Ζηλοφθονία: Η κατάργηση της ετερότητος (Ομιλία του Αρχ. Κυρίλλου Κωστοπούλου εις το Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας μας)

     Την Τετάρτη 10 Μαρτίου τ.ε. ο Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεώς μας Αρχιμανδρίτης Κύριλλος Κωστόπουλος, Διδάκτωρ Θεολογίας, ομίλησε στο Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας μας με θέμα ” Ζηλοφθονία: Η κατάργηση της ετερότητος”. Τον ομιλητή προσεφώνησε ο προϊστάμενος της Ενορίας μας π. Απόστολος Δημητρόπουλος, θυμίζοντας στο πολυπληθές ακροατήριο την πνευματική εργασία του πατρός Κυρίλλου στην Ενορία μας.

Μετά την εικοσάλεπτη ομιλία, ο π. Κύριλλος δέχθηκε ερωτήσεις, στις οποίες ευστόχως απήντησε και δια των οποίων ολοκληρώθηκε η παρουσίαση του σπουδαίου θέματος της ζηλοφθονίας. Στο τέλος ο ομιλητής έκλεισε με μικρά αναφορά στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τονίζοντας ότι η ταπείνωση και η αγάπη συνοψίζουν την ουσία του αγώνος μας προκειμένου να φθάσουμε στην ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου μας και να ζήσουμε αυτήν ως συνανάσταση μετά του Χριστού μας.

IMG_20160309_173242

Στην συνέχεια δημοσιεύουμε περίληψη της ομιλίας του πατρός Κυρίλλου, όπως ο ίδιος την κατέγραψε προκειμένου να δημοσιευθεί.

   “Ο άνθρωπος, ως δημιούργημα του Θεού της Αγάπης, φανερώνει την αιώνια αλήθεια ότι μπορεί να πραγματώσει την αγαπητική ελευθερία στο να αγαπά τον αδελφό ή να τον απορρίπτει. Το ότι ο άνθρωπος είναι πνευματική οντότητα και αξία αποδεικνύεται από την ουσιαστική και αληθινή αγάπη που διαθέτει για τον πλησίον, τον αδελφό. Ο Απόστολος των Εθνών Παύλος προτρέπει τους Ρωμαίους να χαίρουν με εκείνους που έχουν χαρά και να συμπάσχουν με εκείνους που έχουν λύπη: «Χαίρειν μετά χαιρόντων και κλαίειν μετά κλαιόντων» (12, 15). Στην αντίθετη περίπτωση ο άνθρωπος απορρίπτει την όντως εν Χριστώ ζωή της αγάπης, κλειδαμπαρώνεται στον εγωκεντρικό του χώρο, πικραίνεται αφάνταστα, όταν έρχεται σε επαφή με την ψυχοσωματική αξία του άλλου, βασανίζεται υπαρξιακά και πολλές φορές χάνει τα λογικά του. Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση, τόσο στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία όσο καιστην αγιοπατερική διδασκαλία, αποκαλείται «φθόνος». Ο φθόνος ξεκινά από την ζήλεια και φθάνει στην ζηλοφθονία (ζήλεια και φθόνος μαζί). Ο Πλάτωνας έλεγε: «Πρώτον μεν ζήλος, από ζήλου δε φθόνος» (Mενέξενος 242a4). Ο δε Αριστοτέλης ορίζει τον φθόνο ως εξής: «Εστίν ο φθόνος λύπη τις επί ευπραγία φαινομένη των ειρημένων αγαθών περί τους ομοίους» (Ρητορ. 1387b 22-23). Αλλά και στην Πατερική Γραμματεία διαβάζουμε ότι «ο ζήλος και ο φθόνος αλλήλοις εκκρέμανται (αλληλοεξαρτώνται) και ο έχων τούτων τα συναμφότερα έχει» (Εφραίμ Σύρου, Έργα, τόμ. 1, σ. 61).Στην Παλαιά Διαθήκη, με τη δέκατη εντολή Του ο Θεός εντοπίζει την ρίζα της ζήλειας και του φθόνου στην επιθυμία για τα παντός είδους αγαθά του άλλου: «Ουκ επιθυμήσεις την γυναίκα του πλησίον σου, ουκ επιθυμήσεις την οικίαν του πλησίον σου, ούτε […] όσα τω πλησίον σου εστιν» (Έξ. 20, 17). Οι Ιεροί Ευαγγελιστές διασώζουν ότι οι Ιουδαίοι «διά φθόνον παρέδωκαν» τον Θεάνθρωπο Κύριο στον Σταυρικό θάνατο (Ματθ. 27, 18, Μάρκ. 15, 10). Γι’ αυτό και ο Γρηγόριος Νύσσης αποφαίνεται ότι ο φθόνος είναι «το αρχέκακον πάθος, ο του θανάτου πατήρ, η πρώτη της αμαρτίας είσοδος, η της κακίας ρίζα, η της λύπης γένεσις, η των συμφορών μήτηρ, η της απειθείας υπόθεσις, η της αισχύνης αρχή» (Γρ. Νύσ., Περί του βίου Μωϋσέως, PG 00, 000).

   Είναι αποδεδειγμένο ότι το δηλητήριο της ζήλειας που καταλήγει σε ζηλοφθονία διαλύει μακροχρόνιες φιλίες, οικογενειακές εστίες, καταστρέφει ακόμη και αυτή την κοινωνική συνοχή ενός ολοκλήρου έθνους. Ο Μ. Βασίλειοςτονίζει ότι «ώσπερ ιός σίδηρον, ούτως ο φθόνος την έχουσαν αυτόν ψυχήν εξαναλίσκει (κατατρώγει)» (Ομ. ΙΑ’, Περί φθόνου, PG 31, 373-384). Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, περιγράφοντας τον εσωτερικό κόσμο του ζηλόφθονου, παρατηρεί ότι αυτός έχει τάση να απαξιώνη κάθε τι, το οποίο θεωρεί ανώτερο γύρω του: «Αυτός που έχουν καλή φήμη τους μειώνει […] Ποτέ δεν χαίρεται ο φθονερός για την προκοπή του άλλου» (ΙΘ’ Περί φθόνου και ζήλου, τ. 1, σ. 63). Γι’ αυτό και ο Οσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναφωνεί: «Φθόνου πάθος ουδέν ολεθριώτερον ψυχαίς ανθρώπων εμφυτεύεται» (PG 96, 413).

   Είναι γεγονός ότι η ζηλοφθονία δεν προσβάλει μόνον την συνείδηση αυτού που πάσχει από αυτήν, αλλά έχει ως συνέπειες την έχθρα, την χαιρεκακία, την φιλονεικία, την καταλαλιά, την απάτη και ακόμη και αυτήν την αχαριστία. Ο περισσότερο μορφωμένος, ο εξυπνότερος, ο πλουσιώτερος και γενικότερα ο ανώτερος γίνεται εχθρός του ζηλόφθονου. Αυτή η κατάσταση οδηγεί τον άνθρωπο στον αυτοβασανισμό και στην απώλεια της ψυχικής ισορροπίας. Ο Ιερός Χρυσόστομος το επιβεβαιώνει: «Δεινόν η ζηλοτυπία κακόν· και γαρ εις αφροσύνην εκπίπτει» (PG 54, 491). Με όλα όσα εκθέσαμε πιο πάνω, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η εικόνα του Θεού, ο άνθρωπος, μπορεί να πραγματώση την όντως ζωή μόνον με την αγάπη. Αγάπη προς τον Θεό και την εικόνα Του, τον συνάνθρωπο.”

Φωτογραφίες:

 


 

 

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Περί των εργασιών για την ανέγερση του νέου Ιερού Ναού μας

Συνεχίζονται -με αργούς όμως ρυθμούς- οι εργασίες ανεγέρσεως του νέου Ιερού Ναού του πολιούχου μας Τιμίου Προδρόμου. Την εβδομάδα που διανύομε, ολοκληρώνονται οι εργασίες μονώσεως, καθώς και τα “ηλεκτρομηχανολογικά” της παρούσης φάσεως. Πρώτα ο Θεός στις αρχές του  ερχομένου μηνός θα γίνει το μπάζωμα και η κατασκευή του δαπέδου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Περί θρησκοληψίας

Αδελφοί μου,                                                                                                                                                                                 

Σήμερα και ενώ διανύομε την Εβδομάδα κατά την οποία η Εκκλησία μας  εορτάζει πανηγυρικά την Υπαπαντή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, παρουσιάσθηκαν στην πόλη μας και συγκεκριμένα στον συνοικισμό των τσιγγάνων αδελφών μας, θρησκοληπτικές εκδηλώσεις, στις οποίες αναμειγνύονται χριστιανικά και παγανιστικά στοιχεία.

83Δεν πρέπει να δώσουμε σημασία σε αυτά τα φαινόμενα. Εμείς γνωρίζουμε τι σημαίνει Εκκλησιαστική Πνευματική ζωή, και τι θρησκοληψία.Ας επικεντρωθούμε στον Εκκλησιαστικό αγώνα μας για την απαλλαγή από τα πάθη  και τις αμαρτίες μας, ας αγωνισθούμε για τον εν Χριστώ αγιασμό μας, και ας αδιαφορήσουμε πλήρως για τα παγανιστικά φληναφήματα τα οποία το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η καλλιέργεια και αύξηση του καταστροφικού εσωτερικού εγωισμού μας. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, μας καλεί να μην παρασυρόμαστε από αυτούς που επενδύουν τα μαγικά τους τερτίπια με λόγια του Ευαγγελίου ή Ιερές Εικόνες. 

Πρέπει επίσης να έχομε υπ΄ όψιν μας ότι άλλο είναι το Θαύμα και άλλο οι θρησκευτικό-ψυχολογικές φαντασιώσεις.  Σύγχυση μπορεί να πάθει μόνο ο αλειτούργητος και ακατήχητος Χριστιανός. 

Στώμεν καλώς.

Με Αγάπη Χριστού και αγωνία για την σωτηρία μας

Ο πνευματικός σας πατήρ

Απόστολος Δημητρόπουλος

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κοπή της Βασιλόπιτας στα μικρά Κατηχητικά μας

     Το Σάββατο 16 Ιανουαρίου στις 11 το πρωί και στο Χατζοπούλειο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας μας, ο π.Απόστολος ευλόγησε και έκοψε την Βασιλόπιτα, κατά την Ιερά Παράδοσή μας. Στην συνέχεια  έκανε το Κατηχητικό μάθημα στα παιδιά, αναφερθείς στην Ιστορία της Βασιλόπιτας, αλλά και στην προσωπικότητα και το έργο του μεγάλου πατρός της Εκκλησίας μας, του Αγίου Βασιλείου. Μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής:

“Ο Μέγας Βασίλειος υπήρξε μια σπουδαία Εκκλησιαστική προσωπικότητα. Στην σύντομη ζωή του, κατάφερε με την Χάρη του Θεού και τον δικό του προσωπικό αγώνα, να αναδειχθεί σπουδαίος Θεολόγος και κανόνας  Αγίας ζωής. Καμία σχέση δεν έχει με τον κόκκινο μπαρμπα-βασίλη  του συγχρόνου εμπορίου, που μας παρουσιάζουν τα μέσα ενημερώσεως αυτήν την περίοδο.

Η Θεολογική του προσφορά εντοπίζεται κυρίως στην περί Αγίου Πνεύματος διδασκαλία του, στην καταπολέμηση των αιρέσεων, στην Θεία λειτουργία που φέρει το όνομά του, στις σπουδαίες ερμηνευτικές ομιλίες του πάνω σε χωρία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, αλλά και στις φοβερές επιστολές του μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται η πολυσχιδής προσωπικότητα του και η ευρυτάτη  μόρφωσή του…..

Η χαριτωμένη ζωή του, δεν έχει να προσφέρει πληθώρα οραμάτων και θαυμάτων, όπως ίσως να περίμενε ο σύγχρονος θρησκόληπτος άνθρωπος. Είναι γεμάτη με νηστείες, αγρυπνίες, προσευχές, πολύωρες ακολουθίες, εκούσιες στερήσεις και απόρριψη κάθε σωματικής ανέσεως και υλικών απολαύσεων… Ταυτοχρόνως η ζωή του γέμει από πράξεις αγάπης για τον συνάνθρωπο (πτωχοκομείο, γηροκομείο, ορφανοτροφείο,νοσοκομείο κ.α.λ.). Και σε όλα αυτά, δεν προΐσταται απλώς ως “ψιλός” υπεύθυνος, αλλά συμπάσχει, υπηρετεί πονά και χαίρεται με τον πόνο και την χαρά του άλλου, προσωπικά υπηρετεί τον ασθενή και ανήμπορο στο πρόσωπο του  οποίου βλέπει τον ίδιο τον Χριστό… Ο Μέγας Βασίλειος είναι πρότυπο ανθρώπου του Θεού, και μέγα παράδειγμα για όλους μας.”

Φωτογραφικό Υλικό

 

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Σύντομη αποφώνηση του πατρός Αποστόλου στην Χριστουγεννιάτικη εορτή των Κατηχητικών

   Στην καταληκτική του ομιλία, μετά τη λήξη της Χριστουγεννιάτικης εορτής των Κατηχητικών Σχολείων της Ενορίας, ο π. Απόστολος αναφέρθηκε στους δύο κόσμους που παρουσίασαν τα μικρά παιδιά σε σκετς. Τον κόσμο της ρωμαϊκής ειδωλολατρικής  περιόδου και τον κόσμο της Βυζαντινής Χριστιανικής εποχής.  Και συμπλήρωσε: «Η μεγάλη αλήθεια που τόσο παραστατικά μας παρουσίασαν τα παιδιά μας σήμερα μεταφερόμενη σε γλώσσα μεγάλων είναι αυτή: Η Ελληνορθοδοξία μας, είναι ο σαρκωθείς και Αναστάς Χριστός μας, παρατεινόμενος  εις τους αιώνας.  Εκτός Χριστού όλα είναι αλύτρωτα, όλα είναι ζοφώδη. Χωρίς Χριστό η ζωή είναι μία κόλαση. Δεν πρέπει να αφήσουμε τους λάγνους νοσταλγούς της φρικιαστικής κόλασης να παρασύρουν εμάς και τα παιδιά μας. Γι΄ αυτό παρακαλώ  θερμώς όλους τους γονείς, να φροντίζουν για την Κατήχηση των παιδιών τους, με ζήλο και με την συνείδηση ότι  το έργο αυτό είναι ότι πολυτιμότερο δύναται να προσφέρουμε στα παιδιά μας. Σύζευξη με την Ενορία μας, με τον Ιερό Ναό μας, με τους Ιερείς μας. Γιατί μακρυά από αυτά, υπάρχει διαστροφή και καταστροφή. Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω». (Περισσότερα στο βίντεο που ακολουθεί.)

Συνέχεια ανάγνωσης