Εις την Μεγάλην Εβδομάδα (Ιερός Χρυσόστομος)

Διανύσαμε το ταξίδι της νηστείας και με την χάρη του Θεού φθάσαμε πλέον στο λιμάνι.   Όμως ας μη δείχνομε αδιαφορία γι´ αυτό,  επειδή δηλαδή φθάσαμε στο λιμάνι, αλλά γι´ αυτό προπάντων να δείχνομε μεγαλύτερη φροντίδα, επειδή φθάσαμε στο τέρμα.

 Διότι το ίδιο κάνουν και οι κυβερνήτες των πλοίων όταν φθάνει η στιγμή, κατά την οποία πρόκειται να οδηγήσουν μέσα στο λιμάνι το μεγάλο φορτηγό πλοίο, που είναι γεμάτο με σιτάρι και το φορτίο φθάνει μέχρι την κορυφή του, κυριεύονται από αγωνία και φόβο, μη τυχόν το πλοίο, μετά από τα μεγάλα πελάγη που διέπλευσε, προσκρούσει σε κάποιο βράχο και καταβυθιστεί έτσι όλο το εμπόρευμα. Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει και εμείς να φοβόμαστε και να είμαστε γεμάτοι από αγωνία, μήπως και στερηθούμε στο τέλος την αμοιβή των κόπων μας. Γι´ αυτό πρέπει να αυξήσομε την προσπάθεια. Το ίδιο κάνουν και οι δρομείς. Όταν δουν τον εαυτό τους να βρίσκεται κοντά στα βραβεία, τότε αυξάνουν περισσότερο το τρέξιμο. Το ίδιο κάνουν και οι αθλητές, μετά από αμέτρητα παλαίσματα και άπειρες νίκες, όταν πλησιάσουν προς τα στεφάνια, τότε περισσότερο εντείνουν την προσπάθειά τους και αυξάνουν την προθυμία τους.

Το ίδιο λοιπόν ας κάνομε και εμείς τώρα. Διότι εκείνο ακριβώς που είναι το λιμάνι για τους κυβερνήτες των πλοίων, τα βραβεία για τους δρομείς και τα στεφάνια για τους αθλητές, αυτό είναι για εμάς αυτή η εβδομάδα, το αποκορύφωμα των αγαθών και οι αγώνες για τα στεφάνια.

 Γι´ αυτό και ονομάζομαι αυτήν μεγάλη. Όχι επειδή είναι μεγαλύτερες οι ημέρες αυτής από όλες τις άλλες ημέρες, διότι υπάρχουν άλλες μεγαλύτερες, ούτε επειδή είναι περισσότερες ως προς τον αριθμό (διότι είναι ίσες με τις άλλες), αλλά επειδή συνέβηκαν κατ´αυτήν για μας μεγάλα κατορθώματα εκ μέρους του Κυρίου. Καθόσον κατά την μεγάλη αυτή εβδομάδα καταλύθηκε η μακροχρόνια τυραννική εξουσία του διαβόλου, ο θάνατος κατέπαυσε, ο ισχυρός δέθηκε, τα όπλα του αρπάχτηκαν, η αμαρτία νικήθηκε, η κατάρα καταλύθηκε, ο παράδεισος άνοιξε, ο ουρανός έγινε διαβατός, οι άνθρωποι αναμείχθηκαν με τους αγγέλους, το μεσότοιχο του φραγμού καταστράφηκε, το τείχος κατακρημνίστηκε, ο Θεός της ειρήνης ειρήνευσε τα ουράνια και τα επίγεια. Γι´ αυτό ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάς. Και όπως ακριβώς αυτή είναι η σπουδαιότερη από τις άλλες εβδομάδες, έτσι και αυτής κεφαλή είναι το Μεγάλο Σάββατο. Και ό,τι ακριβώς είναι το κεφάλι για το σώμα, το ίδιο είναι και το Μ. Σάββατο για την Μεγάλη Εβδομάδα.

 Γι´ αυτό και κατά την διάρκεια αυτής πολλοί αυξάνουν την προσπάθεια. Άλλοι μεν αυξάνουν την νηστεία, άλλοι τις ιερές αγρυπνίες, και άλλοι κάνουν πλουσιότερη την ελεημοσύνη, επιβεβαιώνοντας με την προθυμία για καλές πράξεις και με την αυξημένη ευλάβεια στις εκδηλώσεις της ζωής το μέγεθος της ευεργεσίας που έγινε από τον Θεό σε μας. …Και δεν τιμούμε αυτήν την εβδομάδα μόνο εμείς, αλλά και οι βασιλείς της οικουμένης, που έχουν τιμήσει αυτήν όχι κατά τρόπο τυχαίο, αλλά όρισαν να απέχουν από την εργασία τους όλοι εκείνοι που ασχολούνται με τις κοινές υποθέσεις των πόλεων, ώστε απολαμβάνοντας την αργία από εκείνες, να αφιερώνουν όλες αυτές τις ημέρες στην πνευματική φροντίδα. Γι´ αυτό έκλεισαν και τις πόρτες των δικαστηρίων.

Ας σταματάει, λέγει, κάθε διαφωνία και κάθε είδος διαμάχης και τιμωρίας, ας αναπαυθούν για λίγο τα χέρια των δημίων. Τα κατορθώματα του Κυρίου έγιναν για όλους. Ας  γίνει λοιπόν κάποιο καλό και από εμάς τους δούλους. Και δεν έχουν τιμήσει αυτήν μόνο με αυτή την φροντίδα και την τιμή, αλλά και με άλλη όχι κατώτερη από αυτήν. Στέλνουν βασιλικά γράμματα, που προστάζουν να αφήνονται ελεύθεροι οι φυλακισμένοι στα δεσμωτήρια. Διότι, όπως ακριβώς ο Κύριός μας, κατεβαίνοντας στον Άδη, ελευθέρωσε όλους εκείνους που βρίσκονταν κάτω από την εξουσίας τού θανάτου, έτσι λοιπόν και οι δούλοι, προσφέροντας τα κατά δύναμη και μιμούμενοι τη φιλανθρωπία του Κυρίου, ελευθερώνουν από τα αισθητά δεσμά, επειδή δεν μπορούν να ελευθερώσουν από τα πνευματικά…

ΕΠΕ, Τ. 35, Σελ. 520

(Από ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου: “Εις την Μεγάλην Εβδομάδα”)