ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ

Ο ιδρυτής της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως  και πολιούχος άγιος των Πατρών 
                             (Αριστείδου Γ. Θεοδωρόπουλου, Εκπαιδευτικού)

Μέσα στη σεπτή χορεία των δώδεκα μαθητών του Ιησού Χριστού εξέχουσα θέση κατέχει ο τιμώμενος υπό της Εκκλησίας μας στις 30 Νοεμβρίου άγιος Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, ο οποίος από άσημος και απλοϊκός ψαράς κατέστη «ἁλιεύς τῶν ἀνθρώπων» και αναδείχθηκε μέγας διδάσκαλος του Ευαγγελίου του Χριστού και φλογερός Απόστολος του Γένους μας. Ο άγιος Ανδρέας υπήρξε κατ’ εξοχήν Απόστολος των Ελλήνων, αφού ήρθε στον ελλαδικό χώρο για να κηρύξει τον σωτηριώδη λόγο του Θεού και να ιδρύσει Εκκλησίες.

Έτσι μετά από μία καρποφόρα ιεραποστολική περιοδεία, κατέληξε στην Πάτρα, την οποία επορφύρωσε με το τίμιο αίμα του και καθαγίασε με τον ένδοξο σταυρικό του θάνατο για να πρεσβεύει αδιάλειπτα στον Πανάγαθο Θεό για τη σωτηρία και προστασία του πατραϊκού λαού, αλλά και σύμπαντος του Ελληνικού Γένους.
Ο Πρωτόκλητος μαθητής του Κυρίου μας γεννήθηκε στην κωμόπολη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, η οποία βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης Τιβεριάδος (Γεννησαρέτ). Τόσο ο πατέρας του, ο Ιωνάς, όσο και ο ίδιος ο Ανδρέας, αλλά και ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Σίμωνας Πέτρος, εξασκούσαν το επάγγελμα του ψαρά. Παρόλο όμως που τα δύο αδέλφια δεν απέκτησαν ιδιαίτερη μόρφωση, χαρακτηρίζονταν από την ευσέβειά τους, αφού υπήρξαν μαθητές του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, του οποίου το πύρινο κήρυγμα σαγήνευσε τις ψυχές τους. Μάλιστα ο Ανδρέας, ο οποίος είχε φύγει από τη Βηθσαϊδά και συγκατοικούσε μαζί με τον έγγαμο αδελφό του, τον Πέτρο, στην Καπερναούμ, είχε την ευκαιρία να ακολουθεί συχνότερα τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή και να παρακολουθεί τα κηρύγματά του. Έτσι όταν ο Πρόδρομος είδε τον Ιησού Χριστό «περιπατοῦντι» στην έρημο της Ιουδαίας, απευθυνόμενος στον Ανδρέα και τον Ιωάννη, τον υιό του Ζεβεδαίου, τον και μετέπειτα Ευαγγελιστή και ηγαπημένο μαθητή του Κυρίου, τους είπε: «Ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. α΄, 36). Η φράση αυτή σαγήνευσε σε τέτοιο βαθμό τους δύο απλοϊκούς, αλλά ευσεβείς ψαράδες, ώστε θέλησαν να γνωρίσουν από κοντά τον Ιησού Χριστό. Μόλις αντιλήφθηκε ο Κύριος την επιθυμία τους για επικοινωνία, απευθύνθηκε σ’αυτούς και τους ρώτησε τι θέλουν. Εκείνοι τότε τον ρώτησαν: «Ραββί, που σημαίνει Διδάσκαλε, πού μένεις;» Τότε ο Κύριος τους απάντησε «Ἔρχεσθε καί ἴδετε», δηλαδή ελάτε και θα δείτε. Κατόπιν οι δύο ψαράδες πήγαν και είδαν από κοντά τον χώρο, όπου έμενε ο Κύριος. Μόλις ο Ανδρέας γνώρισε από κοντά τον Ιησού Χριστό, ενθουσιάσθηκε τόσο πολύ, ώστε έτρεξε αμέσως να ενημερώσει τον αδελφό του, τον Σίμωνα Πέτρο. Όταν τον βρήκε, του είπε: «Εὑρήκαμεν τόν Μεσσία», δηλαδή τον Χριστό. Γι’ αυτό και ο Ανδρέας έλαβε το τιμητικό και ένδοξο προσωνύμιο «Πρωτόκλητος», αφού ήταν ο πρώτος που δέχθηκε την κλήση του Ιησού Χριστού. Στη συνέχεια οδήγησε τον αδελφό του στον Κύριο, ο Οποίος του είπε: «Εσύ είσαι ο Σίμων, ο γιος του Ιωνά, εσύ θα ονομασθείς Κηφάς, που σημαίνει Πέτρος». Αλλά ο Ανδρέας δεν περιορίσθηκε στο να φέρει κοντά στον Χριστό μόνο τον αδελφό του, τον Πέτρο, αλλά παρακίνησε και τον φίλο του, τον Φίλιππο, τον συμπατριώτη του από τη Βηθσαϊδά, ώστε και αυτός να γευθεί την πνευματική χαρά της γνωριμίας και συναναστροφής μαζί Του.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Κυριακή ΙΓ Λουκά 

Εορτάζουν: Ο Όσιος Στέφανος ο Νέος ο Ομολογητής. Ο Άγιος Ειρήναρχος ο Μάρτυρας. Οι Άγιοι Πεντεκαίδεκα Ιερομάρτυρες εν Τιβεριούπολη οι Πολιούχοι Κιλκίς.

Εωθινόν Α΄. Ήχος πλ Β΄.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ: Κατά Λουκά ΙΗ’, 18-27

Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ: Προς Εφεσίους, Β’, 4-10

ὁ δὲ Θεὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει, διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ὄντας ἡμᾶς νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ· χάριτί ἐστε σεσωσμένοι· καὶ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφ’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ. τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διὰ τῆς πίστεως· καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται. αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν.

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου) ξεχωρίζουν μεταξύ τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν διά τόν πλούσιον συμβολισμόν των, ὅπως τόν βλέπομεν ἄλλωστε εἰς τά τροπάρια τῆς ἑορτῆς καί τήν εἰκονογραφίαν. Ἡ Ἱερά Παράδοσις συνεπλήρωσε τά κενά τῶν Εὐαγγελίων γύρω ἀπό τήν ζωήν τῆς Μητρός τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ἐγνώρισε διδακτικούς σταθμούς τῆς ζωῆς της, πού ἐμπνέουν καί τρέφουν τήν εὐσέβεια τῶν πιστῶν πρός τό πρόσωπόν της. «Ὅπως ἡ ἑορτή τοῦ Γενεθλίου τῆς Μητρός τοῦ Θεοῦ», παρατηρεῖ ὁ Βλαδίμηρος Λόσκυ, «ἔτσι καί ἡ ἑορτή τῆς Εἰσόδου της εἰς τόν Ναόν ἐδημιουργήθη ὑπό τῆς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποίησε τά ἀπόκρυφα (Εὐαγγέλια) διά νά δώσῃ ἔμφασιν –αὐτήν τήν φοράν ἐν τῷ προσώπῳ τῆς διαλεγμένης Παρθένου, πού ἀφιέρωσε τόν ἑαυτόν της εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ -εἰς «τήν ἐκπλήρωσιν τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου».

Τό μυστήριον τῆς Θεομητορικῆς αὐτῆς ἑορτῆς, τό ὁποῖον ἠμπορεῖ νά συγκριθῇ μέ τήν Κοίμησιν, μᾶς ὁδηγεῖ εἰς αὐτό τοῦτο τό θησαυροφυλάκιον τῆς Παραδόσεως· ἡ Ἐκκλησία διακόπτει τήν σιγήν τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί μᾶς δείχνει τούς ἀκαταλήπτους δρόμους τῆς θείας Προνοίας, οἱ ὁποῖοι προπαρασκευάζουν τό δοχεῖον τοῦ Λόγου, «τήν πρό αἰώνων προορισθεῖσαν μητέρα», «τήν ἐκ τῶν Προφητῶν προκηρυχθεῖσαν» πού εἰσάγεται τώρα εἰς τά Ἅγιᾳ τῶν Ἁγίων, ὡς « τό ἱερόν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ».

Συνεχίστε την ανάγνωση

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Γονατίζομε μπροστά στήν στρατιά τῶν ἀγνώστων ἀγωνιστῶν τοῦ 1821».

Στήν Πλατεία Ὁμονοίας στήν Πάτρα ὃπου εὑρίσκεται ὁ ἀνδριάντας τοῦ πολεμιστή τοῦ 1821, τιμήθηκαν ὃλοι οἱ ἂγνωστοι καί ἀνώνυμοι ἀγωνιστές καί πολεμιστές, οἱ ὁποῖοι ἒδωσαν τό αἷμα τους γιά τήν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος μας.

Ἡ λαμπρή αὐτή ἐκδήλωση πραγματοποιήθηκε στό πλαίσιο τῶν Πρωτοκλητείων 2021 καί μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.

Διοργανώθηκε ἀπό τό «Ἀχαϊκό ἐργαστήρι» καί τήν Στέγη Καλαβρυτινῶν Πάτρας «Ἡ Ἁγία Λαύρα», τεθεῖσα ἐξ’ ἀρχῆς ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Στήν ἀρχή ὁ Σεβασμιώτατος ἐτέλεσε «τρισάγιο» ὑπέρ ἀναπαύσεως πάντων τῶν ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος ἀγωνισαμένων καί πεσόντων κατά τήν διάρκεια τοῦ ἀγῶνος γιά τήν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν Τουρκικό ζυγό.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Αὐτῶν τά μαρτύρια καί οἱ θυσίες μᾶς ἐλευθέρωσαν».

Τιμήθηκαν από την Ἱερά καί Ἀποστολική Μητρόπολη Πατρῶν, τρεῖς Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίστηκαν γιά τήν Ὀρθόδοξο ἡμῶν πίστιν καί τήν ἐλευθερίαν τῆς πατρίδος μας. [Έγινε ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ του Αποστόλου Ανδρέου Πατρών μνημόσυνο, ἀνεπέμφθη δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν των πρό τῶν προτομῶν των, ἒγιναν τά Ἀποκαλυπτήρια τῶν προτομῶν τους, κατετέθησαν στέφανοι καί ἐψάλη ὁ Ἐθνικός Ὓμνος] 

Οἱ δύο ἐξ’ αὐτῶν ἐτελειώθησαν μέσα άπό φρικτά μαρτύρια καί ὁ τρίτος ἐξεπατρίσθη καί ἂφησε τήν τελευταία του πνοή ἐξόριστος, στήν Ρωσία.

Πρόκειται γιά τούς Ἀρχιερεῖς Παλαιῶν Πατρῶν:

(Παλαιαί Πάτραι, εἶναι ἡ Πάτρα, ἡ ὁποία ἐλέγετο τότε ἒτσι κατ’ ἀντιδιαστολήν μέ τάς Νέας Πάτρας, ὃπως ὀνομάζετο τότε ἡ Ὑπάτη)

  1. Νεόφυτον. Ἠγήθη ἐπαναστατικοῦ κινήματος ἐναντίον τῶν Τούρκων, λίγα χρόνια μετά τήν ἃλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τό ἒτος δηλ. 1466. Μετά τήν ἡρωϊκή ἐξέγερση καί ἀντίσταση ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, οἱ βάρβαροι συνέλαβαν τόν Μητροπολίτη ὁ ὁποῖος παρέδωσε τό πνεῦμα του διά τοῦ μαρτυρίου τοῦ ἀνασκολοπισμοῦ. (σουβλίσματος)
  2. Γερμανόν τόν Α΄. Ἐπαναστάτησε ἐναντίον τῶν Τούρκων τό ἒτος 1571, μετά τήν νικηφόρα Ναυμαχία τῆς Ναυπάκτου καί κατετρόπωσε μέ τούς Ἓλληνες πολεμιστές, βοηθούμένος ὑπό τῶν Ἑνετῶν, τούς Τούρκους τῶν Πατρῶν. Ὃμως τό ἐπόμενον ἒτος 1572, ἐπέστρεψαν οἱ Τοῦρκοι, κατέλαβαν τήν πόλη, συνέλαβαν τόν Μητροπολίτη Γερμανό καί τόν ἐκομμάτιασαν μαζί μέ τόν ἀνηψιό καί συνεργάτη του Σοφιανό. Τά κομμάτια τοῦ Δεσπότη τά πέταξαν στήν πυρά, ὣστε οὐδέ ἲχνος λειψάνων του νά εὑρεθῇ.
  3. Παρθένιον τόν Ε΄, ὁ ὁποῖος ἠγήθη ἐπαναστατικοῦ κινήματος ἐναντίον τῶν Τούρκων τό ἒτος 1770, κατά τά λεγόμενα Ὀρλωφικά. Ὡς γνωστόν τό ἐπαναστατικόν ἐκεῖνο κίνημα τῶν Ἑλλήνων ἀπέτυχε. Οἱ Ἓλληνες ἒμειναν ἀβοήθητοι καί ἡ Ἐπανάσταση ἐπνίγη στό αἷμα. Ὁ Μητροπολίτης ἐξετοπίσθη καί ἀπέθανε ἐξόριστος στή Ρωσία τό 1786, ἀγωνιζόμενος ἀπό ἐκεῖ, μέ ὃλες του τίς δυνάμεις, γιά τήν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση