπως φορέσαμε τὴν εἰκόνα τοῦ γήινου, ἂς φορέσουμε καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουράνιου.» (Α´ Κορινθίους 15:49).

Ὁ Θεὸς λοιπὸν τοῦ παντὸς μὲ τὴν σωματική του παρουσία στὴν γῆ ἦλθε γιὰ νὰ ἀναπλάσει καὶ νὰ ἀνακαινίσει τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ εὐλογήσει ὅλη τὴν κτίση ποὺ ἐπέσυρε ἐπάνω της τὴν κατάρα ἐξαιτίας τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ πρῶτα ζωοποίησε τὴν ψυχὴ ποὺ ἔλαβε καὶ ἀφθαρτώντας την τὴν θέωσε, ἐνῶ τὸ ἄχραντο σῶμα του, ἂν καὶ τὸ θέωσε, ὅμως τὸ κρατοῦσε ἀκόμη φθαρτὸ καὶ ὑλικό. Γιατὶ τὸ σῶμα ποὺ τρώει καὶ πίνει, κοπιάζει καὶ ἱδρώνει, δένεται καὶ σέρνεται, ὑψώνεται στὸν σταυρὸ καὶ καρφώνεται, εἶναι βέβαια φθαρτὸ καὶ ὑλικό, ἀφοῦ μάλιστα πέθανε καὶ τοποθετήθηκε νεκρὸ στὸ μνημεῖο. Μετὰ δὲ τὴν ἀνάστασή του συνανέστησε καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἄφθαρτο, πνευματικό, ὅλο θεῖο καὶ ἄυλο, γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν συνέτριψε τὶς σφραγῖδες τοῦ μνήματος, εἰσερχόταν δὲ καὶ ἐξερχόταν ἐλεύθερα μέσα ἀπὸ τὶς κλειστὲς πόρτες.

Ἀλλὰ γιατὶ μαζὶ μὲ τὴν ψυχὴ δὲν ἔκανε ἀμέσως καὶ τὸ σῶμα πνευματικὸ καὶ ἄφθαρτο; ἐπειδὴ καὶ ὁ Ἀδὰμ τρώγοντας τὸν ἀπαγορευμένο καρπὸ εὐθὺς μὲν μὲ τὴν παράβαση πέθανε κατὰ τὴν ψυχή, ἐνῷ κατὰ τὸ σῶμα ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς πρῶτα ἀνέστησε καὶ ζωοποίησε τὴν ψυχὴ ποὺ τιμωρήθηκε μὲ τὸ ἐπιτίμιο τοῦ θανάτου, ἔπειτα δὲ οἰκονόμησε νὰ ἀπολαύσει καὶ τὸ σῶμα τὴν ἀφθαρσία διὰ τῆς ἀναστάσεως, αὐτὸ ποὺ διὰ τοῦ θανάτου ἐπέστρεφε στὴν γῆ κατὰ τὴν ἀρχαία ἀπόφαση. Κι ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κατέβηκε στὸν ᾅδη ἐλευθερώνοντας ἀπὸ τὰ δεσμὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἐκεῖ φυλακισμένων ἁγίων καὶ τὶς κατέταξε σὲ τόπο ἀναπαύσεως καὶ ἀνεσπέρου φωτός. Τὰ σώματά τους ὅμως δὲν τὰ ἀνέστησε, ἀλλὰ τὰ ἄφησε στοὺς τάφους μέχρι τὴν κοινὴ ἀνάσταση.

Τὸ μυστήριο λοιπὸν αὐτὸ ποὺ συντελέστηκε γιὰ ὅλο τὸν κόσμο μὲ τὴν ἔνσαρκη οἰκονομία τοῦ Χριστοῦ, τοῦτο τὸ ἴδιο γινόταν καὶ σὲ κάθε ἅγιο καὶ γίνεται ἀδιαλείπτως μέχρι σήμερα σὲ κάθε πιστό. Γιατὶ λαμβάνοντας τὸ πνεῦμα τοῦ Δεσπότη καὶ Θεοῦ μας συμμετέχουμε στὴν θεότητά του, τρώγοντας δὲ τὴν πανάμωμο σάρκα του γινόμαστε ἀληθινὰ καὶ ἐξ ὁλοκλήρου σύσσωμοι τοῦ Χριστοῦ καὶ συγγενεῖς του, καθὼς καὶ αὐτὸς ὁ θεῖος Παῦλος βεβαιώνει: «Εἴμαστε ὀστοῦν ἀπὸ τὰ ὀστά του καὶ σάρκα ἀπὸ τὴν σάρκα του» (Ἐφεσίους 5:30) καὶ ἀλλοῦ: «ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῆς θεότητός του ὅλοι ἐμεῖς λάβαμε ἀλλεπάλληλες δωρεές» (κατὰ Ἰωάννην 1:16 καὶ Κολασσαεῖς 2:9). Ἔτσι γινόμαστε κατὰ χάριν ὅμοιοι μὲ τὸν φιλάνθρωπο Θεὸ καὶ Δεσπότη μας ἀνακαινισμένοι στὴν ψυχή, ἄφθαρτοι καὶ ἀναστημένοι ἀπὸ νεκροὶ ποὺ ἤμαστε. Τότε βλέπουμε αὐτὸν ποὺ καταδέχτηκε νὰ γίνει ὅμοιός μας καὶ βλεπόμαστε ἀπ᾿ αὐτόν, ποὺ μᾶς ἀξίωσε νὰ γίνουμε ὅμοιοί του, ὅπως κάποιος βλέπει ἀπὸ μακριὰ τὸ πρόσωπο τοῦ φίλου του καὶ διαλέγεται μ᾿ αὐτὸν καὶ συνομιλεῖ καὶ ἀκούει τὴν φωνή του.

Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος ἅγιοι καὶ οἱ παλαιοὶ καὶ οἱ τωρινοὶ πνευματικὰ βλέποντες δὲν βλέπουν σχῆμα ἢ εἶδος ἢ ὁμοίωμα, ἀλλὰ φῶς ἀσχημάτιστο, ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ εἶναι φῶς ἐκ τοῦ φωτός, δηλαδὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅμως ἂν καὶ φτάνουν σ᾿ αὐτὴ τὴν κατάσταση, τὰ σώματά τους δὲν γίνονται ἀμέσως ἄφθαρτα καὶ πνευματικά, ἀλλὰ ὅπως ἀκριβῶς τὸ σίδερο ποὺ πυρακτώνεται στὴν φωτιὰ παίρνει τὴν λαμπρότητά της, ὅταν ὅμως ἀπομακρυνθεῖ ἀπ᾿ αὐτὴν γίνεται πάλι ψυχρὸ καὶ μαῦρο, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ τὰ σώματα τῶν ἁγίων: Μετέχοντας καὶ αὐτὰ στὸ θεῖο πῦρ, δηλαδὴ στὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἁγιάζονται, φλεγόμενα καθαρίζονται, γίνονται διαυγῆ καὶ πολυτιμότερα ἀπὸ τὰ ἄλλα σώματα. Ἀλλὰ ὅταν ἡ ψυχὴ βγεῖ ἀπὸ τὸ σῶμα, ἀμέσως καὶ αὐτὰ παραδίδονται στὴν φθορὰ καὶ διαλύονται σιγὰ-σιγά. Ἄλλα ὅμως διατηροῦνται γιὰ πολλὰ χρόνια χωρὶς νὰ εἶναι οὔτε ἐντελῶς ἄφθαρτα οὔτε πάλι τελείως φθαρτά, ἀλλὰ διασῴζουν μέσα τοὺς τὰ γνωρίσματα καὶ τῆς ἀφθαρσίας καὶ τῆς φθορᾶς, ὥσπου νὰ φτάσουν στὴν τέλεια ἀφθαρσία καὶ νὰ ἀνακαινιστοῦν τὴν τελευταία καὶ κοινὴ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Γιὰ ποιὸ λόγο; Διότι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναστηθοῦν καὶ νὰ ἀφθαρτωθοῦν τὰ ἀνθρώπινα σώματα, πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνακαίνιση τῶν κτισμάτων, ἀλλὰ ὅπως ἀκριβῶς πρῶτα πλάστηκε ἡ φύση ἄφθαρτη καὶ ἔπειτα ὁ ἄνθρωπος, ἔτσι πάλι πρῶτα ἡ κτίση πρέπει νὰ μεταποιηθεῖ ἀπὸ τὴν φθορὰ στὴν ἀφθαρσία καὶ μετὰ μαζὶ μ᾿ αὐτὴν ν᾿ ἀλλάξουν καὶ νὰ ἀνακαινιστοῦν τὰ φθαρτὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων, ὥστε ὁ ἄνθρωπος πνευματικὸς πιὰ καὶ ἀθάνατος νὰ κατοικήσει σὲ τόπο ἄφθαρτο, αἰώνιο καὶ πνευματικό. Καὶ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ἄκουσε τὸν Ἀπόστολο Πέτρο ποὺ τὸ βεβαιώνει: «Θὰ ἔρθει ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου σὰν κλέπτης τὴν νύχτα καὶ τότε οἱ οὐρανοὶ θὰ διαλυθοῦν ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως θὰ καοῦν καὶ θὰ λυώσουν» (Β´ Πέτρου 3:10,12), ὄχι γιὰ νὰ ἐξαφανιστοῦν, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀναχωνευθοῦν καὶ νὰ ἀναστοιχειωθοῦν σὲ καλύτερη καὶ αἰώνια κατάσταση. Ἀπὸ ποῦ γίνεται φανερὸ αὐτό; Ἀπὸ τὰ λόγια ποὺ προσθέτει στὴν συνέχεια ὁ Ἀπόστολος: «Καινούριους οὐρανοὺς καὶ καινούρια γῆ προσδοκοῦμε κατὰ τὴν ἐπαγγελία σου» (Β´ Πέτρου 3:13). Τίνος τὴν ἐπαγγελία; Ἀσφαλῶς τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶπε: «Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ θὰ παρέλθουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δὲν θὰ παρέλθουν» (κατὰ Ματθαῖον 24:35). Παρέλευση τοῦ οὐρανοῦ ἐννοεῖ τὴν ἀλλαγή του, γι᾿ αὐτὸ λέει ὅτι ἂν καὶ ὁ οὐρανὸς θὰ ἀλλάξει, ὅμως οἱ δικοί του λόγοι θὰ μένουν ἀναλλοίωτοι καὶ σταθεροί. Αὐτὸ προανήγγειλε καὶ ὁ προφήτης Δαυίδ: «Σὰν μανδύα θὰ τοὺς τυλίξεις καὶ θὰ ἀλλάξουν, ἐσὺ ὅμως θὰ παραμείνεις ὁ ἴδιος καὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς σου δὲν θὰ ἐκλείψουν» (Ψαλμοί, 101:27-28). Τί θὰ μποροῦσε νὰ γίνει σαφέστερο ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια;

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στο Άγιον Όρος

   Στό Ἃγιον Ὂρος μετέβη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Χρυσόστομος, προκειμένου νά προστῆ τῆς Ἱερᾶς Πανηγύρεως τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, (12-13 Δεκεμβρίου, μέ τό παλαιόν ἡμερολόγιον), στό Σεράϊ, στή Βατοπαιδινή Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, πού εὑρίσκεται στίς Καρυές τοῦ Ἁγίου Ὂρους.

   Ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη ἐκεῖ κατόπιν εὐγενοῦς προσκλήσεως τοῦ Δικαίου τῆς Σκήτης καί βεβαίως κατόπιν ἀδείας καί εὐλογίας τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

   Τόν Σεβασμιώτατο συνόδευσαν στό περιβόλι τῆς Παναγίας, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. Ἀμβρόσιος Γκουρβέλος καί ὁ Διάκονος Ἱερόθεος Ἀνδρουτσόπουλος.

   Μετά τήν ὑποδοχή πού ἒγινε στά πρόπυλα τῆς Μονῆς καί τό Μοναστηριακό κέρασμα ἂρχισαν οἱ λαμπρές ἀκολουθίες , στόν περικαλλῆ Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τῆς Σκήτεως, μέ τήν συμμετοχή πλήθους πιστῶν (περί τούς 800) καί μέ τήν κατανυκτική ψαλμωδία τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἀπό τήν Μονή Βατοπαιδίου καί τήν Μονή Γρηγορίου καί ἂλλες Μονές καί κελλία τοῦ Ἁγίου Ὂρους.

   Ὁ Σεβασμιώτατος ὡμίλησε α) κατά τήν διάρκεια τῆς Λιτῆς, β) κατά τήν Θεία Λειτουργία ὃπου ἐτέλεσε τήν εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ Διακόνου καί Μοναχοῦ τῆς Σκήτεως Ἰωσήφ, γ) στήν τράπεζα μετά τήν ὁλονύκτια κατανυκτική ἀγρυπνία καί δ) στή τράπεζα μετά τόν Ἑσπερινό καί τά κτητορικά μνημόσυνα, τό ἑσπέρας τῆς 13ης Δεκεμβρίου- 30 Νοεμβρίου.

   Στίς ὁμιλίες του ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη:

α) στή σημασία τῆς παρουσίας καί τῆς προσφορᾶς τοῦ Ἁγίου Ὂρους στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ κόσμου γενικώτερα.

β) Στό πνεῦμα πού ἐπικρατεῖ σήμερα στόν κόσμο καί στήν ἐκκοσμίκευση ἡ ὁποία ὡς μιά γενικευμένη λαίλαπα ἒρχεται νά παρασύρῃ παραδόσεις αἰώνων καί ἀκατάλυτες ἀξίες.

γ) Στήν ἀνάπαυση καί πνευματική ἀναψυχή πού εὑρίσκουν οἱ ἂνθρωποι σήμερα, καταφεύγοντας στήν ἀγάπη, τήν στοργή καί τίς νουθεσίες τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων.

δ) Στόν θρησκευτικό συγκρητισμό καί στό πνεῦμα τῆς ἀθεΐας πού ἀγωνίζονται ἐναντίον τῆς ἁγίας ἡμῶν πίστεως καί ἀποκεκαλυμμένης ἀπό τόν Θεό ἀλήθειας.

   Ἐπίσης, ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσκέφθη τήν Ἀθωνιάδα Σχολή, συνομίλησε μέ τόν Διευθυντή τοῦ Γυμνασίου καί τοῦ Λυκείου καί τόν Διευθυντή τοῦ Οἰκοτροφείου καί βεβαίως μέ τούς Μαθητάς πρός τούς ὁποίους ἀπηύθυνε πατρικές νουθεσίες καί συνεχάρη γιά τό ἦθος τους καί τήν ἀφοσίωση τους στήν Ἁγία μας Ἐκκλησίας.

   Τήν ἐπομένη τῆς πανηγύρεως ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε τήν Θεία Λειτουργία στό Καθολικό τῆς Σκήτεως καί προέστη τοῦ Ἱεροῦ μνημοσύνου τῶν κτητόρων αὐτῆς. Στήν πανήγυρη συμμετεῖχε ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου Ἀρχιμ. Ἐφραίμ, ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμ. Χριστοφόρος, ὁ Πρωτεπιστάτης τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος Μοναχός Παῦλος καί ἂλλοι μοναχοί, ἀπό κελλιά καί Σκῆτες τοῦ Ἁγίου Ὂρους.

   Τόν Σεβασμιώτατο εὐχαρίστησε ἐγκαρδίως ὁ Δικαίος τῆς Σκήτεως πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. Εφραίμ καί ἐκ μέρους τῆς περί αὐτόν Ἀδελφότητος.

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ εγκαινιάζει το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας

          Την Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου ε.ε. και στις 6.30 το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, μετά του Δημάρχου Δυτικής Αχαΐας, κ. Χρήστου Νικολάου, του Διευθυντού του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας κ. Στεφάνου Στεφανοπούλου, εκπροσώπων της Υφυπουργού Παιδείας, του Περιφερειάρχου Δυτικής Ελλάδος, λοιπών επισήμων και πλήθους κόσμου, ενεγκαινίασε το νέο κτήριο  του Α΄ Δημοτικού Σχολείου της πόλεώς μας.  Μετά τον Αγιασμό, τον οποίον ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος συμπαραστατούμενος υπό του Αρχιερατικού Επιτρόπου Δύμης και Προϊσταμένου της Ενορίας Τιμίου Προδρόμου Κάτω Αχαΐας, πρωτοπρεσβυτέρου Αποστόλου Δημητροπούλου και των ιερέων της Ενορίας πατρός Παύλου Παυλίδου και πατρός Γερασίμου Δημητροπούλου, ηκολούθησαν προσφωνήσεις:

  1. Προσφώνησις  του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας,
  2. Προσφώνησις του Δημάρχου Δυτικής Αχαΐας
  3. Προσφώνησις εκπροσώπου της Υφυπουργού Παιδείας
  4. Προσφώνησις εκπροσώπου του Περιφερειάρχου Δυτικής Ελλάδος
  5. Προσωνήσεις βουλευτών και λοιπών επισήμων

     Κατόπιν ο Δάσκαλος κ. Ιωάννης Δαλαμάγκας, ανέγνωσε εργασία του στην οποία κατεγράφετο  όλη η Ιστορία του Α΄Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαϊας, από της ιδρύσεώς του έως σήμερα (1848-2015).

