Περί της Αναλήψεως Του Χριστού μας

Η Ανάληψη του Κυρίου - Αφιέρωμα - Σαν Σήμερα .grΚατά την Ανάληψη ου Χριστού συμβαίνουν φοβερά και τρομερά πράγματα.Οι άγγελοι κοιτάζουν με απορίατον Χριστό   να ανεβαίνει με ανθρώπινη μορφή.  Ξαφνικά παίρνουν εντολή : «άρατε πύλας οι άρχοντες υμών και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της δόξης». Έκπληκτοι οι άγγελοι και πυλωροί της Βασιλείας του Θεού ρωτούν: «τις εστίν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης»; ποιός είναι λοιπόν Αυτός που ανεβαίνει; Είναι ο Παντοδύναμος Θεός.

Ο προφητάναξ Δαβίδ  προφήτευσε στους ψαλμούς αυτήν την θριαμβευτική άνοδος του Κυρίου στον ουρανό:  «ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος. Ψάλλατε τω Θεώ ημών. Ψάλλατε ότι βασιλεύς πάσης της γης ο Θεός, ψάλλατε συνεπώς».

Η Ανάληψη του Χριστού δεν φανερώνει μόνο την θεότητά Του αλλά φανερώνει και την ύψιστη τιμή στον άνθρωπο. Ανεβαίνει ο Ιησούς, ανεβαίνει όμως και ο εν Χριστώ άνθρωπος. Όπως παρατηρεί ο Ιερός Χρυσόστομος: «Εμείς, οι ανάξιοι και για τη γη, ανεβήκαμε στους ουρανούς. Ξεπεράσαμε τους ουρανούς, αγγίξαμε το θρόνο του Θεού».

Η εορτή της Αναστάσεως χαρίζει στους ανθρώπους τα νικητήρια εναντίον του θανάτου, ενώ η Ανάληψη του Χριστού ανάγει τον άνθρωπο στον ουρανό, και αφού αλλάζει την διαγωγή του ανθρώπου στην γη, κάνει βατό τον ουρανό. Επομένως, άλλο είναι η νίκη εναντίον του θανάτου, και άλλο είναι η άνοδος της ανθρώπινης φύσεως στον θρόνο του Θεού.

Ας τονίσουμε και εδώ κάποια ενδιαφέροντα σημεία:

  1. Η μεγαλύτερη απόδειξη της μελλοντικής Ανάστασης των ανθρώπων είναι η Ανάληψη του Χριστού εις τους Ουρανούς, που πραγματοποιήθηκε στην Βηθανία, εκεί που τους είπε να μεταβούν. Ο Χριστός έχει την δυνατότητα να μεταβαίνει από τον ένα κόσμο στον άλλο, δυνατότητα που μπορούν να την αποκτήσουν, όπως και την απόκτησαν πολλοί άγιοι, εδώ στην γη, στην επίγεια ζωή τους και να ζήσουν όπως οι άγγελοι και έτσι να είναι επίγειοι άγγελοι και ουράνιοι άνθρωποι, όπως ο προφήτης Ηλίας αλλά και ο προφήτης Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο οποίος μάλιστα εικονίζεται στις εικόνες με φτερά στους ώμους.
  2. Η «δόξα» του Χριστού, δηλαδή η απαστράπτουσα σαν τον ήλιο μορφή του, αλλά και η νεφέλη η φωτεινή από την οποία ο Θεός Πατέρας επιβεβαίωσε την θεϊκή υπόσταση του Χριστού, είναι καταστάσεις της Βασιλείας του Θεού, γι’ αυτό και οι άγιοι εικονίζονται στις εικόνες με στεφάνι δόξας, που είναι το παράσημο του μέλους της θριαμβεύουσας εκκλησίας, αφού όμως πέρασαν από τις δοκιμασίες της στρατευομένης εκκλησίας εδώ στη γη με απλότητα και ταπείνωση. Το λακωνικό απολυτίκιο της εορτής τα λέει όλα: «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος· βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰτῆς εὐλογίας, ὅτι σὺεἶ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου».

