Κήρυγμα της Τετάρτης (21-10-15) : “Σχόλια επί του πρώτου Μακαρισμού”

image

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου το απόγευμα, στο  Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας μας, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη για την εφετινή Ποιμαντική χρονιά, ομιλία του πατρός Αποστόλου. Στην ομιλία του ο π. Απόστολος ανέλυσε διεξοδικώς με Κατηχητική και Ποιμαντική διάθεση τον πρώτο Μακαρισμό.

Ο πατήρ Απόστολος μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

1. Η επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας, αποτελεί τη συμπλήρωση και ολοκλήρωση του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Όπως όμως στην Παλαιά Διαθήκη, η Πνευματική διδασκαλία δεν εξαντλείται στον Δεκάλογο της Εξόδου ή του Δευτερονομίου, αλλά επεκτείνεται στα κείμενα των Προφητών και στα κείμενα των Διδακτικών Βιβλίων, έτσι και η Πνευματική διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, δεν εξαντλείται στην επί του όρους ομιλία, αλλά εκτείνεται σε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη. Και αυτό πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως ώστε να αποφευχθεί η ουμανιστική και ηθικολογική και όχι Θεολογική ερμηνεία των συγκεκριμένων Κεφαλαίων ( Ματθ. Κεφ. 5, 6, και 7).

2. Στην συνέχεια ο ομιλητής ανέπτυξε την σημασία της λέξεως “Μακάριος”. Η λέξη παράγεται απο το μάκος-μήκος, μάκρος. Σημαίνει τον “εις μέγιστο βαθμόν” κατέχοντα εξουσία, δόξα, τιμή. Σημαίνει κατά προέκταση τον ευδαίμονα, τον ευτυχή, τον όλβιο, τον ανενδεή. Η ευτυχία στην ζωή του ανθρώπου, δεν συνδέεται με την απόκτηση υλικών αγαθών. Και τούτο διότι ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται με το αισθητήριο που διαθέτει, αφού είναι πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού, ότι και όλα τα αγαθά του κόσμου να αποκτήσει, αυτά δε θα είναι ικανά -ως έχοντα ημερομηνία λήξεως- να του δώσουν πραγματική ευτυχία. Η εσώτατη αναμονή του θανάτου αφαιρεί από τον υλικώς ευδαίμονα την αληθινή Ευδαιμονία. Συνεπώς Μακάριος δεν μπορεί παρά να είναι μόνον εκείνος που αντιλαμβάνεται την ζωή, όχι ως πορεία προς τον θάνατο αλλά ως εν Χριστώ πορεία προς την αιωνιότητα…

3. Οι “πτωχοί τω πνεύματι”, τους οποίους χαρακτηρίζει μακαρίους ο Χριστός μας, δεν είναι οι ανόητοι και μικρινοϊκοί, όπως βλασφήμως και ειρωνικώς ερμηνεύουν το χωρίο εκείνοι που παίζουν εν ού παικτοίς. Πτωχοί τω πνεύματι είναι οι βαθιά ταπεινοί. Δεν είναι απλώς οι ταπεινοί, αλλά οι έτι πλέον του ταπεινού, οι ταπεινόφρονες, οι συντετριμμένοι τη διανοία.

Είναι αναγκαίο βεβαίως να διακρίνουμε την αληθινή Ταπείνωση, από την ταπεινολογία, και από την εμπαθή εξουθένωση. Η εν Χριστώ  Ταπείνωση είναι ανακεκραμένη με την αλήθεια και την αγάπη. Ενώ η ταπεινολογία και η εμπαθής εξουθένωση, με το ψέμα και την ζηλοφθονία.

4. Στην συνέχεια ο π. Απόστολος ομίλησε δι ολίγων για τον εγωϊσμό και την κενοδοξία, εις αντιδιαστολή προς την αληθινή Εν Χριστώ Ταπείνωση αναφέροντας τα εξής περιληπτικά:

Η υπερηφάνεια (ως διόγκωση υπαρχόντων προσόντων μας), η οίηση (ως προβολή ανύπαρκτων προσόντων ή κάποιων τα οποία όλοι διαθέτουμε), η αλαζονεία (ως ανόητος κομπασμός και θρασεία περιαυτολογία προς επίδειξη), και η κενοδοξία (η σφοδρή επιθυμία να αρέσει κανείς στους άλλους, αδιαφορώντας αν θα αρέσει στο Χριστό), είναι φρικτά πάθη τα οποία φυγαδεύουν, από την ψυχή του ανθρώπου, την ηρεμία, την γαλήνη και την ευτυχία στην οποία τα φέρει η αληθινή Ταπείνωση. Για αυτό κύριος αγώνας κάθε πιστού αγωνιστού, πρέπει να είναι ο συνεχής πόλεμος εναντίον του εγωϊσμού και των “τέκνων του”.

