Κυριακὴ ΣΤ΄ Ματθαίου

Εορτάζουν: Η Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς. Ο Άγιος Αθηναγόρας ο Απολογητής και Αθηναίος. Ο Άγιος Θεόφιλος ο Νεομάρτυρας από τη Ζάκυνθο. 

Ήχος πλ. α΄ –  Εωθινόν ΣΤ΄

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. θ΄, 1-8

Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. 2 Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐ­τῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης­ βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶ­­πε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει,­ τέ­κνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρ­τίαι σου. 3 καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. 4 καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 5 τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁ­­­μαρ­τίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; 6 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 7 καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 8 ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύ­μασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θε­­ὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοι­αύτην τοῖς ἀνθρώποις.

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμ. ΙΒ’, 6-14

Αδελφοί, ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.῾Η ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος- Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαρίνα- Η Αγία Βερονίκη

Η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη στην Χαλκηδόνα, με απόφαση των Αυτοκρατόρων Μαρκιανού και Πουλχερίας, το 451 μ.Χ., με την προεδρεία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ανατολίου και των αντιπροσώπων του Πάπα Ρώμης Λέοντος. Η Σύνοδος αυτή αποδέχθηκε την απόφαση της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου και ακολουθώντας τους προηγουμένους Πατέρες, αποφάσισε ότι οι Ορθόδοξοι ομολογούμε ότι ένα είναι το πρόσωπο και μία είναι η υπόσταση του Λόγου, «εν δύο φύσεσιν ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως γνωριζομένη» και ότι πουθενά δεν αναιρείται η διαφορά των φύσεων λόγω της ενώσεως, αλλά σώζεται η ιδιότητα κάθε φύσεως για την ενότητα στο ένα πρόσωπο-υπόσταση του Λόγου.

Όλο αυτό το θέμα μπορεί να φαίνεται φιλοσοφικό, που δεν έχει σχέση με την θεολογία της Εκκλησίας, αλλά αυτό δεν ισχύει για τους εξής λόγους.

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Αγίων Πατέρων Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, Βερονίκης και Σπεράτου των Μαρτύρων. ΄Ηχος Δ΄. Εωθινόν Ε΄

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. Ε΄,14-19

14῾Υμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τν ορανν.

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Τίτ. Γ΄, 8-15

8 Πιστς  λγος· κα περ τοτων βολομα σε διαβεβαιοσθαι, να φροντζωσι καλν ργων προστασθαι ο πεπιστευκτες τ Θε. τατ στι τ καλ κα φλιμα τος νθρποις· 9 μωρς δ ζητσεις κα γενεαλογας κα ρεις κα μχας νομικς περιστασο· εσ γρ νωφελες κα μταιοι. 10 αρετικν νθρωπον μετ μαν κα δευτραν νουθεσαν παραιτο11 εδς τι ξστραπται  τοιοτος κα μαρτνει ν ατοκατκριτος.    12 Οταν πμψω ᾿Αρτεμν πρς σε  Τυχικν, σποδασον λθεν πρς με ες Νικπολιν· κε γρ κκρικα παραχειμσαι. 13 Ζηνν τν νομικν κα ᾿Απολλ σπουδαως πρπεμψον, να μηδν ατος λεπ14 μανθαντωσαν δ κα ο μτεροι καλν ργων προστασθαι ες τς ναγκαας χρεας, να μ σιν καρποι.15 ᾿Ασπζοντα σε ο μετ’ μο πντες. σπασαι τος φιλοντας μς ν πστει. Η χρις μετ πντων μν· μν.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Το σοβαρό πρόβλημα των αμβλώσεων

Η άμβλωση είναι φόνος. Είναι ειδεχθές έγκλημα. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτής της τραγικής αλήθειας, είναι απλώς δαιμονική υποκρισία. Αυτό το έχουμε γράψει και αναλύσει θεολογικώς σε προηγούμενες αναρτήσεις μας.  Σήμερα δημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο από το site του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος  “ΝΙΚΗ”, που αναφέρεται στις αμβλώσεις,  το οποίο αναλύει από μη θεολογικές πλευρές  το σοβαρό αυτό πρόβλημα.                                              

Το πρόβλημα των αμβλώσεων απασχολεί την κοινωνία μας από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν είναι απλό. Είναι πρόβλημα το οποίο αφήνει τα θλιβερά, τα φρικτά αποτελέσματά του στο κυοφορούμενο έμβρυο, στους γονείς και ιδιαίτερα στη μητέρα, καθώς και σε όλη την οικογένεια, την κοινωνία, την πατρίδα μας.

  1. O επιστημονικός παράγοντας

Ο υπέρτατος σεβασμός προς τη μοναδικότητα και την ιερότητα του κάθε ενός ανθρώπινου προσώπου ήταν και είναι βασικό αξίωμα στην άσκηση του ιατρικού λειτουργήματος.

Την πεμπτουσία τού όρκου του Ιπποκράτη, που δεσμεύει τον ιατρό να μην προκαλέσει θάνατο σε έμβρυο («οὐδέ γυναικί πεσσόν φθόριον δώσω»), επιβεβαίωσε η διακήρυξη της Γενεύης το έτος 1948 («άκρος σεβασμός προς την ανθρώπινη ζωή από τη στιγμή της συλλήψεως»), η οποία επαναλήφθηκε και στη διακήρυξη του Παρισιού το έτος 1974. Από το ίδιο πνεύμα διαπνέονται και όλες οι διακηρύξεις της «Παγκόσμιας Ένωσης Ιατρών».

Η ανθρώπινη ζωή ξεκινά από την στιγμή της «άκρας συλλήψεως», δηλαδή της ενώσεως του ωαρίου με το σπερματοζωάριο. Η Μοριακή Αναπτυξιακή Βιολογία και η Εμβρυολογία βλέπουν το πρώτο ανθρώπινο διπλοειδές κύτταρο, το ζυγωτό,  ως ζωντανό οργανισμό που φέρει όλες τις γενετικές πληροφορίες για όλον τον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτή είναι η ΜΟΝΗ επιστημονική αλήθεια. Δεν υπάρχει καμία άλλη τοποθέτηση η οποία να στηρίζεται σε επιστημονική λογική. Επιχειρήματα που οριοθετούν δήθεν την ασημαντότητα (!) νέας ζωής έως το τέλος της 11ης εβδομάδας κύησης, ενώ λίγα λεπτά μετά, στην αρχή της 12ης εβδομάδας, πλέον λογίζεται σημαντική η νέα ζωή, είναι ένα νοητικό κατασκεύασμα, μία αυθαίρετη παραδοχή, που δεν σχετίζεται με την επιστημονική αλήθεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Αναγνώσματα Δ΄ Κυριακής Ματθαίου.

Εορτάζουν: Οι Άγιοι Σαράντα Πέντε Μάρτυρες εν Νικόπολη της Αρμενίας.  Ο Άγιος Γρηγόριος ο Επίσκοπος Άσσου. 

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Ματθ. Η’, 5-13

Εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη· Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου. καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ᾿ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. ἀκούσας δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ ᾿Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῳ· ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ρωμ. ΣΤ’, 18-23

ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ. ἀνθρώπινον λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν. ὥσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν, οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν. ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ. τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε ἐφ᾿ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε; τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος. νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δὲ τῷ Θεῷ ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον. τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Συνεχίστε την ανάγνωση