Ας δούμε και κάποιες άλλες  ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για την Ανάληψη του Κυρίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ὁ μέγας Γρηγόριος Δέρκων μᾶς ἐμπνέει γιά θυσίες γιά τήν πίστη καί τήν Πατρίδα».

Με  λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, τοῦ ἐκ Ζουμπάτας τῶν Πατρῶν.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κατέταξε ἐπισήμως στίς δέλτους τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν Ἂγιο Ἐθνοϊερομάρτυρα Γρηγόριο, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν, ἀπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

Στήν γενέτειρά του Ζουμπάτα, μέ ἐνέργειες τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἐστήθη ἡ προτομή τοῦ γενναίου Ἱεράρχου, ὁ ὁποῖος στίς 3 Ἰουνίου 1821, ἀπηγχονίσθη ὑπό τῶν Τούρκων, μπροστά στό Ἐπισκοπείο του, στά Θεραπειά τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Κάθε χρόνο ὁ Σεβασμιώτατος σέ συνεργασία μέ τόν δραστήριο Πρόεδρο τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Μοίρα-Ζουμπάτας, κ. Κωνσταντῖνο Ἀγγελόπουλο καί μέ ὃσους ἓλκουν τήν καταγωγή τους ἀπό τό χωριό αὐτό, πραγματοποιεῖ λαμπρές ἑορταστικές ἐκδηλώσεις, τήν δευτέρα Κυριακή τοῦ Ἰουλίου, λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ τῆς περιοχῆς.

Μάλιστα μετά τήν ἁγιοκατατάξη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος ἁγίου Ἱεράρχου, ἀνεγείρεται  Ναός πρός τιμήν του, στήν Ζουμπάτα, τόν ὁποῖον ἐθεμελίωσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, τῇ παρακλήσει καί προσκλήσει τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν, ἀφοῦ ὁ Ἃγιος Γρηγόριος Δέρκων, ἐχρημάτισε τό πρῶτον Μητροπολίτης Λακεδαιμονίας, δηλαδή, ὑπῆρξε προκάτοχος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σπάρτης.

▪ Ἡ Θεία Λειτουργία τῆς πανηγύρεως τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Δέρκων, ἐτελέσθη στόν Παλαιό Ἱερό Ναό τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, συλλειτουργοῦντος μετά τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί μέ τήν συμμετοχή πλήθους Κληρικῶν καί εὐσεβῶν Χριστιανῶν.

Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνεφέρθηκε στήν πολυτάραχη ζωή καί δράση τοῦ κλεινοῦ Γρηγορίου Δέρκων καί στήν προσφορά καί στό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν διατήρηση τῆς αὐτοσυνειδησίας τοῦ Γένους. Θυμίαμα στό βωμό τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας προσεφέρθησαν 10 Πατριάρχες, 100 ἂλλοι Ἀρχιερεῖς καί πάνω ἀπό 6.000 Ἱερεῖς. Ἡ Ἐκκλησία, κράτησε τη γλώσσα, τήν πίστη, τήν οἰκογένεια, τήν παράδοση καί παρέδωσε σέ μᾶς αὐτή τήν ἱερά παρακαταθήκη καί μᾶς χάρισε τήν ἐλευθερία.

Καί τώρα ἡ Ἐκκλησία ἀντιστέκεται  στήν πνευματική σκλαβιά, στήν ἀλλοτρίωση τῶν ἠθῶν, στήν κατρακύλα καί στό βοῦρκο τῆς ἀνηθικότητας, πού μέ ἐπίσημη σφραγίδα φιλοδοξεῖ νά ἰσοπεδώσῃ τά πάντα. Ἀλλ’ εἰς μάτην, διότι φύλακες τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων, δέν εἲμαστε μόνο οἱ ζωντανοί, ἀλλά καί ὃσοι προσεφέρθησαν ὡς θυμίαμα εὒοσμο, στό φοβερό τρισάγιο τῆς Πατρίδος.