     Στην συνέχεια η Δημοτική Αρχή βράβευσε όλους όσους συνέβαλαν στην ανέγερση του νέου υπερσύγχρονου-βιοκλιματικού Διδακτηρίου, αλλά και πολλούς διδασκάλους  που προσέφεραν την ζωή του ολόκληρη για την παιδεία στον τόπο μας.  Από τους διδασκάλους μνημονεύουμε τον κ. Παναγιώτη Καράμπελα, πρώην Δήμαρχο, Καθηγητή και Ιστορικό του τόπου μας, τον κύριο Γεώργιο Βλάχο, τον κ. Μιλτιάδη Γούτα, τον κ. Ιωάννη Δαλαμάγκα, την κ. Νίκη Φραγκούλια-Στεμπίλη, την κυρία Βασιλική Βρίγκου-Λάζαρη.

     Συγκινητική η αναφορά στους εκπαιδευτικούς που δίδαξαν στο Α΄Δημοτικό Σχολείο Κάτω Αχαϊας και έχουν φύγει για την αιωνιότητα, όπως τους Νικόλαο Σταματάκη,  Νικόλαο Ντουφεξή, Γεώργιο Τσουνόπουλο,  Αγησίλαο Κολλιόπουλο.

    Μετά τις βραβεύσεις η χορωδία του Σχολείου υπό τη διεύθυνση του διδασκάλου Μουσικής, απέδωσε ύμνους και τραγούδια με υπέροχο τρόπο, ενθουσιάζοντας το πολυπληθές ακροατήριο.

     Τέλος ο Σεβασμιώτατος μετά του κ. Δημάρχου του κ. Διευθυντού,  όλων των επισήμων και του κόσμου, εξήλθαν της αιθούσης τελετών και “κόπτοντας την κορδέλα”,  εισήλθαν εις το Κτήριο από  την κυρία είσοδο. Ταυτοχρόνως ο χώρος ηγιάζετο δια του ραντισμού με το ύδωρ του Αγιασμού.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εορτή του Πρωτοκλήτου στην Πάτρα

Μέ λαμπρότητα καί μέ τήν συμμετοχή πολλῶν χιλιάδων πιστῶν ἀπό τήν Πάτρα, καί ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἑορτάσθη ὁ πολιοῦχος καί ἱδρυτής τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας, Ἀπόστολος Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος.

Ἀνήμερα, 30.11.2015 ἐτελέσθη ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγου καί ἐν συνεχείᾳ ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβροσίου καί συλλειτουργούντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν: Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, Σερρῶν κ. Θεολόγου, Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου, Κυθήρων κ. Σεραφείμ, Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου καί τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων: Τρωάδος κ. Πέτρου καί Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.

Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ἐμπευσμένα καί θεολογικά ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, ἀναφερθείς στό χριστιανικό μαρτύριο, ὡς χάρισμα καί δῶρο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, στά πρόπυλα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ὑπεδέχθη τόν Ἐξοχώτατο Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε μέ τήν ὑψηλή παρουσία Του, τίς ἑορταστικές ἐκδηλώσεις πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Ἔπειτα ἐψάλη ἡ Δοξολογία ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πολιούχου τῶν Πατρῶν Ἁγίου Ἀνδρέου, ἐνῶ ὁ Σεβασμιώτατος στήν προσφώνησή του, εἶπε χαρακτηριστικά:

« Ἐξοχώτατε, Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,

Εὐφραίνεται σήμερον ἡ πόλις τῶν Πατρῶν καὶ σὺν αὐτῇ ἡ Ἀχαΐα πᾶσα καὶ ἀγαλλομένη χαίρει σύμπασα ἡ Ὀρθόδοξος Ἑλλάς, ἐπὶ τῇ Ἱερᾷ καὶ σεβασμίᾳ μνήμῃ Ἀνδρέου τοῦ τῶν Ἀποστόλων Πρωτοκλήτου καὶ μιμητοῦ, τοῦ Σωτῆρος Πάθους.

