Πανηγυρικός Εορτασμός της Μνήμης του Αγίου Ανδρέου στην Πάτρα: ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ του Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών πρός: 1. Τους προσκεκλημένους αγίους Αρχιερείς. 2. Πρός τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο

1. ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ἁγίους ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ.
ΠΑΤΡΑ, 29.11.2017
«Ὡς δὲ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ μαρτυρίου Ἀνδρέας ὁ Ἀπόστολος, βλέπει τὸ ξύλον πεπηγμένον καὶ ἀπολιπών πάντας πρόσεισι τῷ Σταυρῷ καὶ φησὶν αὐτῷ μετὰ φωνῆς μεγάλης. «Χαίροις ὦ σταυρὲ καὶ γὰρ χαίροις ὄντως. Εὖγε ὦ σταυρέ οἶδα καὶ ἀναπαυόμενόν σε, ἐκ πολλοῦ κεκμηκότα, πηπηγμένον καὶ ἀναμένοντα με. Ἦκον πρὸς σε, ὃν ἐπίσταμαι ἴδιον μου. Ἦκον πρὸς σὲ τὸν ποθήσαντά με. Εὖγε ὦ σταυρὲ μηχάνημα σωτήριον… Εὖγε ὦ σταυρὲ τρόπαιον νίκης κατ’ ἐχθρῶν...»καὶ ἄλλα ἔλεγεν ὁ ἱερώτατος Ἀπόστολος τὸν σταυρὸν θεασάμενος.
 Καὶ τέλος ἐφώνησε
 Δεῦτε οὖν προσέρχεσθε οἱ ὑπηρέται τῆς ἐμῆς χαρᾶς καὶ πληρώσατε τῆς χαρᾶς τὸ βούλημα καὶ ἐνισχύσατε με ἳνα προσδεθῶ διὰ σταυροῦ μὲ τόν ἀμνὸν καὶ σωτῆρα τοῦ κόσμου.»
 Καθὼς ἑορτάζομε τὴν πανίερον μνήμην τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων ἐν τῇ κλεινῇ καί Ἀποστολικῇ ταύτη πόλει, ἀγαπητοὶ καὶ περιπόθητοι ἀδελφοί, ἀκούομεν τὸν Πρωταπόστολον νὰ μακαρίζῃ τὸν σταυρὸν καὶ νὰ χαίρῃ διότι δι’ αὐτοῦ θὰ ἑνωθῇ μετὰ τοῦ Κυρίου.
 Ἐνισχύων αὐτὸν ἦτο ὁ Πρωτομάρτυς καὶ Μεγαλομάρτυς τοῦ Γολγοθᾶ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀγαπήσαντες αὐτόν, οἱ ὑπ’ αὐτοῦ δι’ ὕδατος καὶ πνεύματος ἀναγεννηθέντες, οἱ φίλοι καὶ ἀδελφοί του περὶ τοὺς 20.000 ὡς διαβάζομεν εἰς τὴν ἱερὰν βιογραφίαν του.
 Ἡμεῖς σήμερον, ὁρῶμεν καὶ τὸν ἰδικὸν μας σταυρὸν τῆς μαρτυρικῆς Ἐπισκοπικῆς καὶ γενικωτέρας διακονίας ἐν τῷ γεωργίῳ τοῦ Θεοῦ καὶ τῷ ἀγρῷ τοῦ ἱερωτάτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ χαίρομεν διττὴν χαράν. Διά τε τὴν δωρεὰν αὐτὴν παρὰ Κυρίου, διὰ πρεσβειῶν τοῦ Πρωτοκλήτου καί διότι ἔφθασαν ἐνταῦθα οἱ συν- ἀδελφοί, συγ-κηρυναῖοι καὶ συν-ὁδοιπόροι τῆς ἡμῶν χαρᾶς ἳνα διὰ τῆς δρόσου τῆς ἀγάπης αὐτῶν ἀναψύξωσιν τὴν καρδίαν ἡμῶν.
 Ἤλθον πρός ἡμᾶς οἱ τιμιώτατοι ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες, καταλιπόντες δι’ ὀλίγον τὴν ἰδικὴν των ἱερὰν ἄρουραν, διὰ τὴν ἰδικὴν μας χαρὰν καὶ ἀγάπην.