5. Τέλος ο ομιλητής ανεφέρθη στο δεύτερο τμήμα του Μακαρισμού: “ότι αυτών εστίν η Βασιλεία των ουρανών”. Τόνισε δε το εξής: “Η Βασιλεία των ουρανών ανήκει στους πτωχούς τω πνεύματι, στους βαθειά ταπεινούς. Αυτοί αρχίζουν να ζουν τη Βασιλεία του Θεού από την παρούσα ζωή. Και θα την ζουν και αιωνίως  και πλήρως στην “άλλη Ζωή”.  Για αυτό εδώ ο Χριστός μας λέγει “αυτών εστί”, και όχι απλώς ότι αυτοί θα κερδίσουν την βασιλεία των ουρανών”.

Περί  Βασιλείας των ουρανών θα γίνει λόγος σε προσεχή ομιλία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απολυτίκια των Αγίων της Ενορίας μας

  1. ΓΕΝΕΣΙΟ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ & ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  (24 Ιουνίου): Ήχος Δ΄,   Ακούστε εδώ

Προφήτα και Πρόδρομε της παρουσίας Χριστού, αξίως ευφημήσαί σε, ουκ ευπορούμεν ημείς, οι πόθω τιμώντες σε.  Στείρωσις γαρ τεκούσης και πατρός αφωνία, λέλυνται τη ενδόξω και σεπτή σου γεννήσει και σάρκωσις Υιού του Θεού, κόσμω κηρύττεται.

  1. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ  ΚΑΙ  ΖΩΟΠΟΙΟΥ  ΣΤΑΥΡΟΥ  (14Σεπτεμβρίου): Ήχος Α΄,  Ακούστε εδώ

Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος, και το σον φυλάττων δια του Σταυρού σου πολίτευμα.

  1. ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ (Την Παρασεκυή της Διακαινησίμου Εβδομάδος: Ήχος Α΄,  Ακούστε εδώ

Ο ναός σου Θεοτόκε ανεδείχθη παράδεισος, ως ποταμούς αειζώους αναβλύζων ιάματα, ω προσερχόμενοι πιστώς, ως ζωοδόχου εκ πηγής, ρώσιν αντλούμε και ζωήν την αιώνιον, πρεσβεύεις γαρ συ τω εκ σου τεχθέντι Σωτήρι Χριστώ, σωθήνει τα ψυχάς ημών.

  1. ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (6 Αυγούστου): Ήχος Δ΄,   Ακούστε εδώ

Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τους Μαθητάς, τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος. Βεβαιωθέντων αυτών δια της ευλογίας, ότι συ ει ο Υιός του Θεού, ο λυτρωτής του κόσμου.

  1. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (6 Δεκεμβρίου): Ήχος Δ΄,    Ακούστε εδώ

Κανόνα πίστεως, και εικόνα πραότητος, εγκρατείας διδάσκαλον, ανέδειξέ σε τη ποίμνη σου, η των πραγμάτων αλήθεια. Δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά, τη πτωχεία τα πλούσια. Πάτερ ιεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

  1. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (26 Ιουλίου): Ήχος Α΄,  Ακούστε εδώ

Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε, την ομώνυμόν σου πίστιν, εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή αθληφόρε. Όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

  1. ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ (Τη Δευτέρα της Διακαινησίμου Εβδομάδας) : Ήχος Δ΄,   Ακούστε εδώ

Εν Λέσβω αθλήσαντες, υπέρ Χριστού του Θεού, αυτήν ηγιάσατε τη των λειψάνων ημών, ευρέσει μακάριοι. Όθεν Υμάς τιμώμεν, Ραφαήλ θεοφόρε, άμα συν Νικολάω και παρθένω Ειρήνη, ως θείους ημών προστάτας, και πρέσβεις προς Κύριον.

