Ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης

agios grigorios nisisΑγαπητοί, πόσο ωραίοι είναι οι Πατέρες της Εκκλησίας μας! Πόσο όμορφες ήταν οι ζωές τους! Πόσο καλό το παράδειγμά τους! Πόσο αξιέπαινες και αμιγώς χριστιανικές οι διδασκαλίες τους!

Πόσο πιστοί ήταν στην αλήθεια του Κυρίου μας! Άνδρες ιεροί, από Ανατολή και Δύση που «ντύθηκαν» το Χριστό και Εκείνος τους ανέδειξε σε αστείρευτες πηγές ορθών δογμάτων και θείων αληθειών!

Κάθε τους λόγος κι ένα χάδι για τους αδελφούς τους (χριστιανούς) και ταυτόχρονα ένα χαστούκι στους αιρετικούς που συνειδητά ή ασυνείδητα προσπαθούσαν να διαστρεβλώσουν τη διδασκαλία της Εκκλησίας και να διασπάσουν την ενότητα του ευλογημένου Λαού του Θεού! Ένας τέτοιος Πατέρας ήταν και ο άγιος Γρηγόριος, επίσκοπος Νύσσης.

Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 335 μ. Χ. και προερχόταν από αγία και πολυμελή οικογένεια. Οι γονείς του ονομάζονταν Βασίλειος και Εμμέλεια. Ο Βασίλειος ασκούσε το επάγγελμα του ρήτορα και η Εμμέλεια ήταν απόγονος ρωμαίων αξιωματούχων. Ο Βασίλειος και η Εμμέλεια ήταν πλούσιοι και ευσεβείς χριστιανοί. Είχαν 8 ή 9 παιδιά εκτός του Γρηγορίου. Μερικά από αυτά, ήταν ο Μέγας Βασίλειος, ο Πέτρος Σεβαστείας, ο Ναυκράτιος και η Μακρίνα.

Φιλικές σχέσεις διατηρούσε ο Γρηγόριος με το Γρηγόριο το Θεολόγο, στενό φίλο του Μ. Βασιλείου. Δάσκαλος του μικρού Γρηγορίου ήταν ο αδελφός του, Βασίλειος.

Ο Γρηγόριος είχε μεγάλη έφεση και αγάπη για τα γράμματα. Οι σπουδές του υπήρξαν λαμπρές. Ήταν πολύ καλός γνώστης της Αγίας Γραφής αλλά και της ελληνικής φιλοσοφίας. Διάβαζε τον Αριστοτέλη αλλά περισσότερο τον Πλάτωνα. Δάσκαλός του, εκτός από τον αδελφό του, υπήρξε και ο διάσημος ρήτορας Λιβάνιος. Αφού ασχολήθηκε και με τη ρητορική, ακολούθησε το επάγγελμα του ρήτορα, όπως και ο πατέρας του.

Νυμφεύθηκε την ευσεβή χριστιανή Θεοσέβεια, μια πολύ πιστή και ενάρετη γυναίκα, η οποία πέθανε το 386 μ. Χ. Ύστερα από προτροπές οικείων και φιλικών προσώπων, ο Γρηγόριος αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο Θεό, μπαίνοντας στις τάξεις του ιερού κλήρου. Ο Μέγας Βασίλειος, τον χειροτόνησε επίσκοπο Νύσσης το 371 μ. Χ. Η Νύσσα ήταν μια μικρή πόλη ανάμεσα στην Καισάρεια και την Άγκυρα.

Το παράδοξο με το Γρηγόριο σχετικά με το έργο του είναι ότι αποτύγχανε σε όλες του σχεδόν τις προσπάθειες να επιλύσει τα διάφορα ζητήματα της επισκοπής του. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν τα κατάφερνε με τα διοικητικά θέματα. Ήταν περισσότερο στοχαστής και φιλόσοφος παρά ποιμενάρχης. Γι’ αυτό και ο Μ. Βασίλειος τον παρουσίαζε να βρίσκεται στα ύψη και έτσι να μην μπορεί να αντιληφθεί τα επίγεια.

