Πατερική ερμηνεία του “μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν”

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης:  σημειώνει ότι ο Κύριος λέγοντας «Μη μας εισαγάγεις στον πειρασμό» προσθέτει αμέσως το «Γλύτωσέ μας από τον πονηρό». Και περαιτέρω εξηγεί ότι προσευχόμαστε και ζητάμε από τον Θεό να μην μας εισαγάγει σε πειρασμό, επειδή τον απεχθανόμαστε. Δηλαδή κάνουμε αυτό που κάνει όποιος  απεχθάνεται τον πόλεμο, που  προσεύχεται και ζητεί να μην αναμιχθεί σ’ αυτόν. Επίσης όποιος φοβάται τη φωτιά προσεύχεται να μην πέσει σ’ αυτήν και όποιος τρέμει τη θάλασσα εύχεται να μη βρεθεί στην ανάγκη να ταξιδέψει στη θάλασσα. Έτσι όποιος φοβάται τη συνάντηση με τον πονηρό εύχεται να μην οδηγηθεί σ’ αυτόν. (Βλ. σχ. Αγ, Γρηγορίου Νύσσης «Λόγοι εις την προσευχήν», Εισαγωγή, Κείμενο, Μετάφραση, Σχόλια Αρχιμ.  Παγκρατίου Μπρούσαλη, Εκδ. Αποστολικής Διακονίας, β΄ έκδοση, Αθήναι,1989, σελ. 160-165).

===

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής:  συσχετίζει το «…Μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν», με το προηγούμενο αίτημα της Κυριακής προσευχής. Γράφει ότι όποιος δεν έχει καθαρή την καρδιά του και δεν έχει συγχωρήσει τους άλλους, πέφτει, κατά παραχώρηση του Θεού, σε δοκιμασίες, για να μαλακώσει η ψυχή του: « …Και τω πειρασμώ και τω πονηρώ κατά δικαίαν εκδοθήσεται κρίσιν, ίνα μάθη καθαίρεσθαι πλημμελών, τας κατ’ άλλων εαυτού μομφάς αφαιρούμενος» (P.G. 90,904).

 

===

Ο Διονύσιος Αλεξανδρείας: σημειώνει σχετικά: «Δια του πειρασμού δίδεται η ευκαιρία να  συνεργασθούμε με τον Θεό για τη λύτρωσή μας και να έχουμε τη χαρά της εκπλήρωσής της» (ΒΕΠ 17, 258, 19-25). Και ο Κύριλλος Ιεροσολύμων εξηγεί: «Προσευχόμαστε να μην εισέλθουμε σε πειρασμό, γιατί τον θεωρούμε ως ένα χείμαρρο, του οποίου η διάβαση είναι δύσκολη». (ΒΕΠ, 39, 261, 13-19).
Το αίτημα «μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν», κατά τον Διονύσιο Αλεξανδρείας, προσλαμβάνει τις σωστές του διαστάσεις  με τον λόγο του Κυρίου στη Γεθσημανή, όταν προσευχόμενος στον Πατέρα Του είπε: «Ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο», για να προσθέσει αμέσως μετά: «Πλην ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ» (Ματθ. κστ΄39). Όπως γράφει, αυτό που ο Κύριος έκανε, να ζητήσει μεν από τον Πατέρα Του να Τον απαλλάξει από την δοκιμασία, αλλά τελικά να Του πει «Ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ ως Συ» είναι που μας δίδαξε να ζητάμε και εμείς με το «Πάτερ ημών». (ΒΕΠ 17,262, 19-38).