Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Λουκ. Α,26-38)

26 Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρὲτ, 27 πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρὶ, ᾧ ὄνομα Ἰωσὴφ, ἐξ οἴκου Δαυῒδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ. 28 καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν. 29 ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. 30 καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. 31 καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. 32 οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, 33 καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. 34 εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; 35 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ. 36 καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενὴς σου καὶ αὐτὴ συνεληφυῖα υἱὸν ἐν γήρει αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ· 37 ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα. 38 εἶπεν δὲ Μαριάμ· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

Συνέχεια ανάγνωσης

Εγκύκλιος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την εορτή της 25ης Μαρτίου

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3014

Πρός
Τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

 

 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Εὐαγγελίζου γῆ, χαράν μεγάλην» ψάλλουμε σήμερα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στούς Ναούς μας, γιά νά τιμήσουμε τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Καί ταυτοχρόνως, σέ κοινή ἑορτή, ὁ Ἑλληνισμός πανηγυρίζει τήν Ἐπέτειο τοῦ 1821. Τήν ἔναρξη τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Τοῦ ἱεροῦ Ἀγώνα τῆς ἀπροσμέτρητης ἀποφασιστικότητας, τόλμης, θάρρους καί θυσίας γιά τήν ἐλευθερία.

Οἱ πρόγονοί μας, οἱ γενναῖοι Φιλικοί, οἱ πρωταγωνιστές τοῦ Ἀγώνα, οἱ μαχητές τῆς ἀπελευθερώσεως, εἶχαν ἀπό τήν προηγούμενη χρονιά, ἤδη ἀπό τό 1820, ὁρίσει τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ὡς ἡμέρα τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ξεσηκωμοῦ. Ἤθελαν ἔτσι νά ἐκφράσουν μέ τόν πιό δυνατό καί συμβολικό τρόπο τούς ἄρρηκτους δεσμούς μεταξύ τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Γένους. Οἱ Ἕλληνες πολέμησαν γιά τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα.

Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν μοιάζει μέ καμμία ἄλλη ἐπανάσταση τῆς ἐποχῆς. Ἀξιοποιεῖ μέν ἰδέες ἀπό ἄλλα ἐπαναστατικά κινήματα τῶν χρόνων ἐκείνων, ἀλλά δέν εἶναι ἀντίγραφο καμμιᾶς. Εἶναι ἐπανάσταση μέ ἐθνικό καί θρησκευτικό χαρακτήρα. Ἔχει ὡς κίνητρο τήν ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλλήνων ἀπό τούς Ὀθωμανούς. Ἔχει ὡς πνευματικό στήριγμα τήν πίστη στήν θεία Πρόνοια καί τόν σεβασμό πρός τούς πολυάριθμους Νεομάρτυρες, πού βρῆκαν θάνατο ὁμολογώντας τήν πίστη τους στόν Χριστό.

Συνέχεια ανάγνωσης

”Ας μη τους λησμονήσουμε!”


Ἡ μεγάλη ἡμέρα καί ἑορτή τῆς 25ης Μαρτίου ἰδού εὐρίσκεται ἐπί θύραις. Ὁ ἑορτασμός, λόγῳ τῶν ἐπικρατουσῶν εἰδικῶν συνθηκῶν δέν θά εἶναι “λαμπρός”, ὅπως τίς προηγούμενες φορές. Δέν θά γίνουν “ἐπίσημες” Δοξολογίες, δέν θά πραγματοποιηθοῦν παρελάσεις, δέν θά ἐκφωνηθοῦν πανηγυρικοί λόγοι.

Ὁ ἐφετινός ἑορτασμός ἔχει τήν ἰδιαιτερότητα, ὅτι θά πραγματοποιηθῆ ἐσωτερικά, καρδιακά, προσευχητικά ἐν τῷ οἰκῳ καί ἐν τῷ ἱερῷ Ναῷ μέσα ἀπό τήν Θεία Λειτουργία (ὅπου τελεσθῇ), μέ τήν συμμετοχή τῶν ἐλαχίστων, ὅπως προβλέπεται ἀπό τίς ὁδηγίες τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν.

Στήν πόλη μας, θά λειτουργήσωμε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Εὑαγγελιστρίας, ὁ ὁποῖος μάλιστα πανηγυρίζει, μεταδιδομένης τῆς Θείας Λειτουργίας ἀπό τόν Ἐκκλησιαστικό Τηλεοπτικό μας Σταθμό καί τόν Ραδιοφωνικό μας Σταθμό.

Αὐτός ὁ ξεχωριστός ἑορτασμός πρέπει νά μᾶς φέρει ψυχικά πιό κοντά σέ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατά τήν διάρκεια τῆς φρικτῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, ὑπέφεραν, βασανίστηκαν, θανατώθηκαν καί γενικῶς μέ ἡρωϊκό φρόνημα ἀγωνίστηκαν ὑπέρ τῆς ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς γλυκυτάτης Πατρίδος μας.

Πιστεύομεν ὅτι οὐδείς Ἕλληνας θά ἀφήσῃ τήν λήθη νά καλύψῃ τά γεγονότα, τίς πράξεις τίς ἡρωϊκές, τά κατορθώματα ἡρώων καί μαρτύρων κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἀνδρῶν καί γυναικῶν, μικρῶν καί μεγάλων γιά τήν πίστη, γιά την ἐλευθερία καί τήν ἀνθρώπινη τιμή καί ἀξιοπρέπεια.

Στίς ψυχές πρέπει νά ξυπνήσουν καί πάλι οἱ μνῆμες πού παραλάβαμε ἀπό τούς πατέρες μας καί νά φωτίσῃ λαμπρότερη ἡ δάδα τῆς ἱερᾶς παρακαταθήκης, ἡ ὁποία ξεκίνησε ἀπό τά χέρια τοῦ μαρτυρικοῦ Αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου τοῦ Παλαιολόγου, ἀπό τίς θρυλικές τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων ἐπάλξεις καί περνώντας ἀπό ἑκατόμβες μαρτύρων καί μυριάδες ἀγωνιστῶν, ἔφθασε ὡς τό σχοινί τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄, ὡς τά χέρια τοῦ γιγαντόψυχου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, τοῦ Παπαφλέσσα καί τῶν ἄλλων ἱερῶν τῆς πίστεως καί τῆς Πατρίδος μας ἀγωνιστῶν καί ἐθελοθύτων σφαγίων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Για τον πνευματικό αγώνα του χριστιανού (Μέγας Βασίλειος)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ: “νά διδαχθεῖς τήν εὐαγγελική πολιτεία, τήν εὐθύτητα τῶν µατιῶν, τήν ἐγκράτεια τῆς γλώσσας, τή δουλαγώγηση τοῦ σώµατος, τήν ταπεινοφροσύνη, τήν καθαρότητα τοῦ νοῦ, τήν ἐξαφάνιση τῆς ὀργῆς. Ὅταν ἀγγαρεύεσαι, νά προσθέτεις (Ματθ. ε΄ 41).Ὅταν σέ ἀδικοῦν, νά µή πᾶς σέ δικαστήρια (Ματθ. ε΄ 25). Ὅταν µισεῖσαι, νά ἀγαπᾶς (Ματθ. ε΄ 44). Ὅταν διώκεσαι, νά ὑποµένεις (Ματθ. ε΄ 44). Ὅταν βλασφηµεῖσαι, νά παρακαλεῖς (Α΄ Κορ. δ΄ 12-13). Νά νεκρωθεῖς γιά τήν ἁµαρτία (Ρωµ. Στ΄ 2), νά σταυρωθεῖς µέ τόν Χριστό. Ὁλόκληρη τήν ἀγάπη δῶσε την στόν Κύριο.

Ἀλλά ( ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ)  αὐτά εἶναι δύσκολα. 

«Καί ποιό ἀπό τά καλά εἶναι εὔκολο; Ποιός ἔστησε τρόπαιο νίκης µέ τό νά κοιµᾶται; Ποιός στεφανώθηκε µέ τά στεφάνια τῆς καρτερίας, ζῶντας πολυτελῆ ζωή καί διασκεδάζοντας; Κανένας δέν πῆρε βραβεῖο χωρίς νά τρέξει. Οἱ κόποι γεννοῦν δόξα, οἱ µόχθοι φέρνουν τά στεφάνια. Πρέπει, λέω καί ἐγώ, ἐµεῖς διά µέσου πολλῶν θλίψεων θά εἰσέλθουµε στήν οὐράνιο βασιλεία» (Πράξ. Ιδ΄ 22)! Ἀλλά τίς θλίψεις αὐτές, τίς διαδέχεται ἡ µακαριότητα στήν οὐράνιο βασιλεία”.

Συνέχεια ανάγνωσης

 

 

Ὁ Ἰωάννης, ἄνθρωπος ἅγιος καί μέ ἐξουσία κατά πνευμάτων ἀκαθάρτων, ρώτησε δαίμονες καί τούς εἶπε: Ποιά πράγματα φοβᾶστε ἀπό τούς Χριστιανούς; καί αὐτοί ἀπάντησαν. Ἔχετε τρία μεγάλα πράγματα που μας τρομάζουν και μας διώχνουν·

-ἐκεῖνο πού φορᾶτε στό λαιμό σας [ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ]

-ἐκεῖνο πού λούζεστε στήν Ἐκκλησία [ΙΕΡΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ]

-ἐκεῖνο πού τρῶτε στή Θ. Λειτουργία [ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ]

Όποιος φυλάει καλά αυτά, κανένας ἀπό ἐμᾶς δέν μπορεί να τον βλάψει. (Γεροντικό)

Συνέχεια ανάγνωσης