Νυμφεύθηκε, όπως προαναφέρθηκε, αλλά αγαπούσε πολύ την παρθενία. Γι’ αυτό και έγραψε το έργο «Περί Παρθενίας». Ένα έργο στο οποίο προβάλλει ως πρότυπα το Χριστό και την Παναγία.

Ο φιλοαρειανός Έπαρχος του Πόντου, Δημοσθένης, συνέλαβε το Γρηγόριο το 375 μ. Χ. γιατί θεώρησε ότι (τάχα) είχε εκλεγεί επίσκοπος αντικανονικά. Ο Γρηγόριος δραπέτευσε και ένα χρόνο αργότερα καταδικάστηκε από Σύνοδο αρειανών επισκόπων με αφορμή την παραπάνω αλλά και άλλες κατηγορίες. Για τα επόμενα 2 χρόνια έμεινε εξόριστος και κρυμμένος σε ένα χωριό, μέχρι το θάνατο του αυτοκράτορα Ουάλη. Ύστερα επέστρεψε στη Νύσσα. Λίγο αργότερα πέθανε ο αδελφός του, Μέγας Βασίλειος και ύστερα από μερικούς μήνες και η αδελφή του, Μακρίνα.

Ένα έργο του αφιερωμένο στη μνήμη της αδελφής του είναι το «Περί ψυχής και Αναστάσεως» ή αλλιώς «Τα Μακρίνεια». Στο έργο αυτό περιλαμβάνεται ο διάλογος μεταξύ Γρηγορίου και Μακρίνας, λίγο πριν από το θάνατό της. Από εκείνη την περίοδο και ύστερα η δράση του στα εκκλησιαστικά πράγματα έγινε αποτελεσματικότερη.

Οι ιεράρχες της Συνόδου της Αντιόχειας, η οποία έγινε κατά του Απολιναρίου το 379 μ. Χ., φαίνεται ότι είχαν εκπλαγεί με την αλλαγή του και έτσι τον έστειλαν σε δύσκολες αποστολές στην Αραβία και τον Πόντο. Μεταφέρθηκε για ένα διάστημα στην επισκοπή της Σεβαστείας αλλά επέστρεψε και πάλι στη Νύσσα. Αργότερα, επίσκοπος Σεβαστείας έγινε ο αδελφός του, Πέτρος. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι έλαβε μέρος στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ. Χ.

Σε αυτόν ανέθεσε η Σύνοδος την ανάγνωση της εισηγητικής ομιλίας της Συνόδου αλλά και την ανάγνωση του επικήδειου λόγου προς τον αποθανόντα πρώτο πρόεδρό της, Μελέτιο Αντιοχείας. Επίσης, ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α’ τον όρισε μαζί με άλλους 2 επισκόπους ως ορθόδοξα πρότυπα στην περιοχή του Πόντου.

Ο άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης που αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για την Εκκλησία, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο το έτος 395 μ. Χ. Η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος, αναγνωρίζοντας την αξία της προσωπικότητος, του βίου και της θεολογίας του, τον ονόμασε «άνδρα μετά τον αδελφόν δεύτερον έν τε λόγοις και εν τρόποις». Είπε, δηλαδή, ότι ήταν δεύτερος μετά τον αδελφό του, το Μέγα Βασίλειο. Αλλά και η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος, τετρακόσια χρόνια μετά την κοίμησή του, τον ονόμασε «πατέρα πατέρων».

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, θεωρείται περισσότερο φιλόσοφος παρά θεολόγος καθώς κατάφερε να επεξηγήσει και φιλοσοφικά πολλές θεολογικές έννοιες. Θεωρείται μεγάλος στοχαστής και Πατέρας της Εκκλησίας μολονότι βρίσκεται, τρόπον τινά, στη σκιά των υπολοίπων Καππαδοκών Πατέρων αλλά και του Μ. Αθανασίου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Παρόλα αυτά, έμεινε στην ιστορία της Εκκλησίας ως ο πιο βαθυστόχαστος Πατέρας της.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θεῖαν γρήγορσιν, ἐνδεδειγμένος, στόμα σύντονον, τῆς εὐσέβειας, ἀνεδείχθης Ἱεράρχα Γρηγόριε τὴ γὰρ σοφία τῶν θείων δογμάτων σου, τῆς Ἐκκλησίας εὐφραίνεις τὸ πλήρωμα. Πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

(Άρθρο του Ταξιάρχη Πολίμου, από “Ρομφέα”).

