Περί της Αναλήψεως Του Χριστού μας

Η Ανάληψη του Κυρίου - Αφιέρωμα - Σαν Σήμερα .grΚατά την Ανάληψη ου Χριστού συμβαίνουν φοβερά και τρομερά πράγματα.Οι άγγελοι κοιτάζουν με απορίατον Χριστό   να ανεβαίνει με ανθρώπινη μορφή.  Ξαφνικά παίρνουν εντολή : «άρατε πύλας οι άρχοντες υμών και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της δόξης». Έκπληκτοι οι άγγελοι και πυλωροί της Βασιλείας του Θεού ρωτούν: «τις εστίν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης»; ποιός είναι λοιπόν Αυτός που ανεβαίνει; Είναι ο Παντοδύναμος Θεός.

Ο προφητάναξ Δαβίδ  προφήτευσε στους ψαλμούς αυτήν την θριαμβευτική άνοδος του Κυρίου στον ουρανό:  «ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος. Ψάλλατε τω Θεώ ημών. Ψάλλατε ότι βασιλεύς πάσης της γης ο Θεός, ψάλλατε συνεπώς».

Η Ανάληψη του Χριστού δεν φανερώνει μόνο την θεότητά Του αλλά φανερώνει και την ύψιστη τιμή στον άνθρωπο. Ανεβαίνει ο Ιησούς, ανεβαίνει όμως και ο εν Χριστώ άνθρωπος. Όπως παρατηρεί ο Ιερός Χρυσόστομος: «Εμείς, οι ανάξιοι και για τη γη, ανεβήκαμε στους ουρανούς. Ξεπεράσαμε τους ουρανούς, αγγίξαμε το θρόνο του Θεού».

Η εορτή της Αναστάσεως χαρίζει στους ανθρώπους τα νικητήρια εναντίον του θανάτου, ενώ η Ανάληψη του Χριστού ανάγει τον άνθρωπο στον ουρανό, και αφού αλλάζει την διαγωγή του ανθρώπου στην γη, κάνει βατό τον ουρανό. Επομένως, άλλο είναι η νίκη εναντίον του θανάτου, και άλλο είναι η άνοδος της ανθρώπινης φύσεως στον θρόνο του Θεού.

Ας τονίσουμε και εδώ κάποια ενδιαφέροντα σημεία:

  1. Η μεγαλύτερη απόδειξη της μελλοντικής Ανάστασης των ανθρώπων είναι η Ανάληψη του Χριστού εις τους Ουρανούς, που πραγματοποιήθηκε στην Βηθανία, εκεί που τους είπε να μεταβούν. Ο Χριστός έχει την δυνατότητα να μεταβαίνει από τον ένα κόσμο στον άλλο, δυνατότητα που μπορούν να την αποκτήσουν, όπως και την απόκτησαν πολλοί άγιοι, εδώ στην γη, στην επίγεια ζωή τους και να ζήσουν όπως οι άγγελοι και έτσι να είναι επίγειοι άγγελοι και ουράνιοι άνθρωποι, όπως ο προφήτης Ηλίας αλλά και ο προφήτης Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο οποίος μάλιστα εικονίζεται στις εικόνες με φτερά στους ώμους.
  2. Η «δόξα» του Χριστού, δηλαδή η απαστράπτουσα σαν τον ήλιο μορφή του, αλλά και η νεφέλη η φωτεινή από την οποία ο Θεός Πατέρας επιβεβαίωσε την θεϊκή υπόσταση του Χριστού, είναι καταστάσεις της Βασιλείας του Θεού, γι’ αυτό και οι άγιοι εικονίζονται στις εικόνες με στεφάνι δόξας, που είναι το παράσημο του μέλους της θριαμβεύουσας εκκλησίας, αφού όμως πέρασαν από τις δοκιμασίες της στρατευομένης εκκλησίας εδώ στη γη με απλότητα και ταπείνωση. Το λακωνικό απολυτίκιο της εορτής τα λέει όλα: «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος· βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰτῆς εὐλογίας, ὅτι σὺεἶ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου».

Ας δούμε και κάποιες άλλες  ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για την Ανάληψη του Κυρίου.

  1. Ο Χριστός μετά την Ταφή και την Ανάστασή του για 40 μέρες, όσες χρειάζονται και σε εμάς για να κάνουμε το πρώτο μνημόσυνο για τους κεκοιμημένους, εμφανίζονταν συχνά στους μαθητές ζωντανός, συναναστρέφονταν μαζί τους και τους μιλούσε για την Βασιλεία των Ουρανών.
  2. Οι μαθητές του Χριστού ήταν τρία χρόνια μαζί με τον Χριστό, άκουσαν την διδασκαλία του, είδαν τα θαύματά του κι όμως δεν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται για την βασιλεία του Ισραήλ αλλά για τη βασιλεία του Θεού, η οποία ήταν άγνωστο πότε θα πραγματοποιηθεί, εφόσον εναπόκειται στην απόλυτη δικαιοδοσία του Θεού Πατρός. Όμως προμηνύματα της έλευσής της διατυπώνονται με σαφήνεια, αν και οι μαθητές δεν μπορούν να τα κατανοήσουν, όπως η βάπτιση «εν Αγίω Πνεύματι» και όχι «εν ύδατι» και η έλευση του Αγίου Πνεύματος, που θα λάβουν σύντομα. Αυτά περνούν σχεδόν απαρατήρητα, γι’  αυτό και ο Χριστός τους υπόσχεται αλλά και τους εφιστά την προσοχή να είναι προετοιμασμένοι να το δεχτούν.
  3. Ο Χριστός «αναφέρεται εις τον ουρανόν», φεύγει από αυτήν την ζωή, για να επανέλθει και πάλι με δόξα και τιμή και να κρίνει τον κόσμο. Κατά την Δευτέρα αυτού Παρουσία δεν θα έρθει ως απλός και ταπεινός άνθρωπος όπως στην Πρώτη του Παρουσία αλλά ως βασιλιάς της δόξας, για ζητήσει ευθύνες για αυτά που πρόσφερε στους ανθρώπους. Αυτή η «εν δόξη» φυγή του Χριστού είναι προεικόνιση και της ένδοξής του έλευσης κατά την ημέρα της Κρίσεως. Η φυγή του Χριστού με την Ανάληψη κανονικά έπρεπε να λυπεί τους μαθητές, γιατί έχαναν τον δάσκαλό τους αλλά και τον προστάτη τους. Κι όμως τους έκανε να χαρούν, όπως τονίζει το απολυτίκιο της εορτής «χαροποιήσας τους μαθητάς» με «την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος».
  4. Η παρηγοριά των μαθητών δεν έγινε από τον ίδιο τον Χριστό αλλά ως Κύριος των Δυνάμεων και των Πνευμάτων έστειλε δυο αγγέλους για να αναγγείλουν τα ευχάριστα του μέλλοντος. Οι αγγελίες αυτές εμπίπτουν στο εσχατολογικό κλίμα, με το οποίο μίλησε επανειλημμένως ο Χριστός, όσο ζούσε στη γη.
  5. Οι άγγελοι, όταν είδαν τον Χριστό να αναλαμβάνεται απόρησαν και θαύμασαν πώς ένα υλικό σώμα μπαίνει στον κόσμο των πνευμάτων εντελώς εξαϋλωμένο. Αυτό ακριβώς είναι και το μήνυμα της Βασιλείας των Ουρανών, ότι αφού οι άγγελοι μπορούν να γίνονται άνθρωποι και οι άνθρωποι μπορούν να γίνονται άγγελοι από αυτήν ακόμη την ζωή.

(ΑΠΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ  Μιχαήλ Κουτσού)

Μπορεί επίσης να σας αρέσει