ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ – ΠΑΣΧΑ 2026

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ-ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2026

Ἀριθμ. Πρωτ.: 126  ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 532η

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

=================================

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Μέσα στὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ὡς Φωτόμορφα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, ἑορτάζομε τὴν νίκη τῆς Ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου. Περάσαμε ἤδη ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα στὰ αἰώνια, ἀπὸ τὴν γῆ στὸν οὐρανὸ καὶ πανηγυρίζομε ἀναστάσιμα «σὺν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις».

Ἡ οὐράνια χαρὰ καὶ ἡ ἀναστάσιμη εὐφροσύνη ἀντικατέστησαν ἤδη τὸν ζόφο τῶν καρδιῶν καὶ διέλυσαν τὰ νέφη τῆς ἀπελπισίας καὶ τῆς ἀπαισιοδοξίας, τὰ ὁποῖα συσσώρευσε ἡ παντοειδὴς καὶ πολυώνυμος ἁμαρτία. 

Τὸ Πανάγιον τοῦ Κυρίου Αἷμα, ἤδη ἐθεράπευσε τὸ τραῦμα τοῦ Ἀδὰμ καὶ ὁ παμφάγος Ἅδης ἐτυφλώθη, ἐνεπαίχθη, ἐπικράνθη, κατηργήθη. 

Τὰ κλεῖθρα τῶν σκοτεινῶν φυλακῶν ἔσπασαν καὶ ὁ Νέος Ἀδάμ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, θριαμβευτικῶς κατῆλθε μέχρις Ἅδου ταμείων καὶ τὸν παλαιὸν Ἀδὰμ συνανέστησε παγγενῆ. 

Τώρα πλέον δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς, περὶ τῆς ἀτελευτήτου χαρᾶς καὶ μακαριότητος. 

Ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας ἡ ὁποία πρώτη τόν Ἀναστάντα συνήντησε καὶ ἐχαιρέτησε,ἀναστάσιμα μᾶς ἀσπάζεται. 

Οἱ Μυροφόρες μαζί Της, μᾶς καλοῦν στὸ Ἀναστάσιμο πανηγύρι. 

Οἱ Ἀπόστολοι μᾶς φιλοξενοῦν στὸ Πασχάλιο Δεῖπνο, ὅπου ὁ Πανάγιος πασχάλιος Ἀμνὸς, ὑπέρ ἡμῶν, προσφέρεται. 

Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος λαμπροχαρμοσύνως πανηγυρίζει καὶ μέσα ἀπὸ τὸν περίφημο κατηχητικό του λόγο, κάνει τὴν φωνή του αἰώνια σάλπιγγα, ποὺ φτάνει μέχρι σήμερα καὶ θά προεκτείνεται ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. 

«Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; ποῦ σου, ἃδη, τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστός, καὶ σὺ καταβέβλησαι…». 

Αὐτὸ τὸ οὐράνιο καὶ ἐπίγειο πανηγύρι, γκρεμίζει τὰ τείχη ποὺ χωρίζουν ἀνθρώπους καὶ λαοὺς καὶ ἤδη οἱ υἱοὶ τῆς Ἀναστάσεως, ἐνηγκαλίσθησαν καὶ κατασπάζονται ἀλλήλους, διακτινίζοντες τὸ μήνυμα τῆς συμφιλιώσεως στὰ πέρατα τῆς Οἰκουμένης. 

«Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμενβἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει». 

Αὐτὸς ὁ οὐράνιος καὶ ἐπίγειος ἑορτασμὸς δίδει ἀπάντηση στὸ μεγάλο καὶ βαθὺ ἐρώτημα τῆς βαρυαλγούσης ἀνθρωπότητος. Γιατί ἐνῷ ἀνέτειλε τὸ Φῶς, κάποιοι ζοῦν μέσα στὸ σκοτάδι; Γιατί ἐνῷ ἐκ τοῦ Τάφου ἐπήγασε ἡ χαρὰ, κάποιοι ζοῦν μέσα στὴν θλίψη καὶ στὴν ὀδύνη; Γιατί ἐνῷ ἀνέστη ὁ Ἄρχων τῆς Εἰρήνης, στὴ γῆ μας μαίνονται οἱ πόλεμοι καὶ ρέει ἄφθονο τὸ αἷμα; 