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Ιστορία του Σταυρού του Αποστόλου Ανδρέου

Ο Άγιος Ανδρέας, πολιούχος της πόλης των Πατρών, είναι άμεσα συνδεδεμένος με την πόλη, αφού στον ομώνυμο Ιερό Ναό βρίσκεται ο τάφος, τα Ιερά Λείψανα του, η Τίμια Κάρα και ο Σταυρός πάνω στον οποίο μαρτύρησε.

Η ιστορία του Σταυρού του Αγίου, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Που φυλασσόταν μέχρι να μεταφερθεί μόνιμα στην Πάτρα, από τι υλικό ήταν κατασκευασμένος και αν ο Απόστολος Ανδρέας άφησε όντως την τελευταία του πνοή πάνω στο συγκεκριμένο Σταυρό.
Θεωρείται ένα πολύ σημαντικό κειμήλιο για όλον τον Χριστιανικό κόσμο.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1980
Από την ημέρα της σταύρωσης του Αποστόλου έως και την εποχή της Φραγκοκρατίας όπου και αρπάχθηκε, ο Σταυρός βρισκόταν στην Πάτρα. Η εποχή εκείνη χαρακτηρίζεται σκοτεινή γιατί πολλά κειμήλια της Εκκλησίας αρπάχτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Δύση. Ένα από αυτά ήταν δυστυχώς και ο Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέα.
Σύμφωνα με τα αρχεία του Δουκάτου της Βουργουνδίας, ο Σταυρός αρχικά τοποθετήθηκε στη Μονή Weaume στη Μασσαλία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στη Μονή του Αγίου Βίκτωρος της ίδιας πόλης.
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση επιχείρησαν να κλέψουν τον Σταυρό πράγμα που τελικά δεν επιτεύχθηκε. Τα τμήματα του, διασώθηκαν και τοποθετήθηκαν σε θήκη σχήματος κανονικού Σταυρού.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
Στις 9 Οκτωβρίου 1979 ο τότε Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος συναντήθηκε με τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Ιεραρχίας και ολόκληρης της Ρωμαιοκαθολικής Ιεραρχίας της Δυτικής Ευρώπης, Καρδινάλιο και Roger Etchegaray στη Μασσαλία, για να συζητήσουν το θέμα της επιστροφής του Σταυρού στη Πάτρα.
Αφού έγιναν διαβουλεύσεις μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων, ο Καρδινάλιος είπε στον Μητροπολίτη Πατρών «εφ’ όσον εκ Πατρών εκομίσθη ενταύθα ο Σταυρός, ανήκει εις Πάτρας».
Σύντομα άρχισαν οι επαφές και οι συζητήσεις των δυο πλευρών για την επιστροφή του Σταυρού στην Πάτρα.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενημερώθηκαν για το θέμα. Στις 18 Ιανουαρίου 1980 αεροπλάνο της πολεμικής αεροπορίας με την αντιπροσωπεία της Ιεράς Μητρόπολης Πατρών, αναχώρησε για τη Γαλλία για την παραλαβή και τη μεταφορά του Σταυρού στην Πάτρα.
Αφού μετέβησαν στη Μασσαλία, παραδόθηκε ο Σταυρός στην ελληνική αντιπροσωπεία, μέσω μιας «άτυπης» τελετής.
Την επόμενη μέρα 19 Ιανουαρίου , αφίχθη στο αεροδρόμιο του Άραξου το αεροπλάνο που μετέφερε το σταυρό, και τις δυο αντιπροσωπείες, των Ορθόδοξων και των Ρωμαιοκαθολικών, και στη συνέχεια και έγινε η επίσημη υποδοχή.

