Ομιλία του π. Απόστολου κατά τη Θ. Λειτουργία στην εορτή της Αγίας Σοφίας

          Κατά την Θεία λειτουργία της Πέμπτης 17ης Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτής της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων αυτής, Πίστεως Ελπίδος και Αγάπης ο π. Απόστολος επεσήμανε:

 “…Από το μαρτύριο των εορταζομένων  σήμερα  Αγίων, προκύπτει ότι η ομολογία της Πίστεώς μας είναι πολύ σημαντική υπόθεση για τη σωτηρία μας. Οι εορταζόμενες  Μάρτυρες  γυναίκες δεν δέχθηκαν εκείνο που κάποιοι τις παρότρυναν. Δηλαδή να θυσιάςουν στα είδωλα όχι αρνούμενοι την πίστη τους, αλλά προσωρινά και εξωτερικά προκειμένου να αποφύγουν τον θάνατο. Η ομολογία όμως της Πίστεώς μας ειναι εκ των ών ουκ  άνευ για την σωτηρία μας. Ο Κύριός μας διδάσκει σχετικώς: Όποιος με ομολογήσει έμπροσθεν των ανθρώπων θα τον ομολογήσω και εγώ ενώπιον Του Πατρός μου Του εν Ουρανοίς”. Τα εκατομμύρια των Αγίων Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, αλλά και όλων των άλλων ομολογητών της Πίστεώς μας, των ανά τους αιώνας ζηςάντων, μας διδάσκουν οτι στα θέματα της πίστεως δεν χωρεί συγκατάβασις και ότι η άρνηση του Χριστού μας με οποιονδήποτε τρόπο κι άν γίνεται, συνιστά απώλεια της Σωτηρίας. Υπάρχει στο Γεροντικό μία Ιστορία, η οποία είναι συγκλονιστική. Μοναχός πορευόμενος σε κοντινή πόλη ρωτήθηκε από κάποιον που συνάντησε, για κάποιο δογματικό θέμα το οποίο τότε συνεζητήτο εντόνως. Η απάντηση του μοναχού δεν ήταν σαφής και πεπαρησταμένη. Εκείνη την στιγμή ο Γέροντάς του είδε το Πανάγιο Πνεύμα να εγκαταλείπει το Μόναχο. Χρειάστηκε σκληρός και πολυχρόνιος αγώνας για να επανέλθη στην προτέρα κεχαριτωμένη ζωή με την καθοδήγηση και τις προσευχές του γέροντός του. Δεν επρόκειτο για άρνηση του Χριστού, αλλά για επιπόλαια δειλία. Το κακό όμως έγινε με μία λέξη. Για να “ξεγίνει”, χρειάστηκαν χρόνια αληθινής μετανοίας. Σκεφθείτε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι η ομολογία της πίστεως, και πόσο τραγικό η άρνηση αυτής ή και απλώς η ανοχή σε αυτούς που την αμφισβητούν ή την ειρωνεύονται.

Μερικά παραδείγματα ομολογίας:

  1. Περνώντας απο Ιερό Ναό ή προσκυνητάρι, κάνουμε το σημείο του Σταυρού, κυρίως όταν ο λογισμός μας λέγει το αντίθετο.    Ευρισκόμενοι σε τραπέζι ημέρα νηστείας δεν καταλύομε αλλά και δεν συμφωνούμε με κάποιους οι οποίοι μειώνουν την αξία της νηστείας.  Συζητώντας για τους αιρετικούς  δεν αποδεχόμαστε την αήθη αγαπολογία των ηθικιστών βάζοντας νερό στον αγνό και καθαρό Οίνο της Ορθοδόξου πίστεως, αλλά με καθαρότητα και σαφήνεια ομολογούμε την Αλήθεια και την μοναδικότητα αυτής. Δεν συμβιβαζόμαστε με τα ήθη της κάθε εποχής, αλλά κηρύττομε με τους λόγους και την ζωή μας, την ηθική του Ευαγγελίου του Χριστού μας. Δεν αποδεχόμαστε ούτε στα λόγια ούτε στην πράξη τη μοιχεία, την πορνεία, τις προγαμιαίες σχέσεις, τη άσεμνη ενδυμασία γυναικών τε και ανδρών. Αυτά, αλλά και άλλα παρόμοια συνιστούν ΟΜΟΛΟΓΙΑ που κοστίζει αλλά και αξίζει, διότι είναι το Μαρτύριο της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της  στην σημερινή μορφή και πραγματικότητα…