Ἡ ἀπάντηση, εἶναι ἁπλῆ καὶ βαθειά, ἐλεγκτικὴ καὶ ἀφυπνιστική. Διότι ὑπάρχει ἄρνηση τοῦ Φωτός, ἄρνηση τῆς Ἀγάπης, τῆς Χαρᾶς καὶ τῆς Εἰρήνης. Διότι ὁ ἄνθρωπος αὐτο είδωλον ἐγένετο καὶ ἠθέλησε νὰ βαδίσῃ δρόμους χωρὶς τὸν Θεό. Ὅμως δίχως τὸν Ἀναστάντα Κύριο, τὰ πάντα ἐπιτρέπονται. 

Ἀλλ΄ ἰδοὺ ὁ πύργος τῆς Βαβὲλ κατέπεσε καὶ ὅποια προσπάθεια ἐπανεγέρσεώς του εἰς συντριβὴν τῶν κεφαλῶν, τῶν ἐν ἁμαρτίαις, κατέληξε. 

Ἀδελφοί μου καὶ παιδιά μου, ἀγαπητὰ καὶ περιπόθητα. 

Ἡ χαρά μας, ἡ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς μας καὶ τοῦ κόσμου, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ὁδὸς πού πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμε, γιὰ νὰ ζοῦμε πραγματικὰ καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ὑπάρχωμε ὡς βιολογικὲς ὑπάρξεις, ἔχει Ὄνομα, τὸ ὑπὲρ πᾶν Ὄνομα. Εἶναι ὁ ἐκ τοῦ τάφου ἀνατείλας τριήμερος, Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν. 

Σήμερα σ΄ αὐτὸ τὸ πανευφρόσυνο πανηγύρι μετέχομε στὴν χαρὰ τῶν πρωτοτόκων καὶ ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων. 

Ζοῦμε τὸ Πάσχα τὸ Ἱερόν, τὸ Καινόν, τὸ Ἃγιον, τὸ Μυστικόν, τὸ Πανσεβάσμιον, τὸ τῆς λύπης Λύτρον. Μετέχομε ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου. 

Αὐτὸ τὸ Πάσχα, δὲν εἶναι ὑπόθεσις μιᾶς ἡμέρας, ἀλλὰ μιᾶς ὁλόκληρης ζωῆς. Αὐτὸ τὸ Πάσχα ποὺ ζοῦμε τόσο ἔντονα σήμερα, ἂς τὸ κρατήσωμε βαθειὰ στὴν καρδιὰ μας μέχρις ἐσχάτης μας πνοῆς, ξεπερνώντας τὴν φθαρτότητα, τὴν ματαιότητα τῶν ἐγκοσμίων, τὰ μίση καὶ τὰ πάθη, τὴν πεζότητα καὶ τὸν θάνατο καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἱερὸ θριαμβευτὴ τῆς Ἀναστάσεως τὸν Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο ἂς σαλπίσωμε καί πάλι, τόσο δυνατά, ὥστε ἡ ἀναστάσιμη, πανευφρόσυνη φωνή μας,ὡς σάλπιγξ οὐρανομήκης, νὰ φθὰσῃ ἀπ΄ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς γῆς: 

«Ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωὴ πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο». 

Παιδιά μου ἀγαπημένα, 

Ζώντας στό κλῖμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας, ἄς ἑνώσωμε τίς προσευχές μας ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καί ἄς παρακαλέσωμε γιά τήν κατάπαυση τῶν πολέμων σέ Ἀνατολή καί Βορρᾶ, ὅπου ἄφθονο χύνεται τό αἷμα τῶν συνανθρώπων μας. Ἄς δεηθῶμεν στόν Ἀναστάντα Κύριο μας καί ὑπέρ τῶν ἐμπεριστάτων Χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί ὑπέρ πάσης ψυχῆς, θλιβομένης καί καταπονουμένης, ἐλέους καί βοηθείας παρά τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου,δεομένης.  

Σᾶς ἐναγκαλίζομαι ὅλους σας καὶ σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι καὶ εὔχομαι τὰ ἔτη σας νὰ εἶναι πολλά, χαριτωμένα, εὐλογημένα καὶ ἀναστάσιμα. 

Μαζί σας κατασπάζομαι καὶ τοὺς ὅπου γῆς Ἀχαιοὺς καὶ πάντας τοὺς Ὁμογενεῖς Ὀρθοδόξους ἀδελφούς μας, ἀλλὰ καὶ πάντα ἄνθρωπον, εὐχόμενος χαρά, πρόοδο καὶ πᾶσαν εὐλογία παρὰ Κυρίου Ἀναστάντος. 

Χριστὸς Ἀνέστη, ἀδελφοί μου καὶ παιδιά μου ἀγαπημένα!

Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος!

Ἅγιον Πάσχα 2026                                 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

  + Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Συνεχίστε την ανάγνωση

“Το Νυμφώνα σου βλέπω…” Η καταλληλότητα του ενδύματος για την είσοδο

Του Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών – Δρος Θεολογίας

Διανύουμε την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, κατά τις πρώτες ημέρες της οποίας, ψάλλεται το εξαποστειλάριο «Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον…». Ο Νυμφίος, ο «κάλλει ωραίος», έχει τον νυμφώνα Του, ο οποίος είναι το Μυστικό Του Σώμα, η Αγία Του Εκκλησία. Το κάλλος της Εκκλησίας είναι οι πράξεις του Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας, η Γέννηση του Θεανθρώπου, το Πάθος Του, ο Σταυρός και η Ανάστασή Του.

Καλείται ο άνθρωπος να εξέλθη από τον σκοτεινό χώρο της αμαρτίας και να εισέλθη στον φωτεινό κεκοσμημένο χώρο της Εκκλησίας. Ο πιστός Χριστιανός, ο οποίος αγωνίζεται εναντίον των παθών του και των αμαρτιών του και ζη την Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, λαμβάνει, κυρίως με την μετοχή του στην Θεία Ευχαριστία, κατόπιν εξομολογήσεως, την Χάριν του Παναγίου Πνεύματος, καθάρεται εσωτερικώς, ενώνεται με τον Χριστό, Χριστοποιείται κατά Χάριν και μετέχει σε αυτό το κάλλος της Εκκλησίας. Διότι αυτός ο άνθρωπος βιώνει οντολογικά όλες τις πράξεις του Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας. 

Εκείνος, αντιθέτως, που βρίσκεται μακριά από τον Χριστό και δεν πορεύεται σύμφωνα με τις εντολές Του, σύμφωνα με την διδασκαλία της  Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, ατενίζει τον εαυτόν του και κατανοεί ότι δεν έχει το κατάλληλο ένδυμα, ώστε να εισέλθη στον Νυμφώνα του Κυρίου, την Αγία Του Εκκλησία. Και το ένδυμα αυτό είναι η καθαρότητα της ψυχής, η καθαρότητα του νού, της καρδίας, όλου του βίου. Υφαίνεται δε αυτή η καθαρότητα με την μετάνοια, την ταπείνωση, την αγνότητα, την εγκράτεια, την πίστη, την προσευχή, την αγάπη.

Πολλοί πιστεύουν ότι, εφ᾽όσον βαπτίστηκαν στο Όνομα του Τριαδικού Θεού και είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ανήκουν δικαιωματικά στα τέκνα του Θεού, στα μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν, όμως, δεν υπάρχη η ζωή που προείπαμε, πλανώνται.

Υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι, αν και διατείνονται ότι είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δυσκολεύονται, ωστόσο, να δηλώσουν ότι είναι μέλη της Εκκλησίας. Το να υποστηρίζη κάποιος ότι είναι Ορθόδοξος Χριστιανός, σαν να είναι οπαδός κάποιου ιδεολογήματος, είναι εύκολο. Το να δηλώση, όμως, ότι είναι μέλος της Εκκλησίας είναι δύσκολο, διότι αυτό προϋποθέτει σκληρό προσωπικό αγώνα συμπορεύσεως με τον Νυμφίο Χριστό. «Συμπορευθώμεν Αυτώ και συσταυρωθώμεν». Εάν δεν συμπορευθούμε στο Πάθος μαζί με τον Χριστό και δεν σταυρώσουμε τον παλαιό άνθρωπο «συν τοις παθήμασι και ταίς επιθυμίαις» του, δεν θα εισέλθουμε στον κεκοσμημένο νυμφώνα Του.