ΤΟ ΥΛΙΚΟ
Όσον αφορά το είδος του ξύλου του Σταυρού, υπάρχουν διαφορετικές αναφορές. Ο Ιππόλυτος Ρώμης αναφέρει για ξύλο ελιάς, ο Επιφάνιος μιλάει για σταυρό χωρίς να προσδιορίσει το ξύλο, ο Αρσένιος Κέρκυρας αναφέρεται σε ένα φυτό το οποίο δεν προσδιορίζει, ενώ ο ιστορικός Στέφανος Θωμόπουλος μιλά επίσης για δέντρο ελιάς.
Σε μελέτες που έχουν γίνει πάντως έχει αποδειχθεί πως πρόκειται πράγματι για ξύλο ελιάς και χρονολογείται στον πρώτο αιώνα.

Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ
Για τον τρόπο σταύρωσης δεν υπάρχει ομοφωνία. Υπάρχουν αναφορές περί «προσηλώσεως» και όχι περί «προσδέσεως». Στο δεξί πέλμα του Αγίου Ανδρέα, υπάρχει ουλή από το καρφί το οποίο καρφώθηκε στο ξύλο πάνω στο οποίο πέθανε.
Οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μιλούν για «προσήλωσιν επί Σταυρού» ενώ παλαιοχριστιανικά έγγραφα μιλούν περί «προσδέσεως του Αποστόλου επι του Σταυρού»

ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά το σχήμα του Σταυρού. Αγιογραφίες και φορητές εικόνες σε Ναούς, απεικονίζουν τον Απόστολο Ανδρέα πάνω στο Σταυρό με κάθετα τα δύο ξύλα του ενώ άλλες τον απεικονίζουν πάνω στο σταυρό με το κεφάλι προς τα κάτω.
Ωστόσο η επικρατέστερη άποψη είναι εκείνη που λέει ότι ο Σταυρός ήταν σε σχήμα Χ. Η άποψη αυτή είναι τόσο διαδεδομένη έτσι ώστε συνηθίζεται πλέον τους Σταυρούς σε σχήμα Χ να τους χαρακτηρίζουν ως «Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέου».
Κατά τη μεταφορά του στην Πάτρα το 1980, ήταν τοποθετημένος σε θήκη σχήματος κανονικού Σταυρού αλλά αντικαταστάθηκε από μεγαλύτερη και πιο επιβλητική θήκη, αυτή τη φορά σε σχήμα Χ.
Χαρακτηριστικό της δυναμικής του Σταυρού του Αγίου Ανδρέα είναι το γεγονός πως το Χ, από το σχήμα του είναι το σύμβολο του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας το οποίο έχει τον Απόστολο Ανδρέα προστάτη του.

Πηγή: Αγιορείτικο Βήμα

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η 36η επέτειος επανακομιδής του Σταυρού του Μαρτυρίου του Αποστόλου Ανδρέου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Ἐν Πάτραις τῇ 8ῃ Ἰανουαρίου 2016, Ἀριθμ. Πρωτ.:  -1-

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  253η                           

                                                                                                                                                 

 ΠρόςΑποτέλεσμα εικόνας για πατρων χρυσοστομος

τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

 Παιδιά μου εὐλογημένα,

 Ἡ τοπική μας Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἔχει τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό, ὡς τυγχάνει τοῖς πᾶσι γνωστό, νὰ κατέχῃ ὡς πηγὴν εὐλογίας καὶ ἁγιασμοῦ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἁγία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ τὸν Σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου του, ὁ  ὁποῖος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1980, ἐπανεκομίσθη στὴν Πάτρα, ἀπὸ τὴν πόλη Μασσαλία τῆς Γαλλίας, ὅπου ἐπὶ ἑκατοντάδες ἐτῶν εὑρίσκετο, κρίμασιν οἶς οἶδεν ὁ Θεός.

Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ  ὁ Πατραϊκὸς Λαὸς σύσσωμος μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν Ἐκκλησιαστικὴ, Πολιτικὴ καὶ λοιπὴ Ἡγεσία,  ὑπεδέχθη τὸν Σταυρὸ τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, πέρασαν 36 χρόνια. Ὅλα αὐτά τά χρόνια αἰσθανόμεθα πλουσίαν τήν εὐλογία καί τήν δωρεά τοῦ Κυρίου μας διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Σᾶς προσκαλοῦμε, καί ἐφέτος, μὲ ἀγάπη πατρικὴ στὸν λαμπρὸ ἑορτασμὸ ὁ ὁποῖος θὰ πραγματοποιηθῇ στὸν Νέο Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ὅπου εὑρίσκεται ὁ Σταυρὸς τοῦ Ἁγίου μας.

Τὸ πρόγραμμα τοῦ ἑορτασμοῦ ἔχει ὡς ἑξῆς:

  • Σάββατο 16 Ἰανουαρίου 2016

ὥρα 6μ.μ.

Μέγας Πολυαρχερατικὸς Ἑσπερινὸς

  • Κυριακὴ 17 Ἰανουαρίου 2016

ὥρα 7-10:30π.μ.

Ὄρθρος- Πολυαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία

στὸν Νέο Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου.

Στὶς 5 τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, θὰ τελέσωμε τὴν Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν τοῦ Σταυροῦ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, στὸν Νέο ἐπίσης Ἱερὸ Ναό.

Ἀδελφοί μου,

Δὲν μποροῦμε νὰ φαντασθοῦμε τὴν Πάτρα χωρὶς τὴν παρουσία τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Αὐτὸς εἶναι ὁ διδάσκαλός μας καὶ ὁ φωτιστής μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ πατέρας μας.    Αὐτὸς εἶναι ὁ φρουρός μας καὶ προστάτης μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀκοίμητος πρέσβυς, ὑπὲρ ἡμῶν, πρὸς Κύριον.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας εἶναι ἡ χαρά μας, τὸ καύχημά μας, ἡ ἀπαντοχή καὶ ἡ παρηγοριά μας. Σὲ αὐτὸν καταγεύγομε εὐκαίρως ἀκαίρως καί κλίνομε γόνυ ψυχῆς καί σώματος ἐνώπιον τῆς ἁγίας Κάρας του καί τοῦ Σταυροῦ του. Ἡ ἁγία του εἰκόνα ὑπάρχει σὲ ὅλα τὰ σπίτια καὶ ἡ πανσεβάσμια μορφὴ του κατέχει κεντρικὴ θέση στὴν καρδιά μας.

Παρὰ τὰ ὅποια ἁμαρτήματά μας, τὰ ὁποῖα πολλάκις καὶ τὸν Θεὸν λυποῦν καὶ τὸ Ἅγιό μας στενοχωροῦν, ἐκεῖνος δὲν μᾶς ἐγκαταλείπει, ἀλλὰ μᾶς κρατάει στά ἅγια χέρια του, ὡς ἀγαπημένα παιδιά του. Τὸ προσφιλέσταστο καί ἱερώτατο ὄνομά του τὸ δίδομε κατὰ τὸ βάπτισμα σέ πολλά ἀπό τα παιδιά μας. Ὁ Ναός του, εἶναι τὸ ἔμβλημα τῆς πόλεώς μας. Ὁ τόπος ποὺ ἐμαρτύρησε εἶναι τὸ προσκύνημά μας καὶ ἐκεῖ ὁδηγοῦμε ὅλους, ὅσοι ἐπισκέπτονται τὴν πόλη μας, ἢ ἐκεῖ φτάνουν μόνοι τους ἀφοῦ τῶν περισσοτέρων ὁ προορισμὸς εἶναι οἱ Ναοί τοῦ Ἁγίου μας, Παλαιὸς καὶ Νέος, ὅπου ὑπάρχει ὁ τάφος του καὶ φυλάσσονται ἡ ἁγία Κάρα του καὶ ὁ πανσεβάσμιος Σταυρός του.

Μὴ ἀμελήσετε, τό λοιπόν, ἀδελφοί μου καὶ αὐτὴ τὴν φορὰ νὰ ἔλθετε στὸ Ναό του γιὰ νὰ τιμήσωμε τὸν Ἅγιό μας.