Ἐντὸς τοῦ Ἱεροῦ τούτου Ἀποστολείου, τοῦ περιλάμπρου δηλαδὴ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ὅπου ἡ πανσεβάσμιος καὶ χαριτόβρυτος Κάρα τοῦ Πρωτοκλήτου καὶ ὁ Χιαστὸς Σταυρὸς τοῦ Μαρτυρίου του, ὁ Ἐπίσκοπος, ὁ Ἱερὸς Κλῆρος, ὁ εὐσεβὴς Λαὸς Σᾶς ὑποδεχόμεθα Ἐξοχώτατε μὲ αἰσθήματα ἀγάπης καὶ τιμῆς καὶ εὐχαριστοῦμε θερμῶς διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσκλήσεώς μας, ὥστε νὰ εὑρίσκεσθε σήμερον ἐνταῦθα, ὡς ὁ ἀνώτατος Ἄρχων τῆς Ἑλλάδος καί νά συνεορτάζετε μεθ’ ἡμῶν καί τῶν χιλιάδων τοῦ πιστοῦ Ὁρθοδόξου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ποῦ συνέρρευσαν ἐν Πάτραις ἐπί τῇ ἑορτῇ καί λαμπρᾶ πανηγύρει τοῦ Ἱερωτάτου καί Πρωτοκλήτου Ἀποστόλου.

Θεωροῦμεν ὅτι σήμερον αἱ τῶν Ἑλλήνων καρδίαι  ἑνοῦνται ἐνταῦθα, ἀναμιμνησκόμεναι τῆς μεγάλης τιμῆς καὶ δωρεᾶς καὶ χάριτος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὥστε διὰ τῶν Ἀποστόλων του νὰ ὁδηγήσῃ τόσον αὐτοὺς, ἀλλὰ καὶ ἄλλους Λαοὺς τῆς γῆς εἰς Θεογνωσίαν.

Σήμερον εἰς τήν πόλιν τῶν Πατρῶν ἀναπνέει πνευματικά  ὃλη ἡ Ἑλλάς καί κτυπᾶ ἡ καρδία τῆς Ὀρθοδοξίας συμπάσης. Σήμερον ὁ Λαός μας, ἐνώπιον τοῦ Ἁγιωτάτου Ἀποστόλου καταθέτει τήν εὐλάβειά του καί βεβαιώνει διά τήν Ὀρθόδοξον ταυτότητά του, εῖς πεῖσμα ὃποιας ἂλλης ἀντιθέτου ἢ ἀντιθέου φωνῆς ἢ ὃποιας ἰδεολογίας ἢθελε ἀμφισβητήση αὐτήν τήν ἀλήθεια.

Σήμερον, ἀπό τήν πόλιν τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου καλούμεθα νά ἐνωτισθῶμεν τὸ σωτήριον μήνυμα, ὃπως ἐξέρχεται ἀπό το θεόφθογγον στόμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ νὰ τό ἐμπεδώσωμεν, οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ταγοί, οἱ Πολιτικοὶ Ἄρχοντες καὶ ἃπας ὁ Λαός, «Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν» καὶ «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ Σωτηρία, εἰμὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν».

Σήμερον νοερῶς εὑρισκόμεθα εἰς τό «μαρτυρικό Φανάρι», ὃπου ὁ πρῶτος τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Παναγιώτατος καί Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, προΐσταται τῆς πανηγύρεως τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Νοερά ἐπίσης εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἁγιοτόκο Κύπρο μας καί εἰς τό ἀκρότατον ἂκρον αὐτῆς, στήν Καρπασία καί προσκυνοῦμεν τό φυλακισμένο εἰκονισμά του, εἰς τό Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου.

Σήμερον ἐπίσης νοερῶς ἐναγκαλιζόμεθα τούς δεινῶς δοκιμαζομένους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἀδελφούς μας στή Μέση Ἀνατολή καί ὅπου ἀλλοῦ, ὅπως καί ὅλους τούς συνανθρώπους μας, Χριστιανούς ἤ  μή,  οἱ ὁποῖοι δοκιμάζονται ἀπό τή βία, τή μισανθρωπία καί τούς πολέμους καί διακηρύσσομε ἐν ἐνί στόματι καί μιά καρδίᾳ, ὅτι ἡ λύσις τῶν προβλημάτων πού ταλανίζουν τήν ἀνθρωπότητα εὑρίσκεται εἰς τήν ἀγάπη ,ἡ ὁποία εἶναι ἡ μεγαλυτέρα δύναμη στόν κόσμο.