Πρότυπο μετανοίας για την συμπόρευση αυτή είναι η πόρνη γυναίκα, για την οποία ομιλεί σήμερα το Ευαγγελικό ανάγνωσμα και η υμνολογία της Εκκλησίας μας. Αυτή, επειδή πίστευσε και αγάπησε τον Χριστό, αποφάσισε να εγκαταλείψη την αμαρτωλή και ανήθικη ζωή της και να ακολουθήση τον Θεάνθρωπο Κύριο. Γι᾽ αυτό έλαβε την άφεση των αμαρτιών της και έγινε οπαδός του Χριστού.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Εἰς τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου

(Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

Πάλι σήμερα ἔχουμε χαρμόσυνες εἰδήσεις, πάλι ἔχουμε μηνύματα ἐλευθερίας, πάλι ἔχουμε μιὰ ἀνάκληση ἀπὸ τὴν πτώση καὶ μία ἐπάνοδο στὴ ζωή, μιὰ ὑπόσχεση εὐφροσύνης καὶ μία ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴ δουλεία. Ἕνας ἄγγελος συνομιλεῖ μὲ τὴν Παρθένο, γιὰ νὰ μὴν ξαναμιλήσει ὁ διάβολος μὲ γυναῖκα.
Λέει ἡ Γραφή· «Τὸν ἕκτο μῆνα τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Ἐλισάβετ στάλθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ σὲ μία παρθένο, ποὺ ἦταν μνηστευμένη μὲ ἕναν ἄνδρα». Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὴν παγκόσμια σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, νὰ φέρει στὸν Ἀδὰμ τὴ βέβαιη ἀποκατάστασή του. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὴν παρθένο, γιὰ νὰ μεταβάλει τὴν ἀτιμία τοῦ γυναικείου φίλου σὲ τιμή. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν νυμφικὸ θάλαμο, ὥστε νὰ εἶναι ἀντάξιος γιὰ τὸν ἀμόλυντο Νυμφίο. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ συντελέσει νὰ νυμφευθεῖ τὸ πλάσμα μὲ τὸν πλάστη. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὸ ἔμψυχο παλάτι τοῦ βασιλιὰ τῶν ἀγγέλων. Στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴν παρθένο ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ποὺ προοριζόταν γιὰ τὸν Ἰησοῦ, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Στάλθηκε ὁ ἀσώματος δοῦλος σὲ ἀμόλυντη παρθένο. Στάλθηκε ὁ χωρὶς ἁμαρτίες σ’ αὐτὴν ποὺ δὲν θὰ γνώριζε τὴ φθορά. Στάλθηκε ὁ λύχνος, γιὰ νὰ ἀναγγείλει τὸν ἥλιο τῆς δικαιοσύνης. Στάλθηκε ὁ ὄρθρος, ποὺ ἔρχεται πρὶν ἀπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ διαλαλήσει αὐτὸν ποὺ βρίσκεται στοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα καὶ στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ δείξει αὐτὸν ποὺ κάθεται σὲ θρόνο ἀλλὰ καὶ σὲ σπηλιά. Στάλθηκε ἕνας στρατιώτης, γιὰ νὰ διατυμπανίσει τὸ μυστήριο τοῦ μεγάλου βασιλιά. Χαρακτηρίζω μυστήριο αὐτὸ ποὺ γίνεται κατανοητὸ μὲ τὴν πίστη καὶ δὲν ἐξερευνᾶται μὲ τὴ φιλομάθεια, πρόκειται γιὰ μυστήριο ποὺ εἶναι ἄξιο προσκυνήσεως καὶ ὄχι σχολαστικῆς ἐξετάσεως, δηλαδὴ γιὰ μυστήριο ποὺ εἶναι ἀντικείμενο θεολογικῆς ἔρευνας καὶ ὄχι γιὰ κάτι ποὺ ὑπόκειται σὲ ἀκριβὴ μέτρηση.

Συνεχίστε την ανάγνωση