Μὴ λησμονήσετε ἢ ὀλιγωρήσετε νὰ ὁδηγήσετε τὰ βήματά σας στὸ ἱερὸ Ἀποστολεῖο του κατὰ τὸ διήμερο ἑορτασμό του, ὥστε νὰ προσκυνήσετε τὸν Σταυρὸ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐμαρτύρησε γιὰ τὸ γλυκύτατο ὄνομα τοῦ καλέσαντος αὐτὸν Κυρίου καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τὴν ἰδική μας.

Σᾶς ἀναμένονε στὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ 16 καὶ 17 Ἰανουαρίου, γιὰ νὰ συνεορτάσωμε δοξάζοντες τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου μας καὶ τιμῶντες τὸν προστάτη μας Ἃγιο Ἀνδρέα τόν Πρωτόκλητο.

Σᾶς ἀσπάζομαι μὲ ἀγάπη πατρικὴ,

εὐχόμενος πρὸς ὅλους κάθε εὐλογία παρὰ Κυρίου

διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Χριστουγεννιάτικη εορτή των κατηχητικών στον Ι.Ναό Αγ. Νικολάου Αλυκών

    Στις 26 Δεκεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά στον Άγιο Νικόλαο Αλυκών η Χριστουγεννιάτικη εορτή του κατηχητικού σχολείου. Τα παιδιά απήγγειλαν χριστουγεννιάτικα ποιήματα, έψαλλαν ύμνους και τραγούδησαν γιορτινά άσματα. Εντύπωση προκάλεσαν τα όμορφα μηνύματα που μετέδωσαν τα θεατρικά δρώμενα ”Άγγελοι της Άγιας νύχτας” και ”Στη φάτνη της Βηθλεέμ”. Οι γονείς χειροκροτούσαν διαρκώς τα παιδιά τους, τα οποία ενφορούνταν άφθονο ενθουσιασμό. Την εκδήλωση παρουσίασε η πρεσβυτέρα  Όλγα Δημητροπούλου και την χορωδία συντόνισε ο πατήρ Γεράσιμος Δημητρόπουλος. Την εορτή έκλεισε ο πατήρ Απόστολος Δημητρόπουλος που εξέφρασε λόγους αγάπης ενώ επήνεσε την προσπάθεια των παιδιών.
Φωτογραφίες από την εορτή.
Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Χριστουγεννιάτικη εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 252Η

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ.                                   