Ἒχετε ἐμπιστοσύνη στήν Ἐκκλησία. Ἒσωσε καί σώζει τό Ἒθνος μας, τό Γένος μας, τήν ἱστορία μας, τήν παράδοσή μας, ὣστε νά μείνωμε, ἀτόφιοι, ἀκέραιοι Ἓλληνες, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, πού θά ἀγαπᾶμε τόν κάθε ἂνθρωπο καί ὃλο τόν κόσμο, χωρίς διακρίσεις.

Χρειάζεται σήμερα, ἐτόνισε ὁ Σεβασμιώτατος, συσπείρωση ὃλων τῶν ὑγιῶν πνευματικῶν δυνάμεων, γιά τήν σωτηρία τῆς Πατρίδος μας, ἀπό τίς καταστροφικές ἰδεολογίες καί ξενόφερτες τάσεις.

Καί κατέληξε: «Ἡ μορφή τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου, Μητροπολίτου Δέρκων, μᾶς ἐμπνέει καί μᾶς ὁδηγεῖ».

Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος προεχείρισε πνευματικόν τόν πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδη, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο Άγιος Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας

 (Απόσπασμα από Ομιλία του Αγίου Επιφανίου)

Θ.Άγιος Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας Όταν βράδιασε, λέει, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ. Αυτός τόλμησε και παρουσιάστηκε μπροστά στον Πιλάτο, και του ζήτησε το σώμα του Ιησού. Παρουσιάστηκε ένας θνητός μπροστά σε έναν θνητό ζητώντας να λάβει τον Θεό. Ζήτα τον Θεό των θνητών. Ο πηλός μπροστά στον πηλό, ζητά να λάβει τον πλάστη των όλων. Το χορτάρι, ζήτα από το χορτάρι την ουράνια φωτιά. Η τιποτένια σταγόνα, παίρνει από την τιποτένια σταγόνα τον απύθμενο ωκεανό. Ποιος είδε, ποιος ποτέ άκουσε αυτό το απίστευτο; Ένας άνθρωπος να χαρίζει σε άλλον άνθρωπο τον δημιουργό των ανθρώπων. Ένας άνομος άρχοντας σ’ έναν άνθρωπο του νόμου υπόσχεται να χαρίσει τον νομοθέτη. Ένας άκριτος κριτής τον Κριτή των κριτών επιτρέπει να τον θάψουν ως κατάδικο.

Ι. Όταν βράδιασε, λέει, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ. Πραγματικά πλούσιος, αφού πήρε ολόκληρη τη σύνθετη υπόσταση του Κυρίου. ‘Αληθινά πλούσιος, αφού έλαβε από τον Πιλάτο τη διπλή ουσία του Χριστού. Πλούσιος διότι αξιώθηκε να πάρει τον πολύτιμο μαργαρίτη. Πραγματικά πλούσιος γιατί κράτησε το βαλάντιο που ήταν γεμάτο με τον θησαυρό της θεότητος. Πώς να μην είναι πλούσιος αυτός που απέκτησε τη ζωή και τη σωτηρία του κόσμου; Πώς να μην είναι πλούσιος ο Ιωσήφ, αφού δέχτηκε για δώρο Αυτόν που τρέφει και είναι Δεσπότης όλων; Όταν βράδιασε. Επομένως είχε δύσει πια στον Άδη ο ήλιος της δικαιοσύνης. Γι’ αυτό ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ από την Αριμαθαία που κρυβόταν γιατί φοβόταν τους Ιουδαίους. Ήλθε και ο Νικόδημος που ήλθε στον Ιησού κάποια νύχτα.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο άγιος Νικόδημος, ο κρυφός μαθητής του Κυρίου

(Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητού)

Ο Άγιος Νικόδημος ο Μυροφόρος και Νυκτερινός μαθητής του Κυρίου | Arxon.gr

Μια από τις πλέον εμβληματικές και συμπαθείς μορφές της Καινής Διαθήκης είναι και ο άγιος Νικόδημος, ο κρυφός μαθητής του Κυρίου και φροντιστής Του κατά την ταφή Του, ο οποίος, με τον άγιο Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, αποκαθήλωσαν, φρόντισαν, μύρωσαν και ενταφίασαν το άχραντο σώμα Του.

Ήταν Ιουδαίος και είχε ευγενή και πλούσια καταγωγή, και για τούτο αναδείχτηκε «άρχων των Ιουδαίων», ήτοι: λαϊκό μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου, το οποίο κυβερνούσε και λάμβανε τις μεγάλες αποφάσεις για τον ιουδαϊκό λαό, έχοντας διοικητικές, δικαστικές, νομοθετικές και θρησκευτικές αρμοδιότητες.

Επίσης αυτό ασκούσε φορολογικά καθήκοντα και νομοθετούσε για θέματα αστικού και ποινικού δικαίου.

Δίκαζε υποθέσεις αστικής και ποινικής φύσεως, όπως μοιχεία, αποστασία πόλεως, περί ψευδοπροφητών και βλάσφημων, όπως επίσης αποφαινόταν αμετάκλητα σε ζητήματα νομικά, επί των οποίων διαφωνούσαν τα τοπικά Ιουδαϊκά δικαστήρια (βλ. Ματθ.26,65. Ιωαν.19,7, κλπ).

Οι κατακτητές Ρωμαίοι, για τους δικούς τους λόγους, διατήρησαν τη λειτουργία του, αλλά είχαν τον έλεγχο σε αυτό, μέσω των Σαδδουκαίων, οι οποίοι είχαν συνταυτιστεί με αυτούς.

Ως μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου αναδεικνύονταν άνδρες με ευγενή και επιφανή καταγωγή, οικονομική επιφάνεια και μόρφωση.

Φαίνεται πως με αυτές τις προϋποθέσεις ανήλθε στο υψηλό αυτό αξίωμα και ο Νικόδημος.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Περί των Αγίων Μυροφόρων

Ζιμπάμπουε Σεραφείμ: Το θάρρος των Μυροφόρων Γυναικών αμείβεται με τη θεία δωρεά του Θεού να είναι οι πρώτες στον κόσμο που βλέπουν τον Αναστημένο Ιησού - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣΜυροφόρες είναι οι γυναίκες που ακολουθούσαν το Κύριο μαζί με τη Μητέρα του, έμειναν μαζί της κατά την ώρα του σωτηριώδους πάθους και φρόντισαν να αλείψουν με μύρα το σώμα του Κυρίου.

Όταν δηλαδή ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος ζήτησαν κι έλαβαν από το Πιλάτο το σώμα του Κυρίου, το κατέβασαν από το σταυρό, το περιέβαλαν σε σινδόνια μαζί με εκλεκτά αρώματα, το τοποθέτησαν σε λαξευτό μνημείο κι έβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στη θύρα του μνημείου. Την ώρα εκείνη παρευρίσκονταν κατά τον ευαγγελιστή Μάρκο η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία που καθόταν απέναντι του τάφου. Άλλη Μαρία εννοούσε οπωσδήποτε τη Θεομήτορα. Δεν παρευρισκόταν μόνο αυτές, αλλά και πολλές άλλες γυναίκες όπως αναφέρει και ο Λουκάς.

Οι μυροφόρες αφού ετοίμασαν τα μύρα και τα αρώματα ήρθαν την πρώτη της εβδομάδος, την Κυριακή πολύ πρωΐ, όπως αναφέρουν όλοι οι ευαγγελιστές στο μνήμα για ν’ αλείψουν με αυτά το σώμα του Κυρίου . Ο Λουκάς αναφέρει: «Τη πρώτη της εβδομάδος, όρθρο βαθύ, ήρθαν στο μνήμα, η Μαρία Μαγδαληνή, η του Ιακώβου, η Ιωάννα και άλλες μαζί τους». Ο Ματθαίος αναφέρει: «αργά το Σάββατο, ξημερώνοντας την πρώτη της εβδομάδος και δύο μυροφόρες προσήλθαν». Ο Ιωάννης αναφέρει «Το πρωΐ, ενώ ήταν σκοτεινά και ήταν μόνο η Μαρία Μαγδαληνή». Ενώ ο Μάρκος αναφέρει: «Πολύ πρωΐ της πρώτης της εβδομάδος και ήταν τρείς οι προσερχόμενες μυροφόρες».
Φαίνονται βέβαια να διαφωνούν κάπως οι ευαγγελιστές μεταξύ τους τόσο για την ώρα, όσο και για τον αριθμό των γυναικών. Οι μυροφόρες ήταν πολλές και ήλθαν στον τάφο όχι μια φορά, αλλά και δυο και τρεις φορές σταδιακά και όχι στον ίδιο χρόνο ακριβώς.

Πρώτη απ’ όλους ήλθε στον τάφο του Υιού του Θεού η Θεοτόκος, έχοντας μαζί τη Μαρία τη Μαγδαληνή . Το συμπεραίνουμε από τον ευαγγελιστή Ματθαίο γιατί αναφέρει, «ήλθε η Μαγδαληνή Μαρία και η άλλη Μαρία», που ήταν οπωσδήποτε η Θεομήτωρ, «για να δουν τον τάφο. Και έγινε μεγάλος σεισμός, γιατί άγγελος Κυρίου ήλθε, σήκωσε τη μεγάλη πέτρα από το μνημείο και κάθισε πάνω της. Ήταν η μορφή του σαν αστραπή και το ένδυμά του λευκό σαν χιόνι και από το φόβο τους ταράχθηκαν οι φύλακες και έγιναν σαν νεκροί».

Έτσι ο άγγελος κατά το κείμενο τους έδειξε το κενό μνημείο και είπε στις μυροφόρες να αναγγείλουν το χαρμόσυνο νέο και στους μαθητές.

Ο Όσιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης αναφέρει αναλυτικά ποιες ήταν οι Μυροφόρες.

  1. Η πρώτη Μυροφόρα είναι η Μαρία η Μαγδαληνή από την οποία ο Χριστός είχε βγάλει επτά δαιμόνια. Και για αυτή την ευεργεσία τον ακολουθούσε. Μετά την ανάληψη του Χριστού πήγε στη Ρώμη στον αυτοκράτορα Τιβέριο και θεράπευσε το μάτι του. Επίσης κατήγγειλε στον Τιβέριο τον Πιλάτο και τους αρχιερείς για την άδικη σταύρωση του Χριστού κι αυτός τους θανάτωσε. Η Μαρία η Μαγδαληνή πέθανε στην Έφεσο όπου την έθαψε ο Ιωάννης ο Θεολόγος. Αργότερα ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, πήρε τα λείψανά της στην Κωνσταντινούπολη.
  2. Δεύτερη ήταν η Σαλώμη κόρη του Ιωσήφ του Μνήστορος η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον μικρό Ζεβεδαίο.
  3. Τρίτη μυροφόρος ήταν η Ιωάννα η γυναίκα του Χουζά ο οποίος ήταν επίτροπος και οικονόμος στο σπίτι του βασιλιά Ηρώδη.
  4. Τέταρτη η Μαρία η αδερφή του Λαζάρου η οποία προηγουμένως είχε αλείψει τον Χριστό με το μύρο όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης.
  5. Πέμπτη ήταν η αδερφή της η Μάρθα η οποία υπηρετούσε τον Χριστό με πολύ προθυμία από την αρχή.
  6. Έκτη είναι η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά. Αυτή τη Μαρία, ο ευαγγελιστής Ιωάννης ονομάζει «αδελφή της Θεοτόκου». Ο Ιωακείμ, ο πατέρας της Παναγίας είχε ένα αδελφό και όταν εκείνος πέθανε χωρίς να έχει παιδί, πήρε την γυναίκα του ως σύζυγο του σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο. Με αυτήν απέκτησε ένα παιδί, τη Μαρία.
  7. Έβδομη Μυροφόρος ήταν η Σωσσάννα.

Υπήρχαν κι άλλες Μυροφόρες που βοηθούσαν τις παραπάνω, όπως λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, αλλά τα ονόματα τους δεν αναφέρονται από τους Ευαγγελιστές.

 


 

Συνεχίστε την ανάγνωση