Ἐξοχώτατε, εἲμεθα βέβαιοι τόσον ἡ ἐλαχιστότης μου, ὅσον καὶ οἱ ἀδελφοὶ Ἃγιοι Ἀρχιερεῖς οἱ σπεύσαντες ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸν συνεορτασμόν, τούς ὁποίους ἐκ βάθους ψυχῆς εὐγνωμόνως εὐχαριστῶ καὶ ἅπας ὁ Λαός, ὅτι  μέ τήν σεμνότητα καί τό ἐγνωσμένον ἦθος Σας, μέ τήν εὐλάβειά Σας πρός τόν Θεόν καί τήν ἀγάπην Σας πρός τήν Πατρίδα, πολὺ θὰ ὠφελήσετε τὴν Ἑλλάδα μας, ὑπηρετοῦντες μέ τήν ὃλη προσωπικότητά Σας, τὴν ἐνότητα καὶ τὴν σύμποιαν, ἀλλὰ καὶ διασφαλίζοντες μέσα ἀπό τό ὑψηλόν ἀξίωμά Σας, τὸ κῦρος τῆς χώρας μας μεταξὺ τῶν Λαῶν τῆς γῆς.

Εὐχόμεθα ὁλοψύχως καὶ δεόμεθα, ὅπως Κύριος ὁ Θεὸς ἐνισχύῃ τὴν Ὑμετέραν Ἐξοχότητα, διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν καὶ τῇ Πατρίδι ὠφέλιμον καὶ ὃπως πορεύεσθε ἐν ὑγιείᾳ ἀμφιλαφῆ τάς τρίβους τοῦ προσωπικοῦ καὶ οἰκογενειακοῦ Σας βίου καὶ τὰς δυσκόλους ἀτραπούς, μάλιστα ἐν τῆ ἐνασκήσει τῶν ὑψηλοτάτων καθηκόντων Σας ἐν τοῖς δυσχειμέροις καιροῖς, πρὸς πρόοδον τοῦ εὐγενοῦς φιλοθέου καί φιλαγίου Λαοῦ μας.

Ὡς εὖ παρέστητε Ἐξοχώτατε».

Μετά τό πέρας τῆς Δοξολογίας ἐπραγματοποιήθη ἡ λιτάνευσις τῆς Ἁγίας Κάρας καί τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἱερωτάτου Ἀποστόλου εἰς τάς ὁδούς τῆς μεγαλουπόλεως τῶν Πατρῶν, ἐνῶ χιλιάδες Λαοῦ ἀκολουθοῦσαν ἢ εἶχαν κατακλύσει τά πεζοδρόμια καί ὃλους τούς χώρους.

Μετά τήν Λιτανεία ὁ Ἐξοχώτατος κ. Πρόεδρος ἐπεσκέφθη στό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο Πατρῶν τήν ἔκθεση « Ἡ τῶν Πατρέων σέ πόλις», ἡ ὁποία παρουσιάζει τήν ζωή τῆς Πάτρας, ἀπό τόν 1ο μ.Χ αἰώνα μέχρι καί σήμερα σέ σχέση μέ τόν Ἅγιο Ἀνδρέα. Νά σημειώσωμε ὅτι ἡ ἔκθεση συνδιοργανώθηκε ἀπό τόν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν καί τήν Ἐφορεία Ἀρχαιοτήτων Δυτικῆς Ἑλλάδος.

Στό γεῦμα τό ὁποῖο παρέθεσε ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν πρός τιμήν τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε μέ θερμά λόγια γιά τό πρόσωπο τοῦ κ. Προέδρου καί τοῦ προσέφερε ἱερά εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου.

Στήν ἀντιφώνησή του ὁ κ. Πρόεδρος, εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, γιά τήν ἄψογη ὀργάνωση τῆς Ἱερᾶς Πανηγύρεως, ἐνῶ ἐτόνισε τήν σημασία τῆς ἀδιάκοπης παρουσίας τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου στήν πόλη τῶν Πατρῶν, ἀφοῦ σ’ αὐτήν φυλάσσεται ἡ Ἁγία Κάρα του, ὁ τάφος καί ὁ Σταυρός τοῦ μαρτυρίου του.

Συνέχεια ανάγνωσης