Η αθυμία και η θεραπεία της

(Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος, δρ. Θ.)

Ένα βασικό πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει τον σημερινό πολυπράγμονα και ανερμάτιστο άνθρωπο είναι η κατάσταση της αθυμίας, την οποία προσπαθεί να αντιμετωπίση, καταφεύγοντας σε ψυχιάτρους και χρησιμοποιώντας διάφορες θεραπευτικές μεθόδους η αντικαταθλιπτικά και άλλου είδους σκευάσματα.

Είναι, όμως, αυτή η λυτρωτική λύση του προβλήματος η είναι απλώς μία πρόσκαιρη ανακούφιση, αφού, όπως πολλές φορές συμβαίνει, το πρόβλημα επανέρχεται και μάλιστα με δριμύτητα, παραμένοντας αθεράπευτο;

Εξ αρχής πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι δεν ημπορούμε να φθάσουμε στην ολοκληρωτική θεραπεία ενός προβλήματος, αν δεν εντοπίσουμε την αιτία που το προκαλεί.

Ο όρος «αθυμία» προέρχεται από το στερητικό «α» και την λέξη «θυμός». Με τον όρο «θυμός» δεν εννοούμε την εμπαθή κίνηση, η οποία μας ωθεί να καταφερώμαστε εναντίον του συνανθρώπου μας, δηλαδή την οργή, αλλά εννοούμε την ζωτική ενέργεια του θυμοειδούς μέρους της ψυχής, η οποία φέρει τον άνθρωπο να βρίσκεται σε ζωηρά και ενεργητική ψυχοσωματική διάθεση. Οπότε «αθυμία» είναι η νοσηρή εκείνη κατάσταση, η οποία παραλύει τα νεύρα της ψυχής και άρα τον όλο άνθρωπο. Αυτή η παράλυση του αφαιρεί την δύναμη και την δυνατότητα να κινηθή προς τον Θεό Δημιουργό του, προς τον συνάνθρωπό του, αλλά και προς τον ίδιο τον εαυτό του, ώστε να δη τι του συμβαίνει η πως πορεύεται. Έτσι διαλύεται ως προσωπικότητα.

Πως, όμως, φθάνει ο άνθρωπος σ᾽ αυτή την επιβλαβή κατάσταση της αθυμίας η της καταθλίψεως, όπως είναι ευρύτερα γνωστή;

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η εορτή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Κοινότητα των Τσιγγάνων της πόλης μας (29 και 30 Απριλίου)

Οι Τσιγγάνοι τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Πατρῶν καί ἰδιαίτερα οἱ κατοικοῦντες στήν πόλη τῆς Κάτω Ἀχαΐας, πού ἀριθμοῦν πάνω ἀπό 6.000, ἑόρτασαν μέ εὐλάβεια καί παλλαϊκή συμμετοχή τόν Ἀρχιστράτηγο τῶν Οὐρανίων Δυνάμεων Ἀρχάγγελο Μιχαήλ, κατά τό διήμερο, Σάββατο 29 Ἀρπιλίου καί Κυριακή 30 Ἀπριλίου, τῶν Μυροφόρων.

Ἡ Ἱερά εἰκόνα τοῦ Ταξιάρχου Μιχαήλ, μετεφέρθη ἀπό τούς εὐλαβεῖς Τσιγγάνους ἀπό τά Γραφεῖα τοῦ Συλλόγου τους, ὃπου εὐλαβῶς φυλάσσεται, στόν Ἱερό Ναό τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τῆς πόλεως τῆς Κάτω Ἀχαΐας, ὃπου ἐτελέσθη ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός, προεξάρχοντος τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Δύμης, Πρωτ. π. Ἀποστόλου Δημητροπούλου, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο. Ἐν συνεχείᾳ ἡ ἱερά Εἰκών μετεφέρθη λιτανευτικά στήν πλατεία τῶν Τσιγγάνων, ὃπου ἐτοποθετήθη στό κέντρο, πρός προσκύνησιν ὑπό τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ.

Χιλιάδες Τσιγγάνων μέ πρωτοπόρα τά νειάτα, συγκεντρώθησαν καί ἂρχισε τό προσκύνημα. Ἐκεῖ ἒφθασε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, μετά τόν Ἑσπερινό στόν Ἱερό Ναό  Ἁγίου Δημητρίου Λακκόπετρας καί τήν ἐπίσκεψη σέ πενθοῦντες τῆς περιοχῆς καί σέ ἂλλους εὐσεβεῖς Χριστιανούς κατ’ οἶκον πρός ἐνίσχυσιν καί ἐπιστηριγμόν.

Οἱ Τσιγγάνοι ὑπεδέχθησαν μέ ἐνθουσιασμό  καί πολύ σεβασμό τόν Σεβασμιώτατο, ὁ ὁποῖος πρό τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ταξιάρχου Μιχαήλ καί ἐνώπιον χιλιάδων Τσιγγάνων ἀπό τήν Κάτω Ἀχαΐα καί ἀπό ἂλλες περιοχές, ἐτέλεσε δέηση καί ἒψαλε μαζί μέ ὃλους τούς προσκυνητάς τό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ». Ἐπίσης μίλησε σέ ὃλους μέ πατρική ἀγάπη καί εὐχήθηκε νά ἒχουν ὑγιεία, προκοπή στή ζωή τους καί νά ζοῦν μέσα στήν Ἐκκλησία τήν χάρη τῆς Ἀναστάσεως.

Ἐν συνεχείᾳ εὐλόγησε τούς λέβητας μέ τό παραδοσιακό φαγητό (μοσχάρι μέ ρεβύθια), τό ὁποῖο γεύονται ὃλοι οἱ πανηγυρισταί καί παρεκάθησε μαζί μέ τό Προεδρεῖο τοῦ Συλλόγου καί τούς τοπικούς Ἂρχοντας, στήν δεξίωση πού παρετέθη μέ πολλήν ἀγάπη ἀπό τούς πανηγυριστάς.

Τό πρωί τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων ἡ Ἱερά Εἰκών τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, μετεφέρθη στόν Ἱερό Ναό Τιμίου Σταυροῦ τῆς Κάτω Ἀχαΐας, ὃπου ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία, ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ.

Ὁ Σεβασμιώτατος, σέ συνεργασία μέ τόν Δήμαρχο Δυτικῆς Ἀχαΐας, τό Προεδρεῖο τοῦ Συλλόγου τῶν Τσιγγάνων καί τόν Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο Δύμης, Πρωτ. π. Ἀπόστολο Δημητρόπουλο, προχωροῦν πρός ὑλοποίηση τῆς ἐπιθυμίας τῶν ἀδελφῶν μας αὐτῶν, γιά τήν ἀνέγερση Ἱεροῦ Ναοῦ  στήν συνοικία τους, πρός τιμήν τοῦ Ταξιάρχου Μιχαήλ.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Πασχαλινή Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ  ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα  τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

            «Ἀνέτειλε καί πάλιν ἡμέρα λαμπρά καί πανευφρόσυνος. Ἀναστάσεως ἡμέρα, Πάσχα ἱερόν, Πάσχα τερπνόν, ἅγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον… ».

            Τά πρόσωπα λάμπουν, οἱ καρδιές εὐφραίνονται καί γιορτάζουν τό δικό τους, μοναδικό, ἀνεπανάληπτο, χαρμόσυνο, κοσμοσωτήριο πανηγύρι.

            Μαζί μας ἀγάλλεται ὃλος ὁ κόσμος. Ὁλόκληρη ἡ δημιουργία τοῦ Θεοῦ καταλάμπεται ἀπό τίς ἀναστάσιμες λαμπηδόνες τοῦ ἀνεσπέρου Φωτός, τό ὁποῖον ἀνέτειλε καί πάλιν ἀπό τόν Πανάγιο Τάφο, θαυμαστό σημεῖο τῆς ἀπείρου ἀγάπης τοῦ σαρκί Παθόντος καί ἐκ Τάφου ἀνατείλαντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἱερός Ὑμνογράφος πανηγυρικά καί διαχρονικά κραυγάζει: «Νῦν πάντα πλεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια».

            Ὁ ὡραιότατος αὐτός καί βαθειά θεολογικός ὓμνος τῆς Ἁγίας μας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀποδίδει τό μέγα μήνυμα τῆς Ἑορτῆς, ἀφοῦ τό σκοτάδι διαλύθηκε καί ὃλα φωτίστηκαν ἀπό τό Ἃγιο ἀναστάσιμο Φῶς. Λύθηκαν τά δεσμά τῶν ἀπ’ αἰῶνος πεπεδημένων. Ἐλευθερώθηκαν οἱ ψυχές ἀπό τοῦ ἃδου τίς φυλακές. Νικήθηκε ὁ ἃδης. Καταργήθηκε ὁ θάνατος.

            Αὐτό μᾶς τό βεβαιώνουν οἱ Μυροφόρες Γυναῖκες μέ πρώτη τήν Παναγία καί οἱ ἃγιοι Ἀπόστολοι, ὡς αὐτόπται καί μάρτυρες τῶν φρικτῶν καί κοσμοσωτηρίων γεγονότων. Αὐτό κηρύττουν οἱ Ἃγιοι Πατέρες καί Διδάσκαλοι. Αὐτό ὑπογράφουν, βαφαῖς ἐρυθραῖς, μέ τό αἷμα τους δηλαδή, οἱ ἃγιοι Μάρτυρες ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων. Αὐτό ἀποπνέουν τά ἂφθαρτα καί τά ἂλλα μυρίπνοα τῶν Ἁγίων Λείψανα. Αὐτό μαρτυρεῖ ἡ ἀναστάσιμη, διαχρονικά, ἐμπειρία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Αὐτό μαρτυροῦν τά μνήματα τῶν κεκοιμημένων μέ τά ἀναμμένα καντήλια καί τά κεριά τῆς Ἀναστάσεως, μέσα στά ὁποῖα, πρός καιρόν, ἀναπαύονται τά σώματα τῶν μεταστάντων, ἀναμένοντας τήν κοινήν Ἀνάσταση.

            Αὐτό διακηρύττει ἡ παρουσία μυριάδων ἀνθρώπων σήμερα, πού κρατώντας τίς λαμπάδες μέ τό Ἃγιο Φῶς, ὃπως ἐμεῖς αὐτή τήν ὣρα, ψάλλουν, γεγονυῖα τῇ φωνῇ, τόν ἐπινίκιο παιᾶνα, «Χριστός Ἀνέστη, ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο αναστάς Κύριος και η υπέρβαση του θανάτου

(Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι.Μ.Πατρών)

Σήμερα σε ολόκληρη την κτίση αντηχεί το πνευματικό, μεταφυσικό, οικουμενικό, καθολικό και πανευφρόσυνο μήνυμα «Χριστός ανέστη».

Ο άνθρωπος, μετά από μία πένθιμη περίοδο και μία συνειδητή εν Χριστώ λύπη για τα πάθη και τις αμαρτίες του, τα οποία ανέβασαν τον Χριστό στον Σταυρό, λαμπροφορεί σήμερα με το πνευματικό ένδυμα του ακτίστου φωτός της Θεότητος.

Αυτός ο αναστάς Κύριος έδωσε το σώμα Του, για να ενώνωνται με αυτό, μέσω των Μυστηρίων και κυρίως μέσω του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, όλοι οι άνθρωποι και να αποτελούν την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Καθίσταται έτσι η Εκκλησία το σταυροαναστάσιμο, μυστικό Σώμα του Θεανθρώπου αναστάντος Κυρίου.

Κατά συνέπεια, εφόσον η Εκκλησία είναι το Σώμα του Θεανθρώπου, ο Οποίος ως τέλειος Θεός είναι η πηγή όλων των αγαθών, τότε και αυτή είναι πεπληρωμένη, γεμάτη από όλα τα αγαθά. Δεν της λείπει τίποτε.

Από τον άνθρωπο, ωστόσο, λείπουν πολλά. Εισερχόμενος στο πλήρες ακτίστων δωρεών και χαρισμάτων Σώμα της Εκκλησίας μπορεί να πληρωθή, να γεμίση δηλαδή κι αυτός, από τα πολύτιμα δώρα της Αναστάσεως. Κι αυτά είναι η αγάπη, η δικαιοσύνη, η ειρήνη, η χαρά.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Εις την Αγίαν και Μεγάλην Εβδομάδα

Ιερού Χρυσοστόμου

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται | π. Κωνσταντίνος Βασιλάκης. - YouTubeΔιανύσαμε το ταξίδι της νηστείας και με την χάρη του Θεού φθάσαμε πλέον στο λιμάνι.   Όμως ας μη δείχνομε αδιαφορία γι´ αυτό,  επειδή δηλαδή φθάσαμε στο λιμάνι, αλλά γι´ αυτό προπάντων να δείχνομε μεγαλύτερη φροντίδα, επειδή φθάσαμε στο τέρμα.

 Διότι το ίδιο κάνουν και οι κυβερνήτες των πλοίων όταν φθάνει η στιγμή, κατά την οποία πρόκειται να οδηγήσουν μέσα στο λιμάνι το μεγάλο φορτηγό πλοίο, που είναι γεμάτο με σιτάρι και το φορτίο φθάνει μέχρι την κορυφή του, κυριεύονται από αγωνία και φόβο, μη τυχόν το πλοίο, μετά από τα μεγάλα πελάγη που διέπλευσε, προσκρούσει σε κάποιο βράχο και καταβυθιστεί έτσι όλο το εμπόρευμα. Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει και εμείς να φοβόμαστε και να είμαστε γεμάτοι από αγωνία, μήπως και στερηθούμε στο τέλος την αμοιβή των κόπων μας. Γι´ αυτό πρέπει να αυξήσομε την προσπάθεια. Το ίδιο κάνουν και οι δρομείς. Όταν δουν τον εαυτό τους να βρίσκεται κοντά στα βραβεία, τότε αυξάνουν περισσότερο το τρέξιμο. Το ίδιο κάνουν και οι αθλητές, μετά από αμέτρητα παλαίσματα και άπειρες νίκες, όταν πλησιάσουν προς τα στεφάνια, τότε περισσότερο εντείνουν την προσπάθειά τους και αυξάνουν την προθυμία τους.

Το ίδιο λοιπόν ας κάνομε και εμείς τώρα. Διότι εκείνο ακριβώς που είναι το λιμάνι για τους κυβερνήτες των πλοίων, τα βραβεία για τους δρομείς και τα στεφάνια για τους αθλητές, αυτό είναι για εμάς αυτή η εβδομάδα, το αποκορύφωμα των αγαθών και οι αγώνες για τα στεφάνια.

Συνεχίστε την ανάγνωση