 Τούς εὐχαριστοῦμεν ἃπαντας ὁμοῦ, ἀλλά καὶ ἕνα πρὸς ἕνα ἐκ καρδίας ἀγαπώσης καὶ μετὰ σεβασμοῦ βαθέος καὶ τιμῆς ἐξιδιασμένης περιβάλλομεν τὰ τίμια καὶ ἔμπλεα χάριτος οὐρανίου πρόσωπα αὐτῶν.
  • Εὐγνωμόνως τὰς εὐχαριστίας ἐκφράζομεν ἐκ καρδίας ἀγαπώσης πρὸς τὸν ὀτρηρὸν καὶ ἀκάματον ἐργάτην,  τῆς καθ’ Ἑλλάδα ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας,, τόν τῆς ἐμβριθοῦς θεολογίας μύστην, τὸν ἀκτῖσι τοῦ πνεύματος καταλαμπόμενον, τῶν ἱεροῖς συγγράμμασι καὶ καθαρότητι βίου φωτίζοντα καὶ ἀρεταῖς ποικίλαις κεκοσμήμενον, τόν πανορθοδόξως τὰ τέκνα τοῦ Κυρίου πνευματικῶς κατευφραίνοντα, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεον,
  • Τὸν φίλτατον καί περιπόθητον καὶ εἰλικρινῆ τοῖς αἰσθήμασι, τὸν ἀκαμάτως ἐργαζόμενον ἐν τῇ Ἑλληνικοτάτῃ Μακεδονικῇ γῇ, τὸν ἐν ἀγάπῃ καὶ δάκρυσι τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοδούλου τοῦ ἀλήστου μνήμης Πρωθιεράρχου, πολλάκις ἃραντα ἐν καιροῖς καί χρόνοις δυσχειμέροις καὶ τὴν τῶν Σερραίων Συνεκλεκτήν ἱερῶς καί φιλοπόνως κλεΐζοντα, Σεβασμιώτατον ἀδελφὸν Μητροπολίτην Σερρῶν καὶ Νιγρίτης κ. Θεολόγον,
  • Τὸν ἀδελφὸν καὶ φίλον ἠγαπημένον τὸν μεθ’ ἡμῶν συμπορευθέντα ἐν τῆ τῶν ἱερῶν Συνοδικῶν Ὑπηρεσιῶν διακονίᾳ, τόν φιλοτίμως καὶ φιλοθέως τὴν μικράν πλὴν ὅμως ἱστορικὴν καὶ ἔνδοξον τῶν Ζιχνῶν καὶ Νευροκοπίου Ἐκκλησίαν ποιμαίνοντα, ἀκρίτα, ὡς καὶ ὁ Ἅγιος Σερρῶν, Ἱεράρχην τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, Σεβασμιώτατον Ἀδελφὸν κ. Ἱερόθεον.
  • Τὸν τὴν Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κορίνθου, λαμπρῶς καὶ σοφῶς ποιμαίνοντα καὶ μὲ τρόπον δυναμικὸν καὶ λόγον Παύλειον θεολογικῇ ἀκριβείᾳ καί χάριτι κεκοσμημένον, τὸν Λαὸν αὐτοῦ εἰς νομὰς σωτηρίους ὁδηγοῦντα, περιπόθητον ἀδελφὸν κ. Διονύσιον,
  • Τὸν ἐκ τῆς Μακεδονικῆς γῆς ἐν Πάτραις περιχαρίᾳ πολλῇ καταφθάσαντα καὶ τὸ ἱερὸν τῆς Ἐκκλησίας Κίτρους καὶ Κατερίνης, τοῦ Θεοῦ Γεώργιον, κόποις ἀκαμάτοις, σφρίγει νεανικῷ, καρδίᾳ πίστει ζεούσῃ, σεμνότητι καὶ σοβαρότητι, ἀροτριῶντα, πεφιλημένον ἅγιον ἀδελφόν, Μητροπολίτην κ. Γεώργιον,
  • Τόν ἐκ τῆς ἀδελφῆς καί ὁμοδόξου χώρας τῆς Οὐκρανίας, μετά χαρᾶς διά τήν ἑορτήν τοῦ Πρωτοκλήτου τόν ἐν Πάτραις ἀναδραμόντα καί προστρέξαντα Σεβασμιώτατον ἀδελφόν Μητροπολίτην Ζαπορόζιε καί Μελιτοπόλεως κ. Λουκᾶν,
  • Καὶ τὸν τόν Ἱερὸν Θρόνον, τοῦ περικλεοῦς τούτου Ἀποστολείου ἀπόψε κλεΐζοντα, νεώτερον ἐν μέσῳ ἡμῶν τῶν ἀγαπώντων αὐτόν, ἀδελφὸν ἡμῶν, τὸν πόθῳ καὶ ζήλῳ ἱερῷ καί ἐνθουσιαστικῷ, τόν ἐκκλησιαστικῷ φρονήματι κεκοσμημένον, καὶ ἐν ἀγάπῃ πηγαίᾳ ἐκ καρδίας ζεούσης, ποιμαίνοντα  τόν λαόν τῆς Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς, τὸν ἐκ τοῦ σύνεγγυς γνωρίσαντα καὶ τὸν πολιὸν καὶ ἀγωνιστὴν Μητροπολίτην Φλωρίνης κυρὸν Αὐγουστῖνον διακονήσαντα, ὅστις καὶ τὸ ἱερὸν κήρυγμα κατὰ τὴν ἑόρτιον καὶ λαμπράν ταύτην σύναξιν θὰ διακονήσῃ, Σεβασμιώτατον κ. Ἰουστῖνον,
Ἅπαντας ἀπὸ καρδίας εὐγνωμόνως εὐχαριστοῦμεν καὶ ἐν ἀγάπῃ καὶ φιλαδελφίᾳ κατασπαζόμεθα, εὐχόμενοι πολυετῆ καὶ ἁγίαν τήν ποιμαντορίαν αὐτῶν πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ σωτηρίαν ψυχῶν ἀθανάτων ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη.

**********************

2.  ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ. ΠΡΟΚΟΠΙΟ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑΝ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ.
ΠΑΤΡΑ, 30.11.2017
          Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε,
  • Σήμερον ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν ἐκ τῆς περιακούστου καὶ κλεινῆς πόλεως τῶν Πατρῶν καὶ τῆς Ἀποστολικῆς καὶ μαρτυρικῆς καθέδρας τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, «ἀντηχοῦν περὶ τὸν ἱερόν τοῦ Πρωτοκλήτου τάφον, τὸν Σταυρὸν τοῦ Μαρτυρίου του καὶ τὴν μυρίπνοον κάραν του ὕμνοι μυριάδων εὐσεβῶν καὶ Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ὁμοφώνως δοξολογούντων τὸν Θεόν, τὸν θαυμαστὸν ἐν τῷ Πρωτοκλήτῳ Ἀποστόλῳ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἁγίοις Αὐτοῦ…»(Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος)
  • Σήμερον ποὺ τιμῶμεν τόν ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀγνοίας, τὰ πλήθη τῶν πιστῶν, εἰς τὴν θεογνωσίαν ἑλκύσαντα, τῷ καλάμῳ τοῦ Σταυροῦ, τόν Θεοκήρυκα Ἀπόστολον,
  • Σήμερον ποὺ ἡ πόλις τῶν Πατρῶν, οὐρανομήκη προσλαμβάνει τὴν Ἀποστολικὴν φωνὴν καὶ ἐν χαρᾷ καὶ εὐθύνῃ σταυρικῇ, τὴν προσφέρει ὡς σωτήριον μήνυμα καὶ σάλπισμα, ὡς μοναδικὴν ὁδὸν σωτηρίας πρὸς τὸν σύγχρονον δεινῶς βασανιζόμενον κόσμον τὸ, «Εὐρήκαμε τὸν Μεσσίαν» δηλαδή,
  • Σήμερον ποὺ σύνοδος οὐρανοῦ καὶ γῆς, κατὰ τὸν Χρυσορρήμονα τῆς Ἐκκλησίας Πατέρα, ἐν τῷ Ἱερῷ τούτῳ Ἀποστολείῳ, γίνεται.
  • Σήμερον πού ἐν Πάτραις κτυπᾶ ἡ καρδία τῆς Ἑλλάδος καί πού μυριάδες Λαοῦ κατέκλυσαν οὐχί μόνον, τόν περικαλλῆ αὐτόν Ναόν, ἀλλά καί τήν πόλιν ὃλην τῶν Πατρῶν καί διατρανώνουν περί τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως τῶν Ἑλλήνων καί τῆς προσηλώσεως αὐτῶν εἰς τά ἱερά καί ὃσια, τά ὑπό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πατέρων, Μαρτύρων καί Ἡρώων παραδεδομένα.
  • Σήμερον ἔχομεν τὴν μεγίστην χαρὰν καὶ τὴν ὑψίστην τιμὴν ἐν τῇ πανηγυριζούσῃ ἡμῶν πόλει νὰ ὑποδεχώμεθα Ὑμᾶς, τὸν Ἐξοχώτατον Πρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, συνεορτάζοντα καὶ συμπανηγυρίζοντα ἡμῖν ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἰδρυτοῦ καὶ Προστάτου τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας.
  • Σᾶς εὐχαριστοῦμεν, ὃθεν Ἐξοχώτατε, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσκλήσεως ἡμῶν, ἳνα ἔλθητε εἰς τοὺς λαμπροὺς ἑορτασμοὺς τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων ἐν Πάτραις καί Σᾶς ὑποδεχόμεθα ὡς ἐκφραστήν τῆς ἑνότητος τοῦ Λαοῦ καὶ  σύμβολον τῶν ἀγώνων διὰ ἐλευθερίαν καί δικαιοσύνην καὶ διά τήν διατηρήσιν τῆς τε πνευματικῆς ταυτότητος καὶ τῆς ἰδιοπροσωπίας τῶν Ἑλλήνων.
            Πρός τούτοις, παρακαλοῦμεν ἐπιτρέψατέ μας, ὁμοῦ μετά τῆς ἐκφράσεως τῶν εὐγνωμόνων εὐχαριστιῶν μας διὰ τὴν ἐνταῦθα παρουσίαν Σας, νὰ ἐκφράσωμε τὰς θερμοτάτας εὐχάς μας διὰ ὑγιείαν ἀμφιστεμφῆ καὶ μακροημέρευσιν Ὑμῶν τε καί τῶν οἰκογενῶν Ὑμῶν καί δύναμιν ἐξ’ ὓψους διά τό ὑψηλόν καί πολυεύθυνον ἒργον Σας ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος.
             Ἔτι δὲ νὰ Σᾶς ἀπονείμωμεν τὴν ὑψίστην τιμητικὴν διάκρισιν τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως τῶν Πατρῶν, ἤτοι τὸν χρυσοῦν σταυρὸν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου μετ’ ἀστέρος καὶ νὰ Σᾶς περιβάλωμεν μὲ τὰ χαρακτηριστικὰ διάσημα τῆς τοιαύτης τιμῆς.
*******************
3.  ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΓΕΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Πάτρα, 30.11.2017
        Ἐξοχώτατε,
Σήμερον εὑρίσκεσθε εἰς τὴν «πλουσιοτέραν» πόλιν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἄγει λαμπράν ἑορτὴν καὶ φαιδρὰν πανήγυριν, ἐπὶ τῇ Ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ, δόξῃ θεία πλουτήσαντος αὐτὴν, ἱερωτάτου πανευφήμου καὶ ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Εἶναι  εὔλογον βεβαίως τό ἐρώτημα: Περί ποίου πλούτου ὁμιλοῦμεν, ἀφοῦ γνωστὸν τοῖς πᾶσι τυγχάνει ὅτι ἡ πόλις τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, μαστίζεται ὑπό τῆς ἀνεργίας καί τῆς πτωχείας καὶ ὀδυνᾶται, ὑπὲρ τὰς ἄλλας πόλεις, ἐκ τῆς πολυεπιπέδου κρίσεως, ἡ ὁποία ἰδιαιτέρως, ὡς μὴ ὢφελεν, τὴν ἐπηρέασε ἕνεκα πολλῶν αἰτιῶν;
Περὶ ποίου πλούτου ὁμιλοῦμεν, ἀφοῦ εἰς τὴν πάλαι ποτὲ σφίζουσαν βιομηχανικῶς πόλιν ἡμῶν, σήμερον, μόνον, ἐκ τῶν συσσιτίων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὠφελοῦνται ὑπὲρ τὰς δύο χιλιάδας ἀδελφῶν μας;
Περὶ ποίου πλούτου ὁμιλοῦμεν, ἆραγε ὅταν τὰ τέκνα τῆς πόλεως τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ἐγκαταλείπουν τάς πατρικάς ἑστίας καί τήν Πατρίδα των, ἳνα εὕρουν πόρους διὰ τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἐν ξένῃ γῇ;
Περὶ ποίου πλούτου ὁμιλοῦμεν, ὅταν καθ’ ἡμέραν μὲ σεμνὴν ὑπερηφάνειαν πρώην εὐκατάστατοι ἀδελφοί μας, τίμιοι νοικοκυραῖοι ἳνα χρησιμοποιήσωμεν τήν ὡραιοτάτην αὐτήν λαϊκήν ἒκφρασιν, ἀποκρύπτουν τούς δακρυρρόους ὀφθαλμούς των καὶ τὸν πόνον τῆς καρδίας των;
Περὶ ποίου πλούτου ὁμιλοῦμεν, ὅταν βλέπωμεν ἀδελφούς νὰ κλαίουν διὰ τὰς οἰκίας των ποὺ βγαίνουν εἰς πλειστηριασμοὺς καὶ καὶ διά τὰς περιουσίας των, τάς ὁποίας χάνουν ἀντὶ πινακίου φακῆς;
Περὶ ποίου πλούτου ἆρα γε ὁμιλοῦμεν, ὅταν οἱ δυστυχεῖς ἀπὸ τὰ παίγνια τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων, κρέμονται εἰς τῶν λιμένων τά σιδηρά κιγκλιδώματα;
Ναὶ, παρά ταῦτα, ἐπιμένομεν. Ἡ Πάτρα εἶναι ἡ πλουσιοτέρα πόλις τῆς Ἑλλάδος καὶ διατί ὂχι, δι’ ἡμᾶς τοὺς Πατρινούς, καὶ τοῦ κόσμου ἡ πλουσιοτέρα καὶ τὸ λέγομεν τοῦτο, μετὰ τῆς ἐν Κυρίῳ χαρᾶς καὶ καυχήσεως, ἀλλά καὶ δέους, ἃμα δέ καί βαθυτάτης συγκινήσεως.
Εἶναι ἡ πόλις μας ἡ πλουσιοτέρα, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὸ φυσικὸν κάλλος καὶ τὴν ὡραιότητα, τά ὡς δωρεὰν ὑπό τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὴν προσφερθέντα, ἔλαβε τὴν μεγίστην παρὰ Κυρίου εὐλογίαν ἳνα κατέχῃ καὶ ἄλλον πλοῦτον, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα μὲ τὰ φθαρτά, τὰ πεζά, τὰ πρόσκαιρα, τά γήϊνα καὶ πεπερασμένα.
 Ὀ πλοῦτος καὶ ὁ θησαυρὸς τῆς τῶν Πατρέων πόλεως, ὁ ὁποῖος καί τήν ἰδίαν ὡραΐζει καί εὐφραίνει, ἀλλά καί περιάκουστη τήν καθιστᾶ, οὐχί μόνον πανελληνίως καί πανορθοδόξως, ἀλλά καί παγκοσμίως, εἶναι ἀδάπανος  καὶ ἀδαπάνητος.
Ἀδάπανος διότι ἐδόθη ὑπό τοῦ Θεοῦ ὡς εὐλογία καὶ διά τοῦτο ἀδαπάνητος καί ἀνεξάντλητος τυγχάνει.
Εἶναι ἀδάπανος καὶ ἀδαπάνητος, διότι εἶναι ὁ Τάφος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Εἶναι ἀδάπανος καὶ ἀδαπάνητος, διότι εἶναι ἡ Κάρα τοῦ Πρωτοκλήτου.
Εἶναι ἀδάπανος καὶ ἀδαπάνητος διὀτι εἶναι ὁ χιαστός Σταυρὸς τοῦ ἐν αὐτῷ ὑψωθέντος ὑπὲρ τῆς, ὑπό τοῦ θείου Λυτρωτοῦ, ἀποκεκαλλυμένης ἀληθείας.
Εἶναι ἀδάπανος καί ἀδαπάνητος αὐτός ὁ πλοῦτος διότι εἶναι τό κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου «Εὑρήκαμε τόν Μεσσίαν». Εἶναι τό μήνυμα τῆς χαρᾶς, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀδελφοσύνης, τοῦ σεβασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ὃποιος καί ἂν εἶναι, ὃ,τι χρῶμα καί ἂν ἒχει, ἀπό ὃπου καί ἂν κατάγεται, ὃ, τι καί ἂν πιστεύει, ὃ,τι ἡλικίαν καί ἂν ἒχει.
Εἶναι πλουσία ἡ πόλις ἡμῶν διότι ὁ Λαὸς αὐτῆς ζεῖ καί κινεῖται εἰς τούς ρυθμοὺς τῆς Ἀγάπης, ἡ ὁποία ἐκένωσεν οὐρανοὺς καὶ κατῆλθεν, ἡ ὁποία ἐπτώχευσεν ἳνα οἱ πάντες πλουτίσωσιν καὶ οἱ τεθανατωμένοι ζωοποιηθῶσιν.
Περί αὐτοῦ τοῦ πλούτου ὁμιλοῦμεν, ὁ ὁποῖος ὡς ἔκφρασις τῆς πηγαίας ἀγάπης πληροῖ τάς καρδίας διὰ μέσου τῆς ἀνεξαντλήτου πηγῆς τῆς ἀγάπης, τῆς ὑπὸ τοῦ ἱερωτάτου Ἀνδρέου παγείσης, σωτηρίου κιβωτοῦ καί ἱερᾶς ὀλκάδος, τῆς Ἀποστολικῆς δηλονότι τῶν Πατρῶν Ἐκκλησίας.
Εἶναι αὐτὸς ὁ πλοῦτος ὁ ὁποῖος πληροῖ  τῶν πεινώντων τὰ πινάκια, ἐνισχύει τοὺς νέους ἐν τῇ ξένῃ καὶ τῇ ἡμεδαπῇ διά νά σπουδάσουν, τοὺς ἀσθενεῖς ὣστε νά καλύψουν τάς ἀνάγκας των. Εἶναι ὁ πλοῦτος ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ τοὺς ἐνδεεῖς ὣστε νὰ εὕρουν καταφυγὴν καὶ σκέπην, τοὺς ξένους καὶ μακρὰν τῆς Πατρίδος των εὑρισκομένους, τοὺς ὑπὸ τῶν ποικίλων τῆς θαλάσσης καὶ τῆς ζωῆς κυμάτων χειμαζομένους, ὣστε νά τύχουν τῆς ἀπαντοχῆς καί τῆς ἐλπίδος.
Εἶναι πλουσία ἡ πόλις μας κ. Πρόεδρε διότι ἔχει ἁγνούς, εὐγενεῖς, φιλοπάτριδας καί εὐσεβεῖς ἀνθρώπους.
Εἶναι πλουσία ἡ πόλις ἡμῶν διότι οἱ ἐν πάσῃ ἀρχῇ ὄντες καὶ ὁ περιούσιος Λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἐργαζόμεθα ὑπέρ τῆς πόλεως ταύτης καί τῶν δικαίων αὐτῆς αἰτημάτων, ἐν ἑνότητι πνεύματος καὶ καρδίας, ὡς ἐκφράζεται αὓτη  ἡ ἑνότης, ἐν τῇ τραπέζῃ ταύτῃ, ἐν ᾗ Ἑστιάτωρ ὁ Κύριος ἐστί καὶ δειπνοκλήτωρ ὁ Πρωτόκλητος μαθητὴς καὶ μιμητὴς τοῦ Πάθους Αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος.
Διά τοῦτο ὑψώνομεν τὸ ποτήριον ἔμπλεων οὐχὶ μόνον οἲνου, ἀλλὰ καὶ τῶν βαθυτάτων αἰσθημάτων τῆς καρδίας ἡμῶν τε προσωπικῶς, τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, ἁπάντων τῶν συνδαιτημόνων καὶ τοῦ φιλοθέου, φιλαγίου καὶ φιλοπροόδου, εὐγενοῦς καὶ πεπολιτισμένου Πατραϊκοὺ Λαοῦ καὶ εὐχόμεθα ἐκ βάθους ψυχῆς ἳνα ἔχητε εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ μακροχρόνιον τήν ἐν τῇ γῇ διατριβήν ἡμῶν, πρός χαράν καί εὐτυχίαν προσωπικήν τε  καί οἰκογενειακήν καί πρὸς ὑπηρεσίαν καί θυσιαστικήν διακονίαν τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος.
 Ὦς εὖ παρέστητε!