  1. ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ (25 Ιουλίου): Ήχος Δ΄,  Ακούστε εδώ

Ζωήν την κυήσασαν, εκυοφόρησας, αγνή Θεομήτορα, θεόφρον Άννα. Διό προς λήξιν ουράνιον, ένθα ευφραινομένων κατοικία εν δόξη, χαίρουσα νυν μετέστης, τοις τιμώσι σε πόθω, πταισμάτων αιτουμένη ιλασμόν, αειμακάριστε.

  1. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ (2 Ιουλίου) : Ήχος Γ΄,  Ακούστε εδώ

Θείον ένδυμα, των οικτιρμών σου, και ιμάτιον αθανασίας, την αγίαν σου Εσθήτα και άφθαρτον, τη κληρουχίᾳ σου Κόρη δεδώρησαι, εις περιποίησιν πάντων και σύναψιν. Όθεν Άχραντε, την θείαν αυτής κατάθεσιν, τιμώντες ευσεβώς σε μεγαλύνομεν.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Άρχισαν τα Κατηχητικά Σχολεία της Ενορίας μας και το Κήρυγμα της Τετάρτης

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

image    Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου άρχισαν, με την ακολουθία του Αγιασμού, τα Κατηχητικά Σχολεία της Ενορίας μας. Στην πρώτη αυτή συνάντηση ο υπεύθυνος του Κατηχητικού έργου, π. Απόστολος Δημητρόπουλος, ομιλών προς τα παιδιά ανέφερε τα παρακάτω: “Σήμερα παιδιά που γίνεται η έναρξη των Κατηχητικών Σχολείων της Ενορίας μας επιθυμώ να σας πω  ότι τα Κατηχητικά μαθήματα είναι πολύ σημαντικά για την ζωή σας. Εδώ θα μάθετε για την Ορθόδοξη πίστη μας, ώστε να ζείτε ως συνειδητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί που γνωρίζουν τι πιστεύουν και πως θα κάνουν ζωή την πίστη τους. Εδώ στο Κατηχητικό Σχολείο θα συνδεθείτε με την Εκκλησία και την Ενορία μας, με έναν ουσιαστικό και άρικτο δεσμό, ώστε να ζήσουμε όλοι μαζί ως μία οικογένεια. Η οικογένεια αυτή έχει Πατέρα της τον Θεό μας, Μητέρα της,  την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, κέντρο της τον Ιερό Ναό μας, προστάτη της το Τίμιο Πρόδρομο. Όλες οι εορτές της Εκκλησίας μας θα είναι τα πανηγύρια μας, στα οποία θα απολαμβάνουμε όλοι μαζι την εν Χριςτώ ζωή. Παραλλήλως στο Κατηχητικό θα διδαχθείτε το Ευαγγέλιο του Χριστού μας, όπως βιώθηκε και εξηγήθηκε απο τους Αγίους Πατέρες μας, ώστε η Εκκλησιαστική και Ενοριακή ζωή που περιγράψαμε παραπάνω να έχει ως βάση όχι κάποιες ανθρώπινες απόψεις, αλλά την λυτρωτική διδασκαλία του Χριστού μας. Σας παρακαλώ λοιπόν να έρχεστε ανελλιπώς  στα Κατηχητικά μαθήματα, να παρακολουθείτε με προσοχή αυτά που θα σας λένε οι Κατηχήτριες και οι Κατηχητές σας και να συμμετέχετε με ερωτήσεις και απαντήσεις στο μάθημα, ώστε φεύγοντας κάθε φορά από το Κατηχητικό να έχετε ωφεληθεί πραγματικά.”

image

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

20151014_175932

   Την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου το απόγευμα άρχισε το Κήρυγμα για τους μεγάλους. Το κήρυγμα της Τετάρτης (όπως και τα Κατηχητικά Σχολεία) ξεκίνησε στην Ενορία μας το έτος 1979, από τον Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη πατέρα Κύριλλο Κωστόπουλο και συνεχίζεται ανελλιπώς μέχρι σήμερα. Γίνεται στο Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο της  Ενορίας μας και ώρα 5,30 έως 6,30. Απευθύνεται σε όλους τους ενήλικες Ενορίτες μας. Στην ωριαία αυτή ομιλία, αναλύονται θέματα της Πίστεώς μας και της  Εκκλησιαστικής πνευματικής ζωής, με βάση την Αγιογραφική και Πατερική διδασκαλία. Στο πρώτο για την φετινή χρονιά κήρυγμα, ο ομιλητής π. Απόστολος Δημητρόπουλος παρουσίασε και ανέλυσε τα χαρακτηριστικά του Ορθοδόξου Χριστιανού. Συνοπτικά αυτά είναι:

1.Η απόλυτη αποδοχή της Δογματικής Διδασκαλίας της Εκκλησίας μας, όπως ακριβώς αυτή υπάρχει στην Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Κάθε αλλοίωση της δογματικής διδασκαλίας συνιστά έκπτωση απο την Αλήθεια και απώλεια της σωτηρίας μας. Τονίστηκε από τον ομιλητή ότι τα Δόγματα της Εκκλησίας μας βιωμένα παράγουν Εκκλησιαστικό βίο. Ο δε καθαρός Εκκλησιαστικός βίος έχει άμεση σχέση και αναφορά στα Ορθόδοξα Δόγματα και στην “κατανόηση” αυτών ως όρων σωτηρίας.  Για αυτόν ακριβώς τον λόγον οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, αγωνίσθηκαν σκληρά και υπήρξαν αυστηρότατοι στο να μην αλλοιωθεί ουδ’ επ’ ελάχιστον η δογματική Αλήθεια της Εκκλησίας μας. Σήμερα όταν βλέπουμε χριστιανούς, θεολόγους ή όχι, κληρικούς ή λαϊκούς να υποτιμούν την αξία των δογμάτων, αμέσως να καταλαβαίνουμε ότι έχουν ανήθικο βίο και να απομακρυνόμαστε από αυτούς. Και τανάπαλιν. Όταν βλέπουμε ανθρώπους να ορθοδοξούν λεκτικά αλλά ο βίος τους να είναι αήθης, να γνωρίζουμε ότι είναι θέμα χρόνου να αποδεχθούν και την πιο καθαρώς αιρετική διδασκαλία ως σωστή.

2. Η άσκηση των Αγίων και Ευαγγελικών αρετών είναι στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ταυτόσημη με την απόκτηση των χαρισμάτων του Παναγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό η Εκκλησιαστική ζωή είναι αιματηρός αγώνας εναντίον των παθών και αμαρτιών μας, αλλά αγώνας με Εκκλησιαστικά μέσα που μεταδίδουν την Χάρι του Θεού και έτσι καθίσταται δυνατή η κάθαρση από την αμαρτία και ο αγιαςμός του ανθρώπου. Νηστεία συνδεδεμένη με προσευχή. Άσκηση ορθοστασίας, αγρυπνίες και γονυκλυσίες, αλλά όλα αυτά, συνδεδεμένα με την συμμετοχή μας στις κεκανονισμένες ιερές ακολουθίες της Εκκληςίας μας διότι μόνον εκεί όλα αυτά υπάρχουν ως ψυχοςωματική ικεςία προς τον μόνον Λυτρωτή του ανθρώπου, τον Θέανθρωπο Κύριο. Αντίσταση στην παραχρηστική λειτουργία των αισθήσεων και στην  κακή αλλοίωση της ζωής μας  από το κοσμικό φρόνημα αλλά όχι ως κακοποίηση των δυνάμεων της ψυχής ή εγωϊςτικη απομόνωςη. Πάντα σε συνδυασμό με την τροφοδοσία της ψυχής και της συνειδήσεώς μας με την κατάνυξη και το πατερικό φρόνημα που εκπέμπεται από τις αγιογραφίες, από τα κείμενα και τους βίους ων Αγίων μας, από τον Ορθόδοξο Ιερό Ναό και τα τελούμενα εν αυτών, από την λειτουργική ποίηση και μουσική, από τις πνευματικές  ευωδίες της λατρείας μας που στοχεύουν στην εν Χριςτώ σωτηρία μας. Δεν είναι δυνατόν να γίνουμε ηθικοί, αγνοί, δίκαιοι, ταπεινοί, βαθειά πιστοί και άνθρωποι αληθινής αγάπης, αν δεν συμβεί η κράσις του προσωπικού αγώνα μας με την χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Στην καθαρά ανθρώπινη προσπάθεια θα απωθηθούν τα πάθη στα βαθύτερα του είναι μας, χωρίς να μεταποιηθούν.  Έτσι θα δημιουργηθεί ο “δίψυχος” άνθρωπος που θα ζει στον φρικτό φαρισαϊσμό, ή στους αρρωστημένος “παραδείσους” των αιρέσεων και των παραθρησκευτικών εμπειριών.

3. Τέλος ο π. Απόστολος επεσήμανε ότι η συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας και στις ιερές ακολουθίες, Καθαίρουν και Αγιάζουν το πιστό μέλος της Εκκλησίας και το οδηγούν στην κατά “Χάριν Θέωση”. Έτσι η Εκκλησιαστική ζωή δεν οδηγεί σε ηθική καλυτέρευση, αλλά σε οντολογική εν Χριστώ αλλοίωση και μεταμόρφωση του ανθρώπου. Για αυτό εκείνοι που λέγουν ότι είναι χριστιανοί με τον δικό τους τρόπο, ζουν αποκομμένοι από τα Ιερά Μυστήρια και την Εκκλησιαστική λειτουργική ζωή γενικότερα, ματαιοπονούν. Δεν πρόκειται να φθάσουν στη λύτρωση και στη σωτηρία. Αυτολύτρωση και αυτοσωτηρία δεν υπάρχει. Τα Ανατολικού τύπου θρησκεύματα που κηρύσσουν κάτι τέτοιο, οδηγούν τους οπαδούς τους στην ολοκληρωτική καταστροφή των ιδίων και της Κοινωνίας γενικότερα.

Ο ομιλητής κατέληξε:

“Η πιστότητα στο Δόγμα, ο αγώνας εναντίον της αμαρτίας, η άσκηση στις άγιες και ευαγγελικές αρετές με τη Χάρη και Βοήθεια του Παναγίου Πνεύματος και η συμμετοχή στα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας, “παράγουν” τον αληθινό Ορθόδοξο Χριστιανό, το πραγματικό μέλος της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής, δηλονότι της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.”

image

Συνέχεια ανάγνωσης

Εξελέγησαν δύο νέοι Μητροπολίτες: Κεφαλληνίας και Τρίκκης & Σταγών

Στην σημερινή  (Παρασκευή 9-4-2015) συνεδρίαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εξελέγησαν δυο νέοι Μητροπολίτες.

Για την Ιερά Μητρόπολη Κεφαλληνίας εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης  Δημήτριος Αργυρός.

Για την Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης Και Σταγών εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Νάσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αρχίζουν τα Κατηχητικά Σχολεία της Ενορίας μας

Tην Κυριακή 11 Οκτωβρίου τ.ε. αρχίζουν τα Κατηχητικά της Ενορίας μας.

Ο Αγιασμός ενάρξεως θα γίνει στο Χατζοπούλειο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας μας στις 11 το πρωί.

Με την ευκαιρία αυτή επιθυμώ να απευθυνθώ προς όλους σας, για να επισημάνω και να τονίσω στην αγάπη σας, μερικές ουσιαστικές αλήθειες που σχετίζονται με το Κατηχητικό έργο της Εκκλησίας μας στη σύγχρονη ζωή.

Αδελφοί μου.

Είναι μεγάλη ανάγκη να οδηγήσετε τα παιδιά σας στα Κατηχητικά Σχολεία της Εκκλησίας μας

Το Κατηχητικό Σχολείο είναι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη εποχή αναγκαίο για τα παιδιά μας. Αυτό για τους εξής λόγους:

  1. Στην οικογένεια δε γίνεται καμία κατήχηση των παιδιών μας, αφού οι γονείς είναι πλήρως απορροφημένοι από τα πολλά προβλήματα της σύγχρονης ζωής και δεν έχουν τον χρόνο και την απαιτούμενη ηρεμία για να ασχοληθούν σοβαρά και όπως πρέπει με την Κατήχηση των Παιδιών μας.
  2. Οι ίδιοι οι γονείς γνωρίζουν πλημμελώς τα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, και αδυνατούν να κατηχήσουν τα παιδιά τους.
  3. Τα παιδιά μας δέχονται από την μικρή τους ευαίσθητη ηλικία και μέχρι την ενηλικίωσή τους,  έναν καθημερινό βομβαρδισμό απόψεων “ειδικών για όλα τα ζητήματα”, μάλιστα  για τα αφορώντα στην Ορθόδοξη Πίστη και Ζωή. Όλοι αυτοί οι ανεύθυνοι, προβάλλονται καθημερινώς από τα μέσα ενημερώσεως και κοινωνικής δικτύωσης, με τέτοιο τρόπο ώστε να παρουσιάζονται ως σημαντικές και προοδευτικές οι αθεϊστικές και αντεκκλησιαστικές απόψεις τους. Παραλλήλως γίνεται και υπερτονισμός των σφαλμάτων κάποιων κληρικών και ολοκληρώνεται η κατασυκοφάντηση της Πίστεώς μας με κάποιους τυπικώς ειδικούς (όπως “θεολόγους” και “εκπαιδευτικούς”), οι οποίοι αντί να βοηθούν στην Κατήχηση των Παιδιών μας, μπολιάζουν τους νέους και τις νέες μας με αμφιβολία και σύγχυση αφού και οι ίδιοι σε μια τέτοια “δίψυχη” κατάσταση είναι εγκλωβισμένοι.
  4. Στα Σχολεία μας το πρόγραμμα διδασκαλίας των Θρησκευτικών, είναι τόσο πολύ συμπιεσμένο μεταξύ μαθημάτων που ονομάσθηκαν κύρια,  ώστε να έχει στην πράξη νεκρωθεί οποιαδήποτε επίδρασή του στα μικρά και μεγάλα παιδιά μας. Ελπιδοφόρο το ότι πολλοί φιλότιμοι εκπαιδευτικοί προσπαθούν με ζήλο και υπευθύνως να διδάξουν το μάθημα των Θρησκευτικών, γίνονται όμως όλο και πιο λίγοι και αυτοί.
  5. Είναι πλέον φανερό ότι βούληση της Κυβέρνησης είναι, η αποδέσμευση της παιδείας μας από τη  Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη. Όποιος δε βλέπει αυτή τη βούληση ή δεν κατανοεί ότι οι εξελίξεις σε αυτό το θέμα είναι ραγδαίες, εθελοτυφλεί. Σημειώνω εμφατικά, ότι η διαφαινόμενη πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας να μετατρέψει το μάθημα των Θρησκευτικών σε μάθημα θρησκειολογίας, θα οδηγήσει σε τέτοια σύγχυση, ώστε σε λίγα χρόνια θα γεμίσουμε από ανθρώπους που θα δηλώνουν άθεοι, αγνωστικιστές, ή στην “καλύτερη” περίπτωση, χριστιανοί χωρίς δόγμα. Το τι σημαίνουν αυτά για το μέλλον μας, ως Ελληνορθοδόξου Έθνους, το αντιλαμβάνεται νομίζω κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος.
  6. Τέλος επιθυμώ να σημειώσω και το εξής: Η εικόνα της Εκκλησίας που παρουσιάζεται ως αποδεκτή και παραδεκτή στις ημέρες μας, είναι αυτή του φιλανθρωπικού Οργανισμού, “Η Εκκλησία είναι καλή διότι προσφέρει τροφή και ένδυση στους δύσκολους καιρούς που βρισκόμαστε”. Όταν τελειώσει αυτή η ανάγκη ή όταν το κράτος εφαρμόσει πρόγραμμα δικό του για τους ενδεείς, τότε η Εκκλησία θα γίνει ένα ιστορικό παρελθόν. Όμως αγαπητοί μου, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεν είναι φιλανθρωπικός οργανισμός. Η Φιλανθρωπία είναι απλώς μία έκφραση της αληθινής αγάπης που Ο Χριστός μας δίδαξε με το Άγιο Ευαγγέλιό Του. Το κύριο έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, η οποία είναι η ταμειούχος της Θείας Χάριτος, είναι η εν Χριστώ σωτηρία και λύτρωση του ανθρώπου, που ενεργείται μέσω της ασκήσεως ως αγώνος τηρήσεως των Αγίων και ευαγγελικών Εντολών, και μέσω  της λειτουργικής και Μυστηριακής  Εκκλησιαστικής ζωής.

Για όλα αυτά -και για  άλλα που δεν είναι του παρόντος-  είναι επιτακτική η ανάγκη να οδηγήσουμε τα Παιδιά μας στα Κατηχητικά Σχολεία. Είναι αυτό, ουσιαστικότερο και σπουδαιότερο, από οτιδήποτε άλλο θεωρούμε απαραίτητο και αναγκαίο να προσφέρουμε στα παιδιά μας.

Για να γίνου ολοκληρωμένες και υγιείς  προσωπικότητες με ρίζες βαθιές στο ευλογημένο έδαφος της Ελληνορθοδόξου παραδόσεώς μας.

Πατήρ Απόστολος Δημητρόπουλος

Συνέχεια ανάγνωσης