Προς:
το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Παιδιά μου εὐλογημένα,
Χριστός γεννᾶται δοξάσατε.
Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε.
Μέ εὐφροσύνη ὁ ἱερός Ὑμνimageογράφος καλεῖ σήμερα τό ἀνθρώπινο γένος, νά ὑψωθῇ ἀπό τή γῆ, νά ἐλευθimageερωθῇ ἀπό τά φθαρτά, τά ψεύτικα, τά γήινα καί πρόσκαιρα καί νά πανηγυρίσῃ μαζί μέ τούς Ἀγγέλους γιά τήν σωτηρία καί τή λύτρωση.
Ὁ πόθος αἰώνων καί γενεῶν γιά τήν ἔξοδο τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ἀπόγνωση καί τήν ὀδύνη τῆς ἁμαρτίας καί ἡ βαθειά καί ἐναγώνια, ἡ μαρτυρική ἀναζήτηση γιά τήν λύτρωση καί τήν σωτηρία, παρεβίασαν τοῦ Οὐρανοῦ τίς πύλες καί ἡ Ἀγάπη σαρκώθηκε. Ὁ Θεός «ἦλθεν ἐπί γῆς καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη».
​Μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, ἐγνώρισαν ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ «τό πάντων καινῶν, καινότατον θαῦμα, τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον, δι’ οὗ ἡ ἄπειρος τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζεται δύναμις», (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός). Εἶδαν τόν ἄσαρκο, τόν ἄναρχο καί αἰώνιο Θεό νά σαρκοῦται, νά εἰσέρχεται στόν χρόνο, νά κενοῦται, νά ἀδειάζῃ δηλαδή, γιά νά κερδίσῃ ὁ ἄνθρωπος τόν παράδεισο, τήν κοινωνία μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπό του.
Μετέχομε ὃμως, ἀδελφοί μας σ’αὐτή τήν κένωση τοῦ Θεοῦ κάθε φορά πού γιορτάζουμε Χριστούγεννα, ἀλλά καί κάθε ἡμέρα ἤ μένομε ἀνυποψίαστοι καί μέσα ἀπό στείρους ἑορτασμούς, χωρίς πνευματικό ἀντίκρυσμα, χωρίς οὐσιαστικό βάθος καί χωρίς τήν «καλήν ἀλλοίωσιν», προσπαθοῦμε νά διασκεδάσουμε τά ἀδιέξοδα τῆς ζωῆς μας, ἡ ὁποία πλέον μέσα στό σύγχρονο γίγνεσθαι ἔχει μετατραπεῖ σέ κόλαση;
Δυστυχῶς, εὔκολα διαπιστώνουμε μιά μονομέρεια στούς ἑορτασμούς. Ἡ ὑλικότητα καί ἡ πεζότητα τῆς ζωῆς ἀγκαλιάζουν τόν ὅλον ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος, κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης, ἐνδιαφέρεται, «Διά τάς τρυφάς καί τάς δόξας καί τάς ἐφημέρους τιμάς καί τάς ὠκυμόρους τῆς σαρκός πληροφορίας….» καί ἀγαπᾶ «τήν ἡδονήν καί γαστριμαργίαν καί ἀπληστίαν καί τά ὅμοια…».
Καί ὅμως τό Μυστήριο συνεχίζεται. Ἐκεῖνος ἐπιμένει. Κενοῦται συνεχῶς. Ἡ ἀγάπη δέν μπορεῖ νά πράξῃ διαφορετικά. Ἐνθυμεῖσθε ἀδελφοί μου, τί λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος; «Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί». Ὁ Κύριος μας, ἔρχεται συνεχῶς. Ἦλθε καί ἐφέτος. Κενοῦται καί σήμερα, μέσα σέ ἕνα κόσμο τυφλωμένο ἀπό τήν ἐγωπάθεια, τήν ὑπερηφάνεια, τή δαιμονική μοναξιά∙ Ἓνα κόσμο πού βιώνει τραγικά τήν ὑπαρξιακή του κρίση παγκοσμίως, ἀλλά καί στή χώρα μας. Σέ μιά ἐποχή οἰκονομικῶν ἀδιεξόδων, τά ὁποῖα ἐδημιούργησε ἡ λατρεία τῆς ὕλης. Σέ μιά ἐποχή ἀπανθρωπιᾶς, τήν ὁποία κατεσκεύασε ἡ θεοποίηση τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἄσπλαχνη καρδιά. Σέ μιά ἐποχή βίας, πολέμων καί ἀδικίας, τά ὁποῖα ἐτροφοδότησε ἡ ἔλλειψη ἀγάπης καί τό σαρκικό φρόνημα, ὁ βοσκηματώδης βίος, ὅπως λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
Τό Μυστήριο τῆς ἄκρας οἰκονομίας καί συγκαταβάσεως τοῦ Θεοῦ συνεχίζεται.
• Γιά νά ξεπεράσωμε τήν ὀδύνη καί τή θλίψη, τήν ἀπελπισία καί τή φθορά.
• Γιά νά ἀποκτήσῃ νόημα ἡ ζωή μας, ἡ ὁποία πνίγεται μέσα στόν ὠκεανό τοῦ ἀπείρου χάους.
• Γιά νά κατανοήσωμε, ὅτι δέν εἶναι ὁ ἂνθρωπος ἓνα λογικό καλάμι ριζωμένο στό βοῦρκο τῆς γῆς, ἀλλά τό πάγκαλο τοῦ Θεοῦ πλᾶσμα γιά χάρη τοῦ ὁποίου, «ὁ Δεσπότης πάντων, ἐφάνη ἐπί γῆς ταπεινός ἄνθρωπος καί τό Αἷμα Αὐτοῦ ὑπέρ τοῦ ἀνθρώπου ἐξέχεε».
• Γιά νά μπορέσωμε νά ἀγαπήσωμε τόν ἀδελφό μας, ὃποιος καί ἀν εἶναι, ἀδιακρίτως φυλῆς, γλώσσης καί κοινωνικῆς τάξεως, ὑπερνικώντας τά ἐγωιστικά καί ρατσιστικά σύνδρομα πού μᾶς ἔχουν ἐγκλωβίσει στά τείχη τοῦ θανάτου.
• Γιά νά ἀντιληφθοῦμε, ὅτι οἱ ὁποιεσδήποτε «κρίσεις» ἀντιμετωπίζονται μέ τήν ἀγάπη πού θυσιαστικά προσφέρεται, ὥστε μέσα ἀπό αὐτήν τήν προσφορά, νά ἀτενίσῃ ἡ ψυχή τόν οὐρανό.
• Γιά νά κοινωνήσωμε, συντελόντι εἰπεῖν, μέ τό Θεό, νά γίνωμε δηλαδή, ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ, «κατά χάριν Θεοί».
Ἀδελφοί μου, ἂς κάνωμε σήμερα, Χριστούγεννα καί κάτι ἀκόμα. Ἂς ἀφήσωμε τόν νοῦ μας νά βρεθῇ κοντά στούς ἀδελφούς μας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, πού ὑφίστανται πολλάς βασάνους καί ποικίλα μαρτύρια γιά τήν ἀγάπη τοῦ Σαρκωθέντος Κυρίου μας.
Ἂς σκεφθοῦμε, ἰδιαιτέρως σήμερα, ὃλους τούς ἀδελφούς μας, χριστιανούς ἢ μή, θύματα βίας, πολέμου καί τρομοκρατίας, τούς ξεριζωμένους, τούς πρόσφυγες, τούς κατατρεγμένους πού θαλασσοδέρνονται γιά νά δοῦν (ἄν δοῦν), καλύτερες ἡμέρες. Ὁ θρῆνος τους καί ὁ κλαυθμός τους εἶναι μάχαιρα κατά τῆς, δῆθεν πολιτισμένης ἀνθρωπότητος, ἡ ὁποία ἐξέλαβε τόν ἂνθρωπο, ὡς ἀριθμό καί ὃχι ὡς πρόσωπο, ὡς ἀναλώσιμο ὑλικό καί ὃχι ὡς εἰκόνα Θεοῦ.
Τά γεγονότα πού διαδραματίζονται στόν πλανήτη μας πλέον καί οἱ εἰκόνες πού καθημερινῶς κάνουν τόν γύρο τοῦ κόσμου δείχνουν περίτρανα τόν εὐτελισμό τῆς ζωῆς καί τό ἂστατο μιᾶς πορείας χωρίς Θεό.
Ὃλα αὐτά, ἐξαιρέτως σήμερα, ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων, θέτουν ὃλους μας πρό τῶν πνευματικῶν καί ἂλλων εὐθυνῶν μας καί μᾶς ὑποχρεώνουν, τοὐλάχιστον, σέ θερμή προσευχή γιά μετάνοια καί σωτηρία τοῦ κόσμου.
Ἀδελφοί μου, ἂς ἑορτάσωμε τήν λαμπρά ἡμέρα καί ἑορτή τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπιφανείας πνευματικά καί ὄχι κοσμικά. Οὐράνια καί ὄχι γήινα. Ἂς πανηγυρίσωμε μαζί μέ τούς Ἀγγέλους καί τούς Ἁγίους, γιά τοῦ Θεοῦ «τήν φιλάνθρωπον κένωσιν» καί ἂς ἀκούσωμε ἐν εὐφροσύνῃ τήν χαρμόσυνη ὑμνωδία, ἡ ὁποία τήν Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας «ἐν ἄσμασι πρός σωτηρίαν προσφέρει» καί ἂς τήν κάνωμε ὑπόθεση ζωῆς.
«Χριστός γεννᾶται δοξάσατε.
Χριστός ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε.
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε
Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ,
καί ἐν εὐφροσύνῃ ἀνυμνήσατε λαοί,
ὅτι δεδόξασται».

Σᾶς ἀσπάζομαι μέ ἀγάπη πατρική.
Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2015
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΠΑΤΡΩΝ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

 

 

Συνεχίστε